قصه مرغ‌های زنده و مرده

پادشاهی یک نگهبانی را دید. به او قول داد که پوستین گرمی‌ به او برساند تا از سرما محفوظ بماند. چند روز بعد آن نگهبان مرد. اطرافیان آن مرد به پادشاه گفتند این نگهبان سال‌ها با همان لباس‌های معمولی به خوبی کارش را انجام می‌داد اما وعده‌ای که تو‌نتوانستی به آن عمل کنی او را از پا درآورد. حکایت ما با سازمان لیگ هم همین است. در ابتدای فصل گذشته سازمان لیگ، یک قرارداد رسمی را به امضا رساند. بر‌اساس آن قرارداد سازمان لیگ به باشگاه‌ها و به مجامع باشگاه‌ها اعلام کرد که امسال 60 میلیارد تومان پوشش تبلیغاتی داریم و 60 میلیارد تومان هم از طریق حق پخش نصیب‌مان می‌شود. با این حساب باشگاه‌ها روی این درآمد حساب باز کردند. به‌عنوان مثال باشگاه نفت تهران چون در رده بالای جدول بود مبلغی در حدود 8 یا
9 میلیارد باید از این طریق کسب می‌کرد. حالا لیگ چهاردهم تمام شده است. ماجرای حق پخش که به بن‌بست خورده است. چون دوستان نمی‌خواهند به تعهدی که رئیس پیشین سازمان صدا و سیما آن را رسما امضا کرده بود پایبند باشند. این روال درستی نیست. مثل این است که من به‌عنوان مدیرعامل باشگاه نفت تهران قراردادی را با بازیکن یا مربی امضا کنم و بعد از کنار رفتن من، مدیرعامل بعدی نفت بگوید این پول پرداخت نخواهد شد. الان مساله فوتبال با سازمان صدا‌و‌سیما هم همین است.
صدا‌و‌سیما می‌گوید من پول ندارم و حق فوتبال را نمی‌دهم. در این مورد فدراسیون باید از طریق مراجع قضایی موضوع را پیگیری کند و حق باشگاه‌ها را بگیرد. اما قرارداد دیگری که مایلم درباره‌اش صحبت کنم قرارداد سازمان لیگ با باشگاه‌ها‌ست. قراردادی که می‌گوید سازمان لیگ می‌بایست 60 میلیارد تومان را میان باشگاه‌ها تقسیم کند. اولا در مورد گرفتن این پول از ایران نوین بارها و بارها شاهد تناقض‌گویی از سوی مسئولان سازمان لیگ بوده‌ایم. یک بار می‌گویند 20 میلیاردش را داده‌اند و بار دیگر رقم دیگری را مطرح می‌کنند. اخیرا سازمان لیگ گزارشی برای ما فرستاده و بدهی‌هایی را مطرح کرده که اساسا جزئیات آن را متوجه نمی‌شویم.
یعنی یکسری آماری را مطرح کرده که ما آن را حرفه‌ای و قانونی نمی‌دانیم. این گزارش حکایت دیگری را به ذهن متبادر می‌کند. یک فردی را به روستایی فرستادند تا مرغ بخرد. در راه برگشت از بین آن چهار مرغ دوتای آن تلف شد. وقتی هم برگشت به آن فردی که منتظر بود تا مرغ‌هایش را تحویل بگیرد جمله عجیبی گفت: «مرغ‌های تو مرد و مرغ‌های من زنده ماند.» فردی که منتظر مانده بود عصبانی شد. چون دلیل آن مرد غیر‌منطقی بود. گفت چطور است که مرغ‌های مرده مرغ‌های من می‌شود و مرغ‌های زنده از آن تو‌؟ حالا قصه ما با سازمان لیگ همین است. آنجا که پای بدهی و هزینه در بین است باشگاه‌ها باید حساب پس بدهند اما آنجایی که پای درآمد و پول‌های هنگفت است سازمان لیگ گزارشی پس نمی‌دهد. آنها صورتجلسه‌ای برای باشگاه ما فرستاده‌اند که خیلی جالب است؛ آنجایی که پای ضرر و زیان مالی در میان است همه چیز به گردن ما افتاده است. به‌عنوان مثال از حق‌الوکاله صحبت کرده و اینکه هر باشگاهی باید 35 میلیون تومان بپردازد. حساب کنید از هر باشگاهی که 35 میلیون بابت حق‌الوکاله‌ای که اصلا جز‌ئیات آن روشن نیست دریافت می‌کنند. ما باید بابت حق‌الوکاله‌ای پول بدهیم که هنوز دو ریال هم برای ما پول نیاورده است. هزینه جلسات میان باشگاه‌ها و سازمان لیگ و حتی تهیه گل و شیرینی هم به گردن باشگاه‌ها افتاده است.
هزینه‌ها همگی سهم ما شده. این در حالی است که تبلیغات محیطی اصلا پولش زنده نشده است. در مورد درآمدزایی هم این طور می‌گویند که 80 میلیون هزینه ورودی شما به لیگ است که به فدراسیون داده شده است. هزینه‌های این‌چنینی در گزارش سازمان لیگ فراوان دیده می‌شود.
حتی خرید البسه برای حراست مسابقات‌ یا دیگر هزینه‌هایی که قاعدتا بر‌عهده باشگاه‌ها نیست را هم به گردن ما انداخته‌اند. سازمان لیگ طوری برخورد کرده که باشگاه‌ها نه تنها نمی‌توانند حق خودشان را از این سازمان مطالبه کنند بلکه بدهکار هم شده‌اند. یعنی از 60 میلیاردی که باید بین باشگاه‌ها تقسیم می‌شد نه تنها خبری نیست بلکه باشگاه‌ها باید به سازمان لیگ پول هم بدهند. باید بگویم در ‌بی‌برنامه‌ترین و غیر‌حرفه‌ای‌ترین لیگ‌ها هم این طور رفتار نمی‌کنند که سازمان لیگ با باشگاه‌ها برخورد می‌کند.
