آیا دولت می‌خواهد استقلال و پرسپولیس ضعیف باشند؟
این تصور غلط است
آیا اراده‌ای در باب از بین بردن فوتبال دو‌قطبی در ایران وجود دارد؟ باید بگویم این اراده قبلا وجود داشته است اما حالا این طور نیست. این تفکر قبلا بوده و به‌طور جدی هم مطرح بوده است اما این تفکر در دولت روحانی نیست. حتی در دولت قبلی هم به این شکل نبود که دو قطبی را از بین ببرند؛ قطب‌های فوتبال. اگر به کارنامه فوتبال‌مان دقت کنیم، نمی‌توانیم تراکتور را نبینیم. نمی‌توانیم سپاهان را نبینیم. باید این تیم‌ها را ببینیم و آنها را باور کنیم. این باشگاه‌ها نظام یافته هستند. چارچوب دارند. حرکت‌شان درست است و موازین دقیقی دارند. اینها ساختارشان شکل حرفه‌ای به خود گرفته است. فولاد خوزستان مهم نیست که کجای جدول قرار بگیرد بلکه این موضوع اهمیت دارد که آنها سال‌ها است که ساختار درست و حرفه‌ای دارند. یک روزی می‌شد شما بگویی استقلال و پرسپولیس تنها قطب‌های فوتبال ایران هستند البته همان برهه هم گاهی یک تیمی مثل بهمن می‌آمد و خود را به‌عنوان مدعی مطرح می‌کرد. می‌خواست تنه به تنه این قطب‌ها بزند. چرا؟ چون هزینه می‌کرد. بهترین بازیکن‌ها را جذب می‌کرد. مربی خوب و باکیفیت را جذب می‌کرد. باشگاهداری نمی‌کرد اما در تیمداری سعی
می‌کرد موفق عمل کند. سایپا به همین شکل. کشاورز هم همین طور. تا یک جاهایی این تیم‌ها پیش رفتند. اما وقتی می‌گوییم قطب باید این موضوع را در نظر بگیریم که تیم‌هایی مثل استقلال و پرسپولیس بار معنوی دارند. دامنه محبوبیت این دو تیم حالا از منطقه فراتر رفته و سرخابی‌ها در سطح آسیا محبوبیت دارند. هویت سازی صورت گرفته است. این دو تیم هویت قرمز و هویت آبی را به وجود آورده است. هر کدام فرهنگی را با خودش دارد. این هویت‌هاست که ارزشمند است و به عقیده من به تاریخ فوتبال ایران گره خورده است. آن طور که هیچ اراده‌ای نمی‌تواند این رشته را از بین ببرد. هر کاری هم انجام بدهند که این قطب‌ها فراموش شوند به نظرم بیهوده است. مگر استقلال به لیگ دسته سه نرفت. آیا هوادارانش را از دست داد؟ هوادارش را نگه داشت یا بهتر بگویم هواداران این تیم را نگه داشتند، حمایتش کردند و دوباره آن را به لیگ برتر برگرداندند. من اعتقاد راسخ دارم که هویت این دو باشگاه را در هیچ دوره‌ای و با هیچ ترفندی نمی‌توان مصادره کرد. چون استقلال و پرسپولیس تیم‌های مردمی هستند. نمی‌شود این تیم را دربست در اختیار دولتمردان قرار داد. بنابراین باید خواسته مردم در مورد
این دو تیم را همواره در نظر گرفت. مجلس شورای اسلامی در سال 93 مصوبه‌ای داشت که بودجه‌ای به این دو باشگاه تعلق بگیرد. این اراده با یک سال تاخیر اجرایی شد. دولت می‌توانست این موضوع را اصلا کنار بگذارد یا دست‌اندازی در این مورد داشته باشد اما چنین نکرد، پس ذهنیت‌ها در مورد دولت کجا تشدید شد؟ من به شما می‌گویم. دولت مزایده را به نوعی تعطیل کرد. به‌نوعی مزایده را روی هوا فرستاد. دولت نگران شده بود. اما این نگرانی دلایلی داشت. اول اینکه استقلال مشتری نداشت. آنها جلو نیامدند. دوم اینکه خریدار پرسپولیس یک شخص بود و نه تشکیلات. استنباط دولت این بود که این شخص می‌تواند در مورد مسائل اجتماعی و فرهنگی تاثیرگذار باشد. این نگرانی کمی نبود. سومین مورد که بیش از بقیه موارد دولت را نگران کرد عملکرد وزارت ورزش در این زمینه بود. این سوال تقریبا بدون جواب مانده بود که چرا ما در بقیه بخش‌های مربوط به ورزش به سمت خصوصی‌سازی نمی‌رویم اما همه تلاش خود را به کار گرفته‌‌ایم که خیلی فوری استقلال و پرسپولیس را واگذار کنیم.
