روزنامه لبنانی الاخبار با تاکید بر اینکه احساس خطر رژیم سعودی بیشتر ریشه در مشکلات داخلی عربستان دارد تا ادعای جاه طلبی های ایران، تصریح کرد این رژیم برای سرپوش گذاشتن بر این مشکلات به شراکت با جناح تندروی آمریکا و لابی صهیونیست پرداخت و طرح های ویرا

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

روزنامه لبنانی الاخبار با تاکید بر اینکه احساس خطر رژیم سعودی بیشتر ریشه در مشکلات داخلی عربستان دارد تا ادعای جاه طلبی های ایران، تصریح کرد این رژیم برای سرپوش گذاشتن بر این مشکلات به شراکت با جناح تندروی آمریکا و لابی صهیونیست پرداخت و طرح های ویران کننده ای در منطقه پیاده کرد و جبهه ای ضد ایرانی تشکیل داد .

روزنامه الاخبار چاپ لبنان در پایگاه اینترنتی خود در گزارشی با عنوان «عربستان آرام آرام به سمت فروپاشی پیش می رود: چرا روسیه و ایران سعی دارند این کشور را نجات دهند؟» به قلم ناهض حتر نوشت: عربستان بسیار آسیب پذیر و شکننده است. این کشور نتوانست زیربنای اقتصادی محکم یا نظامی اجتماعی ایجاد کند که بتواند به توزیع مجدد ثروت بپردازد. زیرساخت های سیاسی عربستان منسوخ شده اند و در این کشور یک نظم ملی داخلی به چشم نمی خورد. از نظر فرهنگی نیز همچنان وهابیت بر عربستان سیطره دارد، دورنمای فکری این کشور را ترسیم و زمینه مناسبی را برای حمایت از سازمان های تکفیری تروریستی در راس آن ها داعش (گروه تکفیری صهیونیستی) ایجاد می کند. همه این ها مانع شکل گیری هویت ملی در عربستان می شود کشوری که از چنددستگی رنج می برد. قشرهای وسیعی از مردم این کشور با فقر، بیکاری و به حاشیه رانده شدن دست و پنجه نرم می کنند. تصور چنین مشکلاتی در کشور نفت خیز بسیار ثروتمند عربستان دشوار است. علاوه بر این، عربستان از شکاف موجود در بافت اجتماعی خود رنج می برد زیرا نخبه های لیبرال منزوی شده اند و این کشور هیچ گامی در جهت اجرای برنامه های توسعه و سیاسی به نفع مظلومان شامل شیعیان، اسماعیلی ها، زیدی ها و قبایل بدوی برنداشته است. در همین حال حمله عربستان به یمن، هویت یمنی سه استان این کشور را شامل نجران، جیزان و عسیر بیدار کرد.
عربستان باید از سال هزار و نهصد و نود به مشکلات جدی که در مسیر توسعه این کشور قرار داشت و موجودیت آن را تهدید می کرد، فکر می کرد و برای آن ها چاره می اندیشید اما با سیاست های احمقانه خود این بیست و پنج سال گرانبها را از دست داد. در این سال ها تحولاتی در سطح جهان و منطقه رخ داد و در پی آن اقتصادهایی بزرگ و نیروهایی پویا در جهان شکل گرفت اما عربستان از همه این تحولات فاصله داشت. در منطقه ما ایران پشت سر هم دستاوردهای اقتصادی، علمی، فناوری، سیاسی و نیز دفاعی کسب کرد. ترکیه نیز توانست اقتصاد خود را به روز کند. در این برهه عربستان در رکود داخلی گرفتار بود و رویکرد شراکت مالی با سیستم سرمایه داری جهانی را در پیش گرفت. در پی این رویکرد با جناح راست آمریکا و لابی صهیونیستی شریک شد تا بتواند طرح های ویران کننده خود را در منطقه پیاده کند و جبهه ای ضد ایرانی تشکیل دهد.