سوال من از آقایان این است؛ شما از باشگاه‌ها حق‌الوکاله‌ای می‌خواهید. حق‌الوکاله بابت پولی که اساسا نتوانسته‌اید آن را وصول کنید. این چه داستانی است؟ در حال حاضر یک‌سوم پولی که باید از تبلیغات محیطی وصول می‌شد به دست نیامده است و این رفتارها و عدم‌شفافیت از سوی سازمان لیگ فوتبال را با خطر مواجه می‌کند. برای ما لیست فرستاده‌اند. اولا حسابرس قانونی این لیست را تایید نکرده است. خود سازمان لیگ این لیست را تنظیم کرده، خودش جزئیات آن را مکتوب کرده و خودش هم مهر تایید به آن زده است. این کار حرفه‌ای نیست. هر گاه AFC حساب مالی باشگاه‌ها را دریافت می‌کند باید یک حسابرس قانونی که مورد تایید مراجع قضایی است آن حساب را تایید کند در غیر این صورت کنفدراسیون فوتبال آسیا این حساب مالی را اصلا قبول نمی‌کند. دوستان ما در سازمان لیگ گزارشی برای ما فرستاده‌اند که در هیچ کجای آن اثری از مهر تایید از سوی حسابرس مالی مستقل نیست.
انتظار باشگاه‌ها این بود که اگر پول تبلیغات محیطی وصول نشده است لا‌اقل سازمان لیگ به‌طور رسمی و حرفه‌ای سهم باشگاه‌ها را به تفکیک بیان کند، اما متاسفانه سازمان لیگ این کار را نکرده است. بدون هیچ توضیحی یک بدهی 350 میلیونی را به ما منتسب کرده که اصلا جز‌ئیات این بدهی را نمی‌دانیم. اصلا نمی‌دانیم با استناد به چه موضوعی این بدهی را برای ما به وجود آورده‌اند. وکیل حقوقی ما بارها بررسی کرده و به این نتیجه رسیده که ما اصلا بدهی نداریم.
آیا سازمان لیگ فصل گذشته 350 میلیون بیشتر از بقیه به ما پول داده که حالا می‌خواهد آن را پس بگیرد؟ این بدهی دیگر چیست؟ در مورد این مسائل ابهامات زیادی وجود دارد که سازمان لیگ باید پاسخگو باشد. ما می‌گوییم حرفه‌ای هستیم. سازمان لیگ فرصت نقل و انتقالات را چند بار تمدید می‌کند. اتفاقی که در هیچ کجای دنیا رخ نمی‌دهد. مگر نه اینکه استقلال یک روز دیرتر لیست را برای کنفدراسیون فوتبال آسیا فرستاد اما آنها از حضور در لیگ آسیا محرومش کردند. دی‌وی‌دی مسابقات آسیایی اگر ظرف 24 ساعت بعد از اتمام بازی به afc فرستاده نشود جریمه پنج‌هزار دلاری در نظر می‌گیرند. اما در اینجا طوری شده که هیچ کس تصمیمات فدراسیون یا سازمان لیگ را جدی نمی‌گیرد. امروز مهلت نقل و‌انتقالات را با وجود هشدارهای قبلی دوباره تمدید می‌کنند. از طرفی می‌گویند 11 تیم حق شرکت در لیگ برتر را ندارند. این بدان معنا‌است که آنها باید با 5 تیم لیگ را شروع کنند. معلوم است که چنین اتفاقی نمی‌افتد. اما نتیجه‌اش این است که هیچ ثباتی در تصمیمات آقایان وجود ندارد. بخش عمده بدهی باشگاه‌ها به دلیل عدم‌متعهد بودن سازمان لیگ به وعده‌هایی است که تا پیش از این مطرح کرده اما بدان عمل نکرده است. بخشی از درآمدهای ما هم از طریق حق پخش تلویزیونی است که آن هم فعلا پرداخت نشده است. با این حساب باز‌هم حکایت‌های دیگری در مورد نسبت میان باشگاه‌ها و سازمان لیگ وجود دارد. زور فوتبال به رسانه‌ملی نمی‌رسد و مدیران صدا‌و‌سیما حاضر نیستند پول حق پخش را بدهند. اما صفر تا صد قرارداد تبلیغات محیطی توسط خود سازمان لیگ انجام شد و دوستان ما در این مجموعه اعلام کردند که درآمد باشگاه‌ها باتوجه به عقد این قرارداد با اسپانسر جدید چند‌برابر خواهد شد.
الان که فصل تمام شده و ما دریافتی خود از سازمان لیگ را بررسی می‌کنیم می‌بینیم که پرداختی‌ به باشگاه‌ها به تناسب افزایش چشمگیر درآمد تبلیغات محیطی افزایش نداشته است. مدیران سازمان لیگ باید درباره علت عدم‌وصول قرارداد تبلیغات محیطی پاسخگو باشند. آنها قراردادهای دیگری هم به نمایندگی از باشگاه در این مجموعه منعقد کرده‌اند که ما از هیچ کدام آنها اطلاعی نداریم. در جلسه قبلی مدیران باشگاه‌ها با رئیس سازمان لیگ هم اکثر دوستان به عدم‌شفافیت مالی در سازمان لیگ انتقادات خود را مطرح کردند. به هر ترتیب باشگاه‌ها روی درآمد‌های خود حساب می‌کنند و امروز می‌بینند که سازمان لیگ نتوانسته حق و حقوق آنها را پرداخت کند.