روسیه روی این مساله حساب کرده بود که تا پیش از پایان سال جاری، جنگ در سوریه را به نفع خود به پایان رساند و سود حاصل از نابودی تروریستها و پیروزی در معرکه نظامی با آنها را نصیب خود کند، به این ترتیب که به دولتهای غربی و عربی برای پرداخت هزینه های عملیات بازسازی سوریه، فشار وارد کند، چرا که در غیر این صورت، غرب با فاجعه ورد میلیونها مهاجر سوری، مواجه می شود.

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

برهان غلیون در العربی الجدید نوشت: تظاهرات مردمی گسترده ای که اخیرا در سوریه بوقوع پیوست، اتفاق مهمی در جریان مسیر جنگ و مذاکرات بین المللی در مورد بحران این کشور، محسوب می شود و نشان می دهد که روسها چاره ای ندارند جز اینکه در محاسبات خود در مورد راه حل نظامی در سوریه، تجدید نظر کنند.

  این رسانه عرب زبان ادامه داد: روسیه روی این مساله حساب کرده بود که تا پیش از پایان سال جاری، جنگ در سوریه را به نفع خود به پایان رساند و سود حاصل از نابودی تروریستها و پیروزی در معرکه نظامی با آنها را نصیب خود کند، به این ترتیب که به دولتهای غربی و عربی برای پرداخت هزینه های عملیات بازسازی سوریه، فشار وارد کند، چرا که در غیر این صورت، غرب با فاجعه ورد میلیونها مهاجر سوری، مواجه می شود.

 

صحبت کردن از ورطه ای که روسیه در آن گرفتار شده، توهم و تخیل نیست، بلکه واقعیتی تلخ است. امروز روسیه ناچار است شرایطی فاجعه بار از تمام جهات جغرافیایی، استراتژیک، سیاسی، اقتصادی و اخلاقی را مدیریت کند. مسکو به جای آنکه در حال استفاده از دستاوردهای اقتصادی یا سیاسی دخالت نظامی پر هزینه خود در بحران سوریه باشد، خود را در برابر بدترین حالتها یافته است: موظف است از سیاست ایران در منطقه دفاع کند و در کنار نظام سوریه بایستد، در حالی که این نظام باعث آوارگی ملت خود شده است.

 

روسیه می توانست در شکارگاهی که با تشویق دولتهای غربی وارد آن شد، قربانی نشود. اما مسکو راه اشتباه را انتخاب کرد: ملت سوریه را به شکلی بسیار شدیدتر از اسد، تنبیه کرد، تا بار دیگر فکر انقلاب و اعتراض به ذهن آنها خطور نکند و تا ابد توهم مقاومت و آرزوی ازادی و پیروزی بر استبداد را از سر بیرون کند. مسکو تصمیم گرفت شریک و حامی اسد باشد و کمک کرد تا معارضان دست بسته به نظام اسد تسلیم شوند.

 

روسیه به توافق های کاهش تنشها احترام نگذاشت و به هیچ یک پایبند نبود. به جای اینکه قدرت حق و اصول را در نظر داشته باشد، روی قدرت نمایی پر سر و صدای خود متمرکز شد و در جنایتی بی سابقه علیه ملت سوریه، شریک شد؛ در حالی که می توانست نقش یک میانجی برای رسیدن به صلح را ایفا کند.