عربستان صرف نظر از آسیب پذیر بودن ساختارهای خود درباره ضعیف تر شدن هر روزه خود در مقابل افزایش قدرت ایران احساس خطر می کند. این احساس خطر بیشتر ریشه در مشکلات داخلی دارد تا جاه طلبی های ایران. از این جا می توان به درست بودن توصیه باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا به عربستان و کشورهای حاشیه خلیج (فارس) مبنی بر توجه کردن به حل مشکلات داخلی خود پی برد. این درحالیست که روسیه به این کشورها پیشنهاد داده است روند اصلاح سیاست های خارجی خود را آغاز کنند. عربستان این پیشنهاد را در دستور کار قرار داده است. این کشور از یک سو روند آشتی با سوریه را به جریان انداخته و از سوی دیگر قرار است این موضوع در نشست سه جانبه قریب الوقوع سرگئی لاوروف، جان کری و عادل الجبیر وزیران خارجه روسیه، آمریکا و عربستان در دوحه پیگیری شود. روسیه به عربستان پیشنهاد داده است دو ائتلاف تشکیل دهد. یک ائتلاف با سوریه، ترکیه و اردن برای مقابله با تروریسم و ائتلاف دیگر با کشورهای حاشیه خلیج (فارس) و ایران برای اطمینان دادن به این کشورها و از بین بردن دغدغه های آن ها.
عربستان ظرف بیست و پنج سال گذشته سیاست هایی غیرمنطقی را در پیش گرفت. این کشور به محاصره عراق، منزوی شدن آن و نیز اشغال آن کمک کرد. این درحالیست که باید به جای آن دفتر جنگ دوم خلیج (فارس) را می بست، با بغداد آشتی می کرد، از آن حمایت می کرد و آن را به میان کشورهای عربی باز می گرداند. عربستان با این سیاست و با دستان خود یکی از ستون های امنیت ملی خود را از دست داد.
نویسنده گزارش با اشاره به تعامل عربستان با عراق در سال دو هزار و سه نوشت تنها ریشه سیاست های عربستان در قبال عراق کینه و خصومت است. عربستان جنگ پرهزینه در سوریه را نیز از دست داد. این جنگ هدف حملات بی سابقه سیاسی و رسانه ای قرار گرفت. به دنبال آن جایگاه عربستان آسیب دید و بار دیگر پرسش هایی درباره مشروعیت این کشور و روابطش با دشمن اسرائیلی مطرح شد.
سیاست های مبتنی بر رشوه، خرابکاری، تفرقه و ترویج وهابیت در یمن در نهایت موجب شد مردم یمن مقابل نظام استعمارگر عربستان بایستند و ریاض نیز برای واکنش نشان دادن به از دست دادن‌ «حیاط خلوت خود» گزینه ای جز حمله به مردم یمن و تخریب این کشور فقیر نداشت. البته این جنگ هیچ فایده سیاسی نیز برای آن نداشت. عربستان در یمن مرتکب جنایت های جنگی شده است و می شود. به نظر می رسد این جنایت ها جایگزین شکستی هستند که هر روز بیشتر می شود و عربستان را از نظر مالی، نظامی و اخلاقی از پای در می آورد.
سیاست عربستان عامل اصلی برقرار نشدن ثبات در لبنان است. در اردن -متحد تابع عربستان که هیچ وقت به این کشور نه نمی گوید- نیز عربستان حق این کشور را که در برابر مشکلات مالی و نیز مشکل پناهندگان به زانو درآمده است، ضایع می کند. عربستان به جای کمک به خزانه این کشور به آن رشوه می دهد.
عربستان به علت داشتن ثروت های عظیم نفتی، مکان های مقدس و فرهنگ وهابی مستعد استقرار گروه های تکفیری تروریستی است با این اوصاف عربستان گزینه ای به جز ائتلاف با تکفیری های تروریست در عراق، سوریه یا یمن ندارد و بابت همکاری با سازمان های تروریستی بهای بسیار سنگینی خواهد پرداخت.
این ها نشانه های سطحی روند فروپاشی عربستان است. این فروپاشی شاید به نفع مظلومان و ترقی خواهان در کشورهای عربی باشد اما به لحاظ راهبردی روسیه و ایران معتقدند فروپاشی عربستان نتایج ژئوپلتیکی وخیمی مانند وقوع جنگ داخلی، فرقه ای و قبیله ای و شکل گیری یک دولت تکفیری تروریستی در خاک آن خواهد داشت.
عربستان دست یاری ایران را که به سمتش دراز شده است، نمی فشارد اما مسکو به تلاش های خود برای کشاندن ریاض به سمت سازش در منطقه ادامه می دهد و امکان دارد با توجه به چهار عامل سختی های جنگ در یمن، تهدیدهای تروریستی فزاینده، اعمال فشارهای آمریکا بدون درنظر گرفتن دغدغه عربستان درمورد افزایش قدرت ایران و جاه طلبی های محمد بن سلمان برای نشستن بر کرسی قدرت در این زمینه موفق شود.