اگر خصوصی‌سازی نتایج مثبتی به همراه دارد چرا در برخی موارد کند عمل می‌کنیم اما در مورد استقلال و پرسپولیس خیلی زود یا بهتر بگویم شتابزده می‌خواهیم این باشگاه‌ها را واگذار کنیم؟ دکتر روحانی با صراحت تاکید می‌کند که بخش غیرایرانی یعنی خارجی‌ها می‌توانند در صورتی با ما کار کنند که بیایند سرمایه‌شان را اینجا بگذارند و اتفاقا این سرمایه را در بخش تکنولوژی و تولید هزینه کنند. در این صورت ما با خارجی‌ها مشارکت خواهیم داشت. این معنای روشنی دارد. یعنی ما می‌توانیم در امور مختلف با خارجی‌ها کار کنیم اما شرایط خاص خودمان را داشته باشیم. بنابراین نمی‌توانیم ادعا کنیم که این دولت اراده‌ای مبنی بر کنار زدن یا ضعیف نگه داشتن سرمایه‌های داخلی دارد. به نظر من سازمان خصوصی‌سازی به مراتب با شکل بهتری روی موضوع خصوصی‌سازی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس کار خواهد کرد و به‌زودی باز هم بحث واگذاری به جریان خواهد افتاد. بدین صورت که ابتدا صلاحیت فرد یا افرادی که قرار است پای مزایده بیایند احراز خواهد شد و بعد به آنها اجازه می‌دهند که در مزایده شرکت کنند. شاید برخی به این نکته اشاره کنند که وزارت ورزش انتخاب‌هایی داشته که باعث
ذهنیت‌هایی شده است. یعنی انتخاب‌هایش بیشتر این شائبه را دامن می‌زند که می‌خواهند استقلال و پرسپولیس را از جریان قطب بودن در فوتبال ایران حذف کنند. یک نکته را باید در این مورد عرض کنم؛ سرخابی‌ها به وزارت ورزش تعلق ندارند بلکه به دولت تعلق دارند. صاحب سهام به نمایندگی از دولت، وزارت اقتصاد و دارایی است. توجه بفرمایید. تاکید دارم که صاحب سهام خود نماینده دولت محسوب می‌شود. به وزارت ورزش هم گفته تو مسئول نگهداری این دارایی دولت هستی. چرا؟ چون به‌طور تخصصی این موضوع به وزارت ورزش مربوط است. حالا این وزارتخانه اگر اشتباهی هم مرتکب شود نمی‌توانیم آن اشتباه را به حساب دولت بگذاریم و بگوییم این اراده دولت است. البته ما می‌توانیم به دولت هشدار بدهیم و بگوییم مسیری که وزارت ورزش درباره استقلال و پرسپولیس در پیش گرفته غلط است اما نمی‌توانیم بگوییم آقای دولت چرا اختیار را به وزارت ورزش داده‌ای. این اختیار باید به وزارت ورزش داده می‌شد. وزارت ورزش در طول سال‌های اخیر اشتباهات مکرر و متعددی داشته است. من برای شما یک مثال می‌زنم. آقای هاشمی‌طبا رئیس سازمان تربیت‌بدنی بود؛ یک استقلالی تمام‌عیار، اما در طول آن هشت‌سالی که
من مدیرعامل پرسپولیس بودم چه در زمان آقای غفوری‌فرد و چه در دوره ریاست ایشان بر سازمان تربیت‌بدنی هرگز ندیدم که سلایق شخصی‌شان را در مورد استقلال و پرسپولیس دخالت بدهند. هیچ‌گونه دخالتی در امور این دو باشگاه نداشتند.
تبعیض قائل نمی‌شدند. هاشمی‌طبا از قهرمان شدن ما ناراحت نمی‌شد حتی اگر علاقه شخصی‌اش این بود که استقلال قهرمان شود. او رئیس سازمان تربیت‌بدنی بود. باز هم می‌گویم یک استقلالی تمام‌عیار. اما وقتی من از او درخواست کمک می‌کردم به ما و باشگاه پرسپولیس کمک می‌کرد. دوست داشت استقلال قهرمان شود اما هیچ وقت کاری نکرد که استقلال قهرمان شود و پرسپولیس ضعیف بماند. بضاعت مدیریتی‌اش را بالا می‌برد. از سویی دیگر بضاعت مدیریتی ما را می‌دید و به توانمندی ما بها می‌داد. بنابراین تحلیل من این است که دولت همواره علاقه‌مند بوده که استقلال و پرسپولیس را به‌عنوان قطب‌های فوتبال در ایران حفظ کند و اگر در سال‌های اخیر شرایطی به وجود آمده که این باور طور دیگری در ذهن هواداران نقش بسته باید ریشه آن را در اشتباهاتی جست‌وجو کنیم که وزارت ورزش مرتکب شده است. با این حال باز هم تاکید دارم که استقلال و پرسپولیس هرگز از شرایط قطب بودن خارج نمی‌شوند. حتی اگر سال‌ها ناکام باقی بمانند. اینها تاریخ فوتبال این مملکت هستند و به این سادگی نمی‌توان آنها را از دل هواداران بیرون کرد.
دیدگاه تان را بنویسید