نگاه آمریکا به اسرائیل به اعتدال رسیده است؟
واقع‌نگری واشنگتن؟
طی هفتههای اخیر رژیم‌صهیونیستی موج جدید تجاوزات خود را به مسجدالاقصی آغاز کرده است که این تجاوزات در رسانهها و مجامع بین‌المللی بازتاب گستردهای داشت. از سوی دیگر، جریانهای مقاومت فلسطین از جمله حماس و جهاد اسلامی در قبال این رفتار متجاوزانه رژیم‌صهیونیستی واکنش نشان داده و اقداماتی را به مورد اجرا گذاردند. نکته قابل عرضه در این خصوص اما اهداف و خواستههای رژیم‌صهیونیستی در این کنش هدفمند است تا از طریق آن ضعف عارض شده بر خود را به‌نوعی سامان ببخشد.
پس از توافق هسته‌ای، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان اصلی‌ترین حامی جریانات مقاومت اسلامی فلسطین و حتی در حین مذاکرات هسته‌ای، رژیم اسرائیل از قدرت‌یابی و افزایش پرستیژ منطقهای ایران به‌شدت نگران بود و آن را تهدید جدی امنیت ملی خود قلمداد میکرد. از این رو، لابیهای صهیونیستی در آمریکا سنگین‌ترین فشارها و فعالیتها را جهت برهم زدن این توافق در میان سیاستمداران و نمایندگان ایالات‌متحده به کار بستند اما در نهایت تلاش‌های آنها راه به جایی نبرد و توافق ایران از سد کنگره آمریکا عبور کرد. بنابراین در حال حاضر رژیم اسرائیل احساس می‌کند که در حال از دست دادن وزن خود در سیاست خارجی آمریکاست.
یعنی موقعیت پیشینی که به زور لابی صهیونیستها و حمایتهای بی‌دلیلی که از طریق سرمایه‌داران و همچنین رسانهها به دست آورده بود را در حال مخدوش شدن می‌بیند. به واقع نیز رژیم‌صهیونیستی موقعیت و جایگاه پیشین خود را در سیاست خارجی آمریکا از دست داده و نگاه آمریکا به این رژیم به حدی از اعتدال رسیده است.
این پدیده از سالها قبل آغاز شد اما به‌خصوص در دوره ریاست‌جمهوری باراک اوباما به اوج خود رسید؛ در این میان اختلافات حتی به برخوردهای فردی میان اوباما و بنیامین نتانیاهو منجر شد. لجبازیهای لابی صهیونیستی در کنگره تا آنجا پیش رفت که آنها از نخست‌وزیر اسرائیل برای حضور و سخنرانی در کنگره دعوت کردند، امری که تشدید اختلافات میان اوباما و نتانیاهو را در پی داشت.
باوجود این اتفاقات اکنون رژیم اسرائیل و لابی آن تلاش دارند کماکان با همان لحن سابق خودشان، سیاستهایشان را پیش ببرند که یکی از آنها توقف ساخت شهرکهای یهودی‌نشین است. در این خصوص اسرائیل با وجود توافقات انجام شده همچنان به کار خود ادامه می‌دهد.
بحث دیگر نیز به مسجدالاقصی مربوط می‌شود؛ مسجدالاقصی باید به‌عنوان یک زیارتگاه عمومی برای همه ادیان مورد احترام قرار گیرد اما آنها به این مساله نیز اعتنا نکردند.
از سوی دیگر رژیم اسرائیل بر‌اساس توافق باید برخی محدوده‌های فلسطین را به رسمیت می‌شناخت تا فلسطین نیز به‌عنوان یک کشور مستقل شناخته شود. اما در این رابطه نیز سنگ‌اندازی‌هایی کردند.
از یک طرف اسرائیل نمیخواهد به مذاکراتی که میان گروههای فلسطینی و اسرائیلی بوده، پایبند باشد و از طرف دیگر آمریکا متوجه شده اگر بخواهد به این روند ادامه دهد به اعتبارش در خاورمیانه بیش از پیش لطمه وارد می‌شود.
زیرا یکی از دلایلی که آمریکاییها مورد نفرت مردم خاورمیانه یا غرب آسیا قرار دارند رفتارهای اسرائیل نسبت به فلسطین و سیاست تعاملی آمریکا در این خصوص بوده است.
به‌خصوص در سالهای اخیر باراک اوباما متوجه این معنا شده بنابراین در حال تلاش است تا سیاستهای قلدرمابانه اسرائیل را تعدیل کند و یکی از اختلافات اصلی میان تل‌آویو و واشنگتن نیز در مورد همین معناست.
رژیم اسرائیل اگر همچنان به مسجدالاقصی تعرض می‌کند یا تمامی وعده‌هایش را زیر پا می‌گذارد به این دلیل است که می‌خواهد به طریقی از آمریکا امتیاز بگیرد و باجخواهی کند.
اما این روزها دولت آمریکا با چشم بازتری به وقایع و اقدامات اسرائیل می‌نگرد و اوباما دریافته که منافع ملی و امنیت ملی آمریکا در این است که تعادلی در روابط خارجی خود با کشورهای منطقه و اسرائیل ایجاد کند. این بدان معنا نیست که آمریکا می‌خواهد اسرائیل را نادیده بگیرد بلکه تنها بحث تعادل در سیاست‌هایش و واقع نگری مطرح است.
واشنگتن ظاهرا می‌خواهد از این پس اسرائیل را در حد خود نگه دارد و در سیاست خارجی‌اش برای آن جایگاه مشخصی تعریف کند. زیرا تاکنون به تعبیری آمریکا گروگان سیاستهای اسرائیل بود و آنچه صهیونیستها، ایپک و طرفداران آنها دنبال میکردند بهگونهای بود که سیاست خارجی آمریکا را در گروی خود داشتند.
دیدگاه تان را بنویسید