درد و دل رامین رضاییان پس از جدایی از پرسپولیس/برای این تیم اشک ریختم چون روی پیراهنش تعصب داشتم

رامین رضاییان در مورد پیوستن به تیم ریزه‌اسپور ترکیه و جدایی از پرسپولیس با بغض اظهار داشت:

* خواهش می‌کنم فقط پرسپولیسی‌ها حرف‌های من را بخوانند؛ فقط پرسپولیسی‌ها.

* 4 هفته قبل از پایان مسابقات، تیمی که در کورس بود، من شنیدم باشگاه و برانکو با بازیکنی که هم‌پست من بوده صحبت کرده است. اسم بازیکن را هیچ موقع نمی‌برم. با او صحبت کرده بودند که ما تو را برای فصل آینده می‌خواهیم. بعد آن بازیکن گفته بود: «پس رامین رضاییان چه می‌شود؟» به او جواب داده بودند که «به احتمال زیاد ما رامین را برای سال بعد نمی‌خواهیم.»

* من از برخورد علی‌اکبر طاهری، سرپرست باشگاه در فرودگاه و حرفی که پشت سر من پیش دو بازیکن پرسپولیس یعنی محسن مسلمان و فرشاد احمدزاده زد، متوجه شدم.

* محسن بنگر یک سال هم‌اتاقی من بود. او عاشق پرسپولیس بود و صد برابر من و مهدی طارمی و امثال ما عاشق پرسپولیس بود. او با آمپول در زمین بازی می‌کرد ولی آخر فصل محسن بنگر که این‌قدر برای پرسپولیس زحمت کشید و حتی به او قول دادند که سال بعد بازی می‌کنی و حتی امکان دارد به عنوان کمک‌مربی استفاده شوی، گفتند که تو را نمی‌خواهیم. این یک چیز طبیعی است.

* قسم می‌خورم باشگاه من را نمی‌خواست. این مسائل گذشت تا اینکه بازیکن موردنظر باشگاه پرسپولیس با این باشگاه به توافق نرسید و به تیم دیگری رفت.

* 75 درصد به من پول دادند و 25 درصد طلبم بود. 25 درصد از قرارداد من اصلاً پولی نمی‌شد که باشگاه پرسپولیس نخواهد پرداخت کند ولی آنها خیلی ساده از آن بند گذشتند. بدون اینکه هیچ اتفاقی بیفتد و حتی زنگی به من بزنند. به ترکاشوند که گفتم هدفم رفتن به اروپا است، با حالت مسخره و شوخی به من گفت «الان همه بازیکنان ما صد پیشنهاد اروپایی دارند!»

* من دست هواداران را می‌بوسم و خدا شاهد است که به خاطر آن هواداران، من با تمام وجودم می‌دویدم و اشک می‌ریختم چون روی آن پیراهن تعصب داشتم. تعصب به پیراهن این نیست که ببخشید، به هر قیمتی در تیم باشی. این موضوعات گذشت و همه متوجه شدند که رامین رضاییان می‌خواهد قراردادش را فسخ کند.

* باشگاه پرسپولیس حتی بعد از اردوی تیم ملی با من تماس نگرفت. تا زمانی که بازیکن مورد نظر آنها در پست من با تیم دیگری قرارداد بست. من منتی نمی‌گذارم چون عددی نیستم. وقتی دیدم ماهینی در پست من است، گفتم راحت‌تر است که بروم و نامردی هم نیست.

* هر چه دارم از پیراهن مقدس پرسپولیس است. شک نکنید اگر پیراهن مقدس پرسپولیس نبود، اصلاً رامین رضاییان به اروپا و یکی از باشگاه‌های خوب ترکیه نمی‌رفت.

* می‌خواهم هواداران بدانند اشک من برای پرسپولیس، واقعی بود. از این بود که چرا قهرمان نشدیم یا چرا نتوانستم با گل کردن ضربه پنالتی، هواداران را خوشحال کنم. برای پیشرفت باید می‌رفتم.

* من هواداران پرسپولیس را راحت به دست نیاوردم که راحت از دست بدهم. حتی موقع عقد قرارداد با باشگاه ریزه‌اسپور ترکیه می‌خواستم با پیراهن پرسپولیس بروم که اجازه ندادند. در نهایت این کار را بیرون از باشگاه انجام دادم تا نشان دهم این باشگاه و هوادارانش را خیلی دوست دارم. خودتان را جای من بگذارید، هر تصمیمی بگیرید، من می‌پذیرم. لیاقت من کارت قرمز نیست. حرف‌های من را بخوانید و بعد هر چه گفتید، قبول می‌کنم.