نادر انتصار درگفت‌وگو با مثلث
خطر ترامپ
دکتر انتصار! شما فضای رقابت میان جمهوریخواهانی که تاکنون اعلام کرده‌اند در رقابت‌های انتخاباتی حضور خواهند یافت را چطور می‌بینید؟
در شرایطی که بیش از یک سال تا برگزاری انتخابات سال 2016 زمان باقی مانده است تا امروز 16 نفر برای نمایندگی حزب جمهوریخواه وارد میدان رقابت‌های انتخاباتی شده‌اند. این در حالی است که اخیرا خبری منتشر شد مبنی بر اینکه ریک پری، فرماندار سابق ایالت تگزاس که یکی از این 16 نفر است به کارمندانش که برای انتخابات برگزیده بود اعلام کرده تا اطلاع ثانوی به آنها نیازی نیست. به نظر من این مساله نشان از آن دارد که پری به زودی از گود رقابت‌ها خارج خواهد شد. در صورت انصراف پری از ادامه رقابت‌ها، پانزده جمهوریخواه دیگر فعلا برای انتخابات ریاست‌جمهوری نامشان مطرح است. همچنین در ماه‌های آتی نیز باید منتظر باشیم تا افراد دیگری که حمایت اندکی را با خود دارند از صحنه رقابت خارج شوند و فقط 3،4 نفر بمانند که تا اواسط سال 2016 نیز نامزد نهایی تعیین خواهد شد.
آیا دونالد ترامپ میلیاردر نیز به‌عنوان یکی از کاندیداهای مطرح در گردونه رقابت‌ها باقی خواهد ماند؟
ترامپ در برهه فعلی حدود 10 الی 15درصد میان مردم آمریکا طرفدار دارد. اما او بیش از آنکه یک سیاستمدار باشد یک «شو من» است. ترامپ همیشه خواهان آن بوده که از جانب مردم دیده شود و به همین دلیل نیز به اجرای برنامه‌های تلویزیونی روی آورد. همچنین این جمهوریخواه یک میلیاردر‌است و مایل است همگان نیز دریابند که او چقدر ثروتمند است. ترامپ برای تبلیغات در انتخابات اگر بخواهد نیازی ندارد که از اسپانسرها پول بگیرد بلکه خودش می‌تواند هزینه تبلیغات را پرداخت کند. به نظر می‌رسد که هدف ترامپ از فعالیت‌های فعلی‌اش بیشتر این است که در میدان باشد و دیده شود و خیلی نظر جدی به رئیس‌جمهور شدن ندارد. اما این نکته را باید مدنظر داشت که خطر‌ترامپ بر سر دیگر جمهوریخواهان همواره وجود دارد زیرا اگر او تصمیم بگیرد و اعلام کند که می‌خواهد به‌عنوان یک کاندیدای مستقل وارد انتخابات شود، صددرصد حزب جمهوریخواه صدمه بالایی خواهد خورد. حتی اگر او بتواند 10درصد آرای جمهوریخواهان را به خود جذب کند این حزب دیگر هیچ شانسی برای پیروزی در انتخابات نخواهد داشت. البته هنوز خیلی زود است بخواهیم راجع به نتایج انتخابات آمریکا صحبت کنیم زیرا در این
کشور برخلاف دیگر کشورهای دنیا، نزدیک به یک سال و نیم پیش از برگزاری انتخابات، رقابت‌ها و تحرکات انتخاباتی آغاز می‌شود. بنابراین در این یک سال و نیم تحرکات بسیاری اتفاق خواهد افتاد و تغییر و تحولات زیادی را شاهد خواهیم بود.
به نظر شما کاندیدای نهایی این حزب چه کسی خواهد بود؟
باوجودی که در حال حاضر دونالد‌ترامپ در میان جمهوریخواهان در رده نخست قرار دارد اما من از ابتدا این پیش‌بینی را داشتم که جب بوش به‌عنوان کاندیدای حزب جمهوریخواه انتخاب خواهد شد. البته اسپانسرها و کسانی که بودجه تبلیغات انتخاباتی جمهوریخواهان را تامین می‌کنند نیز بسیار اثرگذار هستند. باید توجه داشت که مردم عادی این پول‌ها را تامین نمی‌کنند بلکه حدودا 10 نفر هستند که آنها خودشان تصمیم خواهند گرفت پولشان را برای کدام کاندیدا صرف کنند. به عقیده من آنها در آن زمان به این باور خواهند رسید که بوش برای آنها بیشترین شانس را دارد که در انتخابات عمومی نوامبر سال 2016 پیروز شود.
