ویلموتس به نسبت کی‌روش منعطف‌تر و مهربان‌تر است

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

مثلث؛ هومن افاضلی / مربی فوتبال:

ویلموتس؛ این مربی بلژیکی حالا انتخاب فدراسیون فوتبال ما برای دوره‌ای جدید است؛ مربی‌ای که از فوتبال بلژیک ‌‌آمده و آقای تاج هم چیزهایی درباره این مربی در تلویزیون گفتند. نمی‌‌دانم این اطلاعات را چه کسی به آقای تاج داده که با استناد به آن گمان می‌کند بهترین انتخاب ممکن را برای تیم ملی ایران داشته است چون خود آقای تاج که بعید می‌دانم اطلاعات فنی و دقیقی از شرایط روز فوتبال دنیا داشته باشد. با این حال نمی‌‌دانم چه کسانی برای ایشان و فدراسیون تصمیم‌سازی می‌کنند اما این را خوب می‌دانم که این آقایان هم حتما چیزی از فوتبال نمی‌‌دانند چون وقتی شما می‌خواهید یک مربی را جذب کنید باید به این نکته توجه داشته باشید که مربی جدید باید نقطه ضعف‌های نفر قبلی را بپوشاند و ضمنا بتواند نقطه‌قوت‌ها را حفظ یا تقویت کند. اولین چیزی که می‌شود درباره مربی قبلی تیم ملی گفت به روحیه آقای کی‌روش برمی‌گشت. او به‌شدت در اداره تیم ملی دیکتاتور بود. آن‌‌وقت آقایان رفته‌اند و مربی‌ای را به جای کی‌روش آورده‌اند که در بلژیک هم از خود بلژیکی‌ها بیشتر دموکرات بوده است؛ آن‌قدر که بازیکنان خیلی حرفش را نمی‌‌خواندند و مشکلاتی برای ادامه کارش در فوتبال بلژیک به وجود ‌‌آمده است. مورد دیگری که مایلم درباره‌اش صحبت کنم و اتفاقا این موضوع به‌شدت مورد علاقه فدراسیون‌نشین‌هاست، بحث رنکینگ است. آقایان به محض اینکه باید از کارنامه‌شان دفاع کنند از رنکینگ فیفا صحبت می‌کنند؛ مثلا در حمایت از انتخاب ویلموتس می‌گویند این مربی، بلژیک را در رنکینگ فیفا ارتقا داده است. اولا رنکینگ فیفا هیچ ارزشی جز این ندارد که شما بتوانید برای بازی‌های دوستانه‌تان درآمدزایی کنید؛ البته ما در زمان آقای صفایی‌فراهانی می‌توانستیم از این امتیاز بهره ببریم و تا حدودی در دوره ریاست آقای دادکان در فدراسیون فوتبال هم از این رنکینگ مناسب بهره بردیم؛ اما بعد این امتیاز به طور کلی از بین رفت. با این حال آقایان یک‌جوری درباره رنکینگ صحبت می‌کنند که واقعا تعجب‌برانگیز است. تاکید می‌کنند ما تیم اول آسیا هستیم؟ نه. این‌طور نیست. قرار نیست که خودمان را فریب بدهیم. ما تیم اول آسیا نیستیم. تیم اول آسیا استرالیا و ژاپن هستند. تیم اول آسیا در حال حاضر قطر است. در فوتبال اول‌بودن را با کسب جام می‌سنجند. کیفیت و تداوم کیفیت بحث دیگری است اما اول‌بودن ما یعنی اینکه ما قهرمان آسیا شده‌ایم. آیا این اتفاق رخ داده؟ پاسخ منفی است. وقتی ما هیچ جامی کسب نکرده‌ایم و رنکینگ هیچ ارزشی ندارد؛ با این حال فدراسیونی که هیچ دستاوردی نداشته باید هم به مساله رنکینگ علاقه بیش از حد نشان دهد. اینکه می‌گویند ویلموتس در فوتبال ملی بلژیک تغییرات ساختاری ایجاد کرده هم پذیرفتنی نیست چون اساسا تغییر نسل و ایجاد تحول در فوتبال ملی بلژیک ارتباطی به ویلموتس پیدا نمی‌‌کند. جوان‌گرایی و تغییرات ساختاری که امروز در سبک فوتبال بلژیک می‌بینیم، حاصل کار یک فرد نیست. در آنجا یک سیستم حکمفرماست اما آنهایی که اساسا با مزایای کار سیستماتیک آشنایی ندارند یا اصلا به این رویه اعتقادی ندارند، سعی دارند موفقیت و توسعه فوتبال بلژیک را نیز به آقای ویلموتس نسبت بدهند و بگویند او یک‌تنه این تغییرات را ایجاد کرده است؛ البته من اصلا قصد ندارم که به‌طور تمام و کمال ویلموتس و خدمات این مربی در فوتبال بلژیک را نفی کنم اما او مثل چند مربی دیگر که روی نیمکت سرمربیگری تیم ملی فوتبال بلژیک نشستند، بخشی از پروژه بزرگی بود که فدراسیون فوتبال آن کشور برای توسعه فوتبال کشورشان طراحی و اجرا کرد. این را هم بگویم که ویلموتس در دوران سرمربیگری‌اش در تیم ملی بلژیک هیچ موفقیتی تحت‌عنوان کسب جام نداشت و نتایج خوبی کسب نکرد؛ بنابراین برای حضور روی نیمکت تیم ملی ایران اصلا گزینه مناسبی نیست چون با این رزومه، آقای ویلموتس خیلی زود زیر فشار انتقادات قرار خواهد گرفت، همچنین گذشته ایشان و کارنامه مربیگری‌اش به او کمک نمی‌‌کند که تا مدت زمان زیادی منتقدان درباره‌اش سکوت کنند.

