یک نامه تکراری/سرمربی را چه کار به تعویض مدیران؟
در نامه تازه علیرضا منصوریان برای هواداران «آبی» که شنبه شب منتشر شد، چیزی آرمیده نیست که پیش‌تر گفته نشده باشد، تاکید بر این که استقلال سرانجام «تیم» خواهد شد
عمده‌ترین ایراد آبی‌ها همانطور که پیش‌تر آمد، خوب بازی نکردن است، تا وقتی خوب بازی می‌کنید، جایی برای نگرانی افراطی نیست زیرا سرانجام روزی شروع به گرفتن نتایج مساعد هم خواهید کرد اما تا زمانی که بد بازی می‌کنید و تیم‌تان ایراد دارد، امیدی به آینده نخواهد بود و استقلال تا این لحظه چنین امیدی را در عمل و با شکل بازی‌هایش ایجاد نکرده و در نتیجه اظهارات منصوریان بیشتر مشتی حرف بدون ضمانت نشان می‌دهد تا یک اظهارنظر متکی بر فن و استدلال و کار علمی.
معضل خط دفاعی
نظم و هماهنگی نداشتن خط دفاعی عمده‌ترین مشکل استقلال در اوایل فصل جاری است و منصوریان با عوض و بدل کردن دایمی مهره‌های آن بر حجم مشکلات افزوده است. رویکرد سریع او به محمدحسین کنعانی‌زادگان تازه‌وارد محصولاتی را بر جای نهاد که می‌دانیم و می‌دانید و جالب‌تر اینکه مدافع سابق ملوان که به سبب مصدومیت حدود 8 هفته بازی نخواهد کرد، مدعی است او را آه و نفرین کرده‌اند! بعد از حاشیه‌نشین شدن او منصوریان به رابسون جانواریو مدافع برزیلی که او هم تازه‌واردی بیش نیست و هرایر مگویان برای حل مشکلات مرکز خط دفاعی روی آورده اما آنها هم در تقابل با امواج تهاجمی رضا نوروزی و یارانش در دقایق پایانی مسابقه جمعه‌شب استقلال با صنعت نفت در تهران فقط یک حالت اسکورت‌کننده را داشتند و انگار نهایت تلاش خود را کردند تا مهاجم سابق فولاد و پرسپولیس آسیب شدید تازه‌ای نبیند!
مردان بی‌فروغ
منصوریان در نامه تازه‌اش که کسالت‌بار و تکرار مکررات است اشاره‌ای به راه‌حل مشکلات فنی استقلال نکرده و هنوز معلوم نیست گل خوردن‌های ساده این تیم با کدامین ابزار و راه‌ها قابل حل است. بی فروغی بختیار رحمانی در مرکز خط میانی نگران‌کننده است و هافبک‌های این تیم نه در بازی رو به جلو گشایش‌های بزرگی را ایجاد کرده و نه در محکم کردن مرکز خط دفاعی نقش و دستی داشته‌اند. سیدمهدی رحمتی هم فعلا در اوج نیست و خوردن 5 گل در 3 مسابقه نشانه صریح آن است. به تعویض‌های منصوریان طی مسابقه نافرجام با صنعت‌نفت ایرادهای زیادی وارد شده اما مساله مهمتر این است که از خریدهای «پیش فصل» استقلال نیز تا این لحظه فقط کاوه رضایی در سطحی نشان داده که از او انتظار می‌رفت و سایرین زیر سطح خود توپ زده‌اند، ضمن اینکه باید تاکید کرد رویکرد منصوریان به آرش افشین که پس از حضور نصف و نیمه‌اش در تمرینات لیل فرانسه در 4 سال پیش و بازگشت به کشور یا مصدوم بوده و یا دور از فرم عالی و حضورش در ملوان نیز کوتاه و کم ثمر بود، اسباب حیرت کارشناسان از همان ایام «پیش فصل» شده بود.
حاصل یک «پیش فصل» طولانی
منصوریان هنوز فرصت دارد تیمش را روبراه کند اما تا این لحظه مشکل‌ساز اصلی آبی‌ها خود او بوده که جار و جنجال بازگشت به تیم سابقش بیشتر از حجم کار موثر او بوده است. او برخلاف اظهارات اخیرش وقت به اندازه کافی در دوران «پیش فصل هم داشت و حتی حدود دو هفته هم در ارمنستان اردو زده بود اما آنچه حاصل بیش از دو ماه کار در ایام «پیش فصل» است در سه بازی استقلال نمودی نداشته و در حالی که وریا غفوری هنوز همان غفوری نفت و سپاهان و تیم ملی نشان نداده، این خسرو حیدری میانسال و معمولا خسته و نیمه مصدوم است که همچنان بخش عمده‌ای از بار حملات موثر آبی‌ها را بر دوش می‌کشد و اگر قرار بود سیستم‌های زمان امیر قلعه‌نویی استمرار می‌یافت، چه نیازی به برکناری او و روی آوردن به مربیان تازه در دو فصل اخیر؟!
دیدگاه تان را بنویسید