نظرتان راجع به کاندیداهای دیگری چون اسکات واکر چیست؟
اسکات واکر شاید الان بعضا نامش مطرح شود اما بعد از مدتی نفوذش کم خواهد شد. زیرا او به لحاظ سیاسی بسیار سبک وزن است و هر وقت صحبت می‌کند بیشتر خودش را نشان می‌دهد که چقدر از نظر سیاسی توخالی است. این در حالی است که برای انتخابات کشوری چون آمریکا نمی‌توان با شعار پیش رفت بلکه باید برنامه‌های سیاست داخلی و خارجی و اقتصادی کاندیداها نیز مشخص باشد.
باقی کاندیداها حتی از اسکات واکر هم شانس کمتری دارند و احتمال اینکه زودتر از دور خارج شوند بالاست. زیرا واکر لااقل پایه‌های قوی در شمال شرقی آمریکا دارد و تاجایی که بودجه داشته باشد به رقابت‌ها ادامه خواهد داد.
باتوجه به اینکه شما می‌گویید جب بوش شانس نسبتا بالایی برای پیروزی در انتخابات دارد کمی راجع به سیاست خارجی او به‌خصوص در رابطه با ایران توضیح دهید، باتوجه به اینکه او نیز همچون دیگر کاندیداهای جمهوریخواه مواضع تندی را در خصوص ایران دنبال می‌کند.
بدون شک قسمتی از این اظهارنظرها در این مقطع زمانی برای جلب آرای بیشتر است ولی به هر حال افرادی که به نظر می‌رسد به‌عنوان تیم سیاست خارجی جب بوش معرفی شوند همان افرادی هستند که در زمان جورج بوش نیز در تیم سیاست خارجی حضور داشتند. بنابراین شکی در این نیست که اگر جب بوش روی کار بیاید تاحدود زیادی همان نظراتی را که برادرش در سیاست خارجی داشت، ارائه کند. در مورد ایران نیز احتمالا همان نظرات دوره بوش برادر دنبال خواهد شد.
ترامپ نیز از مخالفان جدی توافق با ایران است و حتی در یکی از گفت‌وگوهایش توافق با ایران را وحشتناک، مضحک و یک فاجعه خوانده بود. آیا او نیز در صورت انتخاب شدن، در قبال ایران سیاست‌های سختگیرانه‌ای را دنبال خواهد کرد؟
سیاست خارجی ترامپ نیز هنوز خیلی مشخص نیست اما به‌‌هر‌حال تهران یک اهرم بسیار مهم در سیاست خارجی آمریکا در مقطع کنونی به شمار می‌رود. بنابراین اغلب اظهارنظرهای سیاست خارجی حول محور ایران و مساله هسته‌ای است. به همین دلیل اغلب کاندیداها چون ترامپ روی بحث ایران مانور می‌دهند و او در مورد اروپا یا چین صحبت‌های خاصی را ارائه نکرده است. بنابراین اگر ترامپ به ریاست‌جمهوری نائل شود احتمالا در مورد چین همان سیاست‌های پیشین را ادامه خواهد داد. البته او انتقاداتی نسبت به روسیه داشته است ولی در صورت به قدرت رسیدن سیاست متقابل در برابر این کشور از سوی این کاندیدا نیز احتمال می‌رود.
به‌طور کلی ارزیابی شما از سیاست خارجی دموکرات و جمهوریخواهان و تفاوت‌های میان این دو حزب در این خصوص به ویژه در مورد ایران و مساله هسته‌ای چیست؟
در آمریکا هر شخصی که به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شود، سیاست خارجی این کشور تغییر عمده‌ای نخواهد کرد. اما مساله اینجاست که وقتی می‌گوییم یک دموکرات رئیس‌جمهور شود، بستگی دارد که چه شخصی باشد. مثلا اگر خانم کلینتون انتخاب شود او در مورد مساله ایران نظرات محافظه‌کارانه‌تری نسبت به باراک اوباما دارد. بنابراین همراهی کلینتون با کنگره بیش از اوباما خواهد بود. اگر شخصی مانند جب بوش انتخاب شود بعید نیست که او نیز نگاهی مانند نگاه برادرش در حوزه سیاست خارجی داشته باشد.
دیدگاه تان را بنویسید