دکترین دفاعی ایران داعش را شکست داد
راز پیروزی
سرانجام عملیات آزادسازی حلب با موفقیت به پایان رسید و ضربه جبران‌ناپذیر و فلج‌کننده‌ای را به گروهک‌های تروریستی-تکفیری که در‌صدد ناامن کردن همه کشورهای منطقه و سیطره بر آن بودند، وارد کرد. موفقیت این عملیات نه تنها به معنی به‌ثمر نشستن مقاومت و ایستادگی تحسین‌برانگیز مردم و ارتش سوریه، بلکه به معنای درستی راه و مناسب بودن هماهنگی‌هایی بود که بین سوریه و همپیمانان این کشور به‌عمل آمد و امکان موفقیت در یکی از پیچیده‌ترین نبردهای نظامی عصر حاضر را فراهم کرد. در واقع پیروزی سوریه و همپیمانانش در نبرد بسیار دشوار و سرنوشت‌ساز حلب، این امر را به اثبات رساند که تدابیری که با کمک‌های مستشاری جمهوری اسلامی اتخاذ شد و تمهیداتی که با کمک دولت‌های ایران، روسیه، سوریه و مقاومت حزب‌الله به‌کار گرفته شد تا چه اندازه درست و هوشمندانه بوده است؛ تدابیر و تمهیداتی که به منظور خنثی کردن توطئه‌های بزرگ برای تغییر جغرافیای منطقه تدارک دیده شد و رسانه‌ها و مراکز تبلیغاتی غرب در مدت اشغال حلب، پیوسته از آن به‌عنوان تلاش‌هایی بی‌ثمر یاد می‌کردند. مروری بر اهداف گروهک‌های تروریستی - تکفیری فعال در سوریه و همچنین نگاهی به ترکیب و
ملیت تروریست‌هایی که از بیش از 80 کشور جهان به این کشور گسیل شده‌اند، کافی است تا میزان و دامنه خطراتی که از جانب آنان، کشورهای واقع در منطقه غرب آسیا را تهدید می‌کرد، آشکار شود؛ گروهک‌هایی که بر آن بودند تا با محور قرار دادن شهر حلب به‌عنوان مرکز فعالیت‌های خود، ابتدا بر تمامی نقاط سوریه تسلط پیدا کنند و سپس تحرکات مسلحانه و خشونت‌طلبانه‌شان را در تمامی کشورهای منطقه گسترش بخشند.
در واقع به همین دلیل هم بود که واشنگتن و لندن، تا پیش از شکست فضاحت‌بار این گروهک‌های تروریستی تکفیری، آنها را مهمترین اهرم تاثیرگذار خود در غرب آسیا می‌دانستند و این امید را داشتند تا بخشی از راهبردهای کلان آنها برای تغییر معادلات منطقه‌ای و ایجاد خاورمیانه‌ای جدید (آنچه وزیر امور خارجه آمریکا همزمان با جنگ 33روزه صهیونیست‌ها علیه لبنان وعده تحقق آن را داده بود) به وسیله این گروهک‌ها و اقدامات بسیار زیانبار آنها، به اجرا در‌آمده و جنبه عملی
پیدا کند.
اما مقامات آمریکا، انگلیس و همچنین سرکردگان رژیم‌صهیونیستی غافل از آن بودند که دکترین و راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران با ملحوظ کردن مجموعه شرایط جدیدی که در توانمندی‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی حریفان منطقه‌ای و جهانی‌اش پدید آمده، برنامه‌هایش را برای حفظ امنیت و دفاع از کشور، به داخل مرزها محدود نمی‌کند، بلکه براساس جدیدترین نظریات و تزهای دفاعی، می‌کوشد تا قبل از آنکه هسته و شالوده توطئه‌های خرابکارانه و ضد‌امنیتی شکل گرفته و دست‌اندازی‌های مسلحانه و ایذایی به مرزهای کشور آغاز شود، به مقابله با آن اقدام کند.
چراکه براساس آخرین دکترین‌های دفاعی در زمان حاضر، حفظ امنیت کشورها در داخل مرزها تعریف نمی‌شود و کشورهایی که راهبردهای دفاعی‌شان را به تدابیر و تمهیدات داخلی، محدود و منحصر کرده‌اند، در ادای وظایف خود حتی برای حفظ امنیت شهرهایشان، بیشترین مشکلات را متحمل شده و بیشترین آسیب‌پذیری‌ها را تجربه
کرده‌اند.
امروز برخلاف تصورات نادرستی که در ابتدا در برخی از اذهان ایجاد شده بود، این امر به اثبات رسیده که سمت و سوی عملیات خرابکارانه و ضدانسانی گروهک‌های تروریستی تکفیری، نه تنها هم‌جهت و همسو با اغراض و توطئه‌های مثلث غربی، عربی-عبری برای براندازی نظام سیاسی سوریه بوده است، بلکه تنها امید آنها، برای پیشبرد مقاصد نظامی، سیاسی و اقتصادی‌شان در منطقه و بخشی از برنامه‌های کلان آنها برای اجرای برنامه‌های براندازانه و ایجاد نا‌امنی و بی‌ثباتی در ایران و دیگر کشورهای غیر‌همسو با سیاست‌های سلطه‌گرانه بوده است.