مورد بعدی که مایلم درباره‌اش صحبت کنم این است که بعضی‌ها درباره تناسب ویلموتس و به‌طور کلی سبک فوتبال بلژیک با فوتبال ایران صحبت می‌کنند. امروزه در دنیای فوتبال اکثر تیم‌ها از نظر کیفی به یکدیگر نزدیک شده‌اند. تفاوت‌ها بیشتر در استراتژی بازی است. به عنوان مثال برزیلی‌ها هجومی‌ترند و پرتغالی‌ها محتاط‌تر، ایتالیایی‌ها دفاعی‌تر و همین‌طور در مورد کشورهایی که صاحب فوتبال و صاحب‌سبک هستند، دیدگاه‌ها برای سبک بازی متفاوت است؛ با این حال باید بپذیریم که فوتبال حالا دیگر رازهای زیادی ندارد. تیم‌ها از نظر تاکتیکی به یکدیگر نزدیک شده‌اند. مهم این است که تصمیمات شما به عنوان مربی طوری باشد که بازیکنانی که تحت نظر شما هستند، توانمندی‌شان در راستای اهداف و چارچوب فکری شما باشد؛ اما در مورد ویلموتس و فوتبال ایران تناسبی نمی‌‌بینم. یک‌سری مربیان دیگر هم هستند که به هر تیمی می‌روند، سبک و مدل مربیگری خودشان را تحمیل می‌کنند. 5 یا 6 نفر هم بیشتر نیستند. قطعا ویلموتس در این دسته قرار نمی‌‌گیرد. ضمن اینکه قیمت اعلام‌شده برای قرارداد این مربی نیز بسیار بالاست و بالاتر از حدی است که این مربی در آن قرار گرفته است چون ایشان در ایران قرار هم نیست مالیاتی بپردازد. به همین دلیل قیمت ایشان هم مناسب نیست؛ اما موضوع دیگری هم هست. عده‌ای از همین حالا می‌گویند این مربی به‌طور حتم در فوتبال ایران نتیجه نمی‌‌گیرد. من با این گزاره موافق نیستم چون در نتیجه‌گیری فاکتورهای انسانی دخیل است. خیلی از مربیان هستند که در یک تیم موفق نبوده‌اند اما در تیم دیگری اتفاقا موفق شده‌اند و به جام هم رسیده‌اند. اینکه این مربی می‌تواند با تیم ملی نتیجه بگیرد یا نه را زمان معلوم خواهد کرد؛ بنابراین نباید پیش‌داوری کرد. آنچه من مطرح می‌کنم منوط به قرائن است. شواهد و قرائن می‌گوید چنین مربی‌ای در فوتبال ایران چنین چالش‌هایی را باید پشت سر بگذارد؛ اما این حرف‌ها بدان معنا نیست که ما در مورد نتیجه‌گرفتن یا نگرفتن این مربی به طور حتم اظهارنظر کنیم، هرچند با تبلیغات خیلی چیزها در فوتبال ما وارونه جلوه داده شد. خیلی‌ها می‌گفتند کی‌روش مربی موفقی برای تیم ملی ما بود در حالی که این‌طور نبود. او 8 سال روی نیمکت سرمربیگری تیم ملی بود؛ این یعنی طولانی‌ترین زمانی که به یک مربی در تیم‌ملی فرصت داده شده است. او گران‌ترین مربی تاریخ ورزش ایران هم بود، نه‌تنها فوتبال، بلکه ورزش. از سویی دیگر پرامکانات‌ترین مربی تاریخ تیم‌ملی هم بود. هرجا که اراده کرد، رفت و هر کاری که دوست داشت، انجام داد و حتی فراتر از اینها هر کسی را که دوست نداشت یا احساس کرد منتقد یا مخالف او است را از تیم ملی و فدراسیون حذف کرد؛ اما خروجی همه اینهایی که برشمردیم حتی به کسب یک جام ساده هم منجر نشد؛ هیچ جامی.

