انتخاب/ القدس العربی، چاپ لندن در سرمقاله خود نوشت: روز جمعه اتحادیه اروپا اعلام کرد که سه شنبه اینده نشستی در وین برگزار می کند و در آن، تمام طرفهای امضا کننده توافق هسته ای از جمله ایالات متحده حضور دارند، تا به بررسی مساله بازگشت به توافق هسته ای با ایران بپردازند.

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

در ادامه این مطلب آمده است: با وجود تاکید یک مسئول اروپایی در گفتگو با واشنگتن پست، بر غیر مستقیم بودن مذاکرات بین واشنگتن و تهران، حضور دو کشور در این نشست اولین اتفاق از این نوع در دوره ریاست جمهوری بایدن محسوب می شود، که به معنای نتیجه دادن تلاشهای بین المللی برای نزدیک کردن بین ایران و آمریکا بوده و نشان می دهد دو طرف بالاخره از درخت درگیریها پایین امده اند، درگیریهایی که در دوره ترامپ با ترور سردار سلیمانی و حمله موشکی ایران به پایگاه آمریکایی عین الاسد در عراق، به اوج خود رسیده بود.

مذاکرات مذکور بر دو موضوع متکی است، اول مربوط به تعهدات هسته ای که ایران متعهد به اجرای ان خواهد بود و دوم، تحریمهایی که ایالات متحده و اتحادیه اروپا اقدام به رفع ان خواهند کرد. چین و روسیه، به اضافه دو طرف اصلی یعنی تهران و واشنگتن برای تعدیل در این موضوع تلاش می کنند.

تهران تلاش می کند از استراتژی دولت جدید آمریکا که باعث نگرانی چین و خشم روسیه و در نهایت نزدیکی چین و ایران شده و با اجرای سند همکاری 25 ساله بین دو کشور به اوج خود رسیده، برای سوق دادن آمریکایی ها به سمت تغییر اولویت هایش استفاده کند و آنها را به یک «صف آرایی تاکتیکی» با پکن وا دارد، شاید چین به این شکل با ایالات متحده در مسیر مهار برنامه های هسته ای ایران همکاری کند.

تهران کارت های زیادی بویژه در مناطق نفوذ خود در جهان عرب دارد. در مقابل، علیرغم اصرار واشنگتن بر بسته شدن پرونده هسته ای ایران و اعلام عقب نشینی بخشی از نیروهایش از عربستان و خلیج فارس، واضح است که دولت بایدن نمی خواهد نشان دهد که به مسائل جهان عرب توجهی ندارد، بخصوص در مناطق نفوذ ایران، همچنانکه در جریان مشارکت آمریکا در نشستی برای تامین مالی پیامدهای فاجعه سوریه و تلاش هایش برای پایان دادن به جنگ یمن و روابط با عراق و سوریه، شاهد این مساله بودیم.

توافق هسته ای که باراک اوباما، رئیس جمهور سابق با ایران امضا کرد، باعث تقویت توانایی های مالی و نظامی تهران و گشودن مجالی برای ورود این کشور به مسائل کشورهای عربی شد و اگر مذاکرات دولتهای بزرگ در مورد توافق هسته ای، به نفوذ ایران در دنیای عرب توجهی نکند -که به احتمال زیاد نخواهد کرد- آیا بازگشت به توافق هسته ای موجب تقویت ظرفتیهای ایران و افزایش نفوذ آن در منطقه می شود؟ یا اینکه آمریکا و اتحادیه اروپا راهی برای این مهم یافته اند تا از توافق هسته ای بعنوان راهی برای حل مسائل سیاسی عربی هم استفاده کنند؟