در واقع تصویب و ارسال مکرر کمک‌های دلاری برای گروه‌های مسلح مخالف نظام سیاسی سوریه (منظور همان گروهک‌های تروریستی همانند: جبهه فتح‌الشام، احرارالشام، گروهک نورالدین زنکی و امثال آنها ) و ارسال انواع محموله‌های تسلیحات سبک و نیمه‌سنگین برای این گروهک‌ها، نشانگر مقاصد سلطه‌گرانه‌ای است که براندازی نظام سوریه، تنها یک بخش از آن محسوب می‌شد؛ همچنانکه حمایت‌های گسترده سیاسی و پشتیبانی‌های پردامنه تبلیغاتی از تروریست‌های تکفیری نیز بیانگر آن بوده و هست که قدرت‌های غربی درصددند تا رژیم‌های سیاسی جدیدی را همسو با رژیم‌های مرتجع و دست‌نشانده منطقه بر سر کار آورند و به آنچه به واسطه انقلاب اسلامی مردم ایران، انگیزه‌های استقلال‌طلبی و روحیه مقابله با سلطه‌گری را در میان ملت‌های اسلامی و به ویژه ملت‌های منطقه تقویت کرده،
پایان دهند.
البته چنانچه تمامی شواهد متقن و مدارک مستندی که در خصوص پیوندهای مستحکم بین راهبردهای سیاسی و نظامی قدرت‌های غربی و تحرکات خشونت‌آمیز گروهک‌های تروریستی وجود دارد (و از این طریق جایگاهشان را در سیاست‌های حفظ امنیت رژیم‌صهیونیستی نشان می‌دهد) نادیده بگیریم، واکنش‌های بسیار وسیع و البته انفعالی دولت‌های غربی در برخورد با موضوع آزادسازی حلب کافی است تا چهره‌های تازه‌ای از این نوع ارتباطات شوم
آشکار شود.
اظهار نگرانی‌های مکرر از شکست تروریست‌های تکفیری در حلب، تلاش‌های سیاسی گسترده در سازمان‌های بین‌المللی برای زیر سوال بردن و محکوم کردن عملیات آزادی حلب و به راه انداختن جار و جنجال‌های بی‌سابقه تبلیغاتی علیه نظام سیاسی سوریه و کشورهای همپیمان این کشور، به خودی خود بیانگر وجود ارتباطات و پیوندهایی است که مثلث «غربی، عربی، عبری»، با مجموعه گروهک‌های تروریستی تکفیری داشته و شکست خفت‌بار آنها را در حلب، به منزله شکست توطئه‌های شوم و گسترده‌ای تلقی می‌کند که ورای ایجاد و تقویت این گروه‌ها در حال اجرا بوده است.
و این واکنش‌های انفعالی و رسوا‌کننده که ترور سفیر روسیه در ترکیه را نیز باید بخشی از آن به‌حساب آورد، در حال حاضر، عامل گویایی است که با برملا کردن سیاست‌های حمایتی غرب از تروریست‌های تکفیری، افکار عمومی در بسیاری از کشورها به ویژه کشورهای اروپایی را دچار حیرت کرده است.
صدها میلیون اروپایی از دولت‌های خود شنیده بودند که: «خطر تروریسم از خاورمیانه به اروپا سرایت کرده و آنان درصددند تا با تمهیداتی ریشه تروریسم را در خاورمیانه بخشکانند»، ولی اینک شاهدند که همان دولت‌ها در واکنش به شکست تروریست‌ها در حلب، رخت عزا پوشیده و به‌طور مثال با خاموش کردن چراغ‌های برج‌ایفل، از خود بی‌تابی نشان می‌دهد و این به معنی آشکارتر شدن مقاصد موجود در ورای بخشی دیگر از سیاست‌های دوگانه غرب در منطقه است و این یعنی همان بخشی که، زمینه‌ساز تشکیل به اصطلاح ائتلاف غربی ضد‌داعش و ضد‌تروریسم بود و تصور آمریکا و دولت‌های غربی آن بود که به این بهانه (مشارکت در به اصطلاح ائتلاف ضد‌تروریسم) دولت‌های مستقل غرب آسیا به ویژه جمهوری اسلامی ایران را در زیر چتر تصمیمات و برنامه‌های نظامی و فراگیر خود قرار دهند. سیاستی که آن نیز با راهبردها و دکترین دفاعی بسیار هوشمندانه و مبتکرانه کشورمان، به‌کلی با شکست مواجه
شد.
دیدگاه تان را بنویسید