البته ما دو بار با کی‌روش به جام‌جهانی رفتیم. بار اول خیلی سخت بود اما بار دوم با مربی‌ای که می‌توانستیم به جام‌جهانی صعود کنیم. خیلی‌ها فکر می‌کنند کی روش برای 4 سال دوم مستحق اعتماد ما بود که من این‌طور فکر نمی‌‌کنم چون ما باید با مربی‌ای به جام‌جهانی روسیه می‌رفتیم که بتواند برنده از زمین بیرون بیاید و اتفاقا با توجه به ضعف‌های شدیدی که تیم‌هایی مثل اسپانیا و پرتغال از خود نشان دادند، می‌توانستیم به این مهم دست پیدا کنیم. اما در نهایت دل خودمان را به برد برابر مراکش خوش کردیم در حالی که همه می‌دانیم بازی را مراکش انجام داد و ما فقط از روی خوش‌شانسی توانستیم برنده از زمین بیرون بیاییم. در مورد اسپانیا و شرایط به‌هم‌ریخته‌اش و روی فرم نبودن ستاره‌های پرتغال هم فکر نمی‌‌کنم نیازی به توضیح باشد. در نهایت باید عرض کنم انتخاب مربی برای تیم‌ملی کار دشواری نیست. یک‌سری معیارهای مشخص برای انتخاب مربی تیم ملی وجود دارد؛ فقط کافی است کار کارشناسی‌شده و درست روی انتخاب ما صورت گرفته باشد. نیازی نیست با تبلیغات، انتخاب غلط خودمان را پوشش دهیم. این طرز فکری است که فدراسیون فوتبال دارد؛ یعنی یک انتخاب غلط را با تبلیغات بسیار زیاد یک دستاورد جلوه می‌دهد. اشکال ما این است که نمی‌‌دانیم چه می‌خواهیم. اصلا مکانیزمی برای انتخاب سرمربی تیم ملی نداریم. سیستمی بر تصمیمات ما حاکم نیست، دست‌کم من این سیستم را ندیده‌ام چون به نظر می‌رسد که در فدراسیون یک حلقه 5، 6 نفره هستند که درباره چنین موضوعاتی تصمیم می‌گیرند و تقریبا هیچ‌کدام از این آقایان هم چیزی از فوتبال نمی‌‌دانند. 

 

رتبه اعتباری 34 میلیون ایرانی محاسبه شد در معاملات خود از آن استفاده کنید
آیا این خبر مفید بود؟

برای درج آگهی و رپرتاژ با شماره 09036344509 تماس حاصل فرمایید .