سیاست خارجی در انتخابات آمریکا تعیین کننده نیست
کارت ایران روی میز جمهوریخواهان
جمهوریخواهان آمریکا در شرایطی رقابت‌های انتخاباتی خود را آغاز کرده‌اند که بحث در رابطه با ایران یکی از محورهای اصلی در نخستین مناظره و صحبت‌های بعدی آنهاست. کاندیداهای جمهوریخواهی چون دونالد ترامپ و جب بوش نیز مواضع خود را در این رابطه اعلام کرده‌اند. مواضع جمهوریخواهان در سیاست خارجی از دو زاویه باید مورد بحث قرار گیرد؛ نخست اینکه مواضع جمهوریخواهان در چه محدوده‌ای است زیرا افرادی چون جب بوش یا دونالد ترامپ نیز در راستای همین مواضع حرکت خواهند کرد.
جمهوریخواهان به‌طور کلی در سیاست خارجی حامی اعمال قدرت و اقتدار آمریکا هستند و بر این باورند که آمریکا قدرت اول جهان است، بنابراین باید بر تمام موضوعات و کشورها احاطه و سیطره داشته باشد. آنها برخلاف دموکرات‌ها خیلی تمایلی به سیاست‌های مسالمت‌آمیز و دیپلماتیک ندارند و روش‌های تنبیهی و تهاجمی را بیشتر مورد توجه دارند. بنابراین اگر فردی چون جب بوش به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا انتخاب شود تلاش خواهد کرد که در سایه مواضعی که پدرش جورج بوش اول و برادرش جورج بوش دوم اتخاذ کردند، مواضع تندی را علیه ایران، چین، روسیه و حتی برخی دوستان آمریکا دنبال کند. به همین جهت چین، روسیه و کشورهای اروپایی نیز مایل نیستند جمهوریخواهی چون جب بوش به قدرت برسد و روش‌ها و سیاست‌های دموکرات‌ها را بیشتر می‌پسندند. مساله دوم به یک قاعده کلی در آمریکا بازمی‌گردد. بر این اساس که تمامی کاندیداهای ریاست‌جمهوری وقتی در مبارزات انتخاباتی حضور دارند، سعی می‌کنند آنچه را که مردم می‌پسندند در مواضع‌‌شان اعلام کنند. اما پس از آنکه بر مسند قدرت تکیه می‌زنند سیاست‌های واقع‌گرایانه‌تری را دنبال می‌کنند و بسیاری از صحبت‌های انتخاباتی‌شان را تقریبا
از یاد می‌برند. به‌عبارت دیگر خیلی از این صحبت‌ها جنبه شعاری دارد و عملی نمی‌شود. با این تفاسیر ممکن است کسانی را داشته باشیم که در برهه فعلی مواضع تندی علیه ایران اتخاذ کنند. زیرا اکنون در آمریکا هر شخصی که بخواهد محبوبیتی کسب کند به انتقاد از سیاست‌های آمریکا در قبال ایران و توافق هسته‌ای روی می‌آورد. همچنین این افراد تلاش‌شان بر این است که با انتقاد از ایران توجه رژیم‌صهیونیستی و لابی‌های مربوط به آن را جلب کنند تا حمایت‌های مالی آنها را نیز داشته باشند. اما در خصوص شانس دموکرات‌ها و جمهوریخواهان برای حضور در کاخ سفید باید به دستاوردهایی که دولت باراک اوباما طی دو دوره حضور در جایگاه ریاست‌جمهوری آمریکا داشت توجه کرد. بحث عادی‌سازی روابط با کوبا پس از نزدیک به 60 سال و همچنین حل مساله هسته‌ای ایران از طریق روش‌های دیپلماتیک و مسالمت‌آمیز دستاوردهای بزرگی برای دموکرات‌ها و شخص اوباما محسوب می‌شود. البته بحث توافق هسته‌ای ایران هنوز به نتیجه نهایی نا‌ئل نشده است و دور از انتظار نیست که جمهوریخواهان آمریکا در این مساله خللی ایجاد کنند. البته احتمال رد توافق توسط کنگره پایین است زیرا شورای امنیت با صدور
قطعنامه 2231 به نوعی کنگره آمریکا و دیگر کشورها را ملزم به اطاعت از توافق کرده است. به‌هر‌حال شانس یک دموکرات برای پیروزی در انتخابات سال 2016 بیشتر است البته به شرطی که فضای عمومی در آمریکا علیه اوباما نباشد، هیلاری کلینتون نسبت به جب بوش شانس بیشتری برای پیروزی خواهد داشت. زیرا مردم آمریکا بیشتر به اقتصاد و سیاست داخلی کار دارند. البته دستاوردهای عادی‌سازی روابط آمریکا با کوبا و توافق بر سر مساله هسته‌ای ایران در حوزه سیاست خارجی در برهه فعلی مطرح است اما با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات، مردم بیشتر مسائل داخلی و اقتصاد را در آرای خود تاثیر خواهند داد. به بیان دیگر اگر از این برهه عبور کنیم، حدود 60 تا 70 درصد بحث‌های کاندیداها روی مسائل داخلی نظیر بیمه‌های اجتماعی، حل مساله مهاجرین یا در اختیار داشتن یا نداشتن سلاح توسط مردم است. بنابراین نوع موضوعاتی که برای مردم آمریکا مطرح است در تعیین نامزد نهایی میان جمهوریخواهان و دموکرات‌ها تعیین‌کننده خواهد بود. البته اهمیت مسائل داخلی به مفهوم بی‌اهمیت مسائل سیاست خارجی نیست زیرا مردم آمریکا دیگر خواهان آن نیستند کشورشان درگیر یک جنگ دیگر شود یا
فرزندان شان مجبور شوند به جنگ بروند. بنابراین در این موارد، آنها به ارزیابی سیاست خارجی کاندیداها می‌پردازند اما در کل وزن سیاست خارجی برای مردم آمریکا بین 30 تا 40 درصد است.
دیدگاه تان را بنویسید