لاریجانی وارد رقابت با محمدرضا عارف نشود

آقای حق‌شناس! دور دوم انتخابات مجلس به پایان رسیده و اکنون مهمترین بحث این است که چه کسی رئیس مجلس می‌شود. باتوجه به ترکیب منتخبان و آرایش سیاسی شکل گرفته فکر می‌کنید چه اتفاقی در این مورد رخ خواهد داد؟
واقعیت این است که انتخاب رئیس مجلس و نواب رئیس از وظایف نمایندگان است و منتخبین ملت به‌عنوان بخشی از حقوق خود و بر‌اساس آیین‌نامه داخلی مجلس، موظف هستند در اولین اقدام، بعد از تصویب اعتبا‌رنامه‌های خود با هدف انتخاب رئیس و هیات‌رئیسه وارد تصمیم‌گیری شوند. ترکیب راه‌یافتگان به مجلس نشان می‌دهد ‌از 290 کرسی در مجلس، سهم لیست امید در مرحله اول و دوم 164 نماینده است و این یعنی 60 درصد کرسی‌ها سهم اصلاح‌طلبان و اعتدالیون یا همان حامیان دولت بوده است.
این جریان باتوجه به رای بالایی ‌که از میان کاندیداهای شاخصی که در همان ابتدای رقابت توسط نهادهای نظارتی حذف شدند‌ کسب کرده به موفقیتی ممتاز و ‌بی‌نظیر دست یافته، کما اینکه به جرات می‌توان گفت حتی در برخی حوزه‌ها، کاندیدا هم نداشته است. به هرحال نتیجه انتخابات، جهت‌گیری مردم را روشن کرده و افراد شاخصی چون محمد‌رضا عارف با رای بالا و در صدر لیست تهران راهی بهارستان شده‌اند.
در شرایط فعلی نام محمد‌رضا عارف و علی لاریجانی بیش از سایرین برای تصدی ریاست مجلس مطرح است. شما که به هر حال از چهره‌های اصلاح‌طلب هستید فکر می‌کنید محمد‌رضا عارف چقدر برای ریاست مجلس شانس و اقبال دارد؟
به نظر من محمدرضا عارف از چهره‌هایی است که می‌تواند رئیس مجلس شود.سوابق او نشان می‌دهد از چهره‌های ممتاز و برجسته علمی ‌کشور است که نزدیک به دو دهه ریاست دانشگاه تهران را به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین دانشگاه‌های علمی‌ دنیا در اختیار داشته و پس از آن نیز مسئولیت سازمان برنامه و بودجه را در دولت اصلاحات و همچنین معاونت اول را با اشراف کامل عهده‌دار بوده‌و به راحتی توانسته مسئولیت‌های خود را به سرانجام برساند.
وی بعد از دولت اصلاحات همچنان در جریان قدرت رسمی کشور حاضر بوده است. عارف به‌عنوان یک شخصیت حقیقی طی هشت سال عضو مجمع تشخیص با حکم رهبر معظم انقلاب بوده و همچنین از اعضای شاخص شورای انقلاب فرهنگی بوده است. جدا از اینها ما شاهد بودیم که در سال 92 با رفتاری ‌بی‌سابقه و تاریخی از خودگذشتگی انجام داده و عملا به نفع منافع ملی کشور از منافع شخصی و فردی کنار کشید.
اما آقای حق‌شناس‌! طیف زیادی از اصلاح‌طلبان مانند شما فکر نمی‌کنند. آنها معتقدند که علی لاریجانی در این شرایط باید رئیس مجلس باشد حتی اگر اصلاح‌طلبان کرسی‌های قابل‌‌توجهی داشته باشند. سوال من این است که چرا این تفکر و گرایش در میان این بخش از اصلاح‌طلبان به وجود آمده است؟
من اما نظر دیگری دارم. من توصیه می‌کنم آقای‌ لاریجانی وارد رقابت با محمدرضا عارف نشود چراکه هر دوی این افراد در یک جبهه قرار دارند. جبهه‌ای که امروز شکل گرفته بر محوریت اعتدال و عقلانیت است. من هر دو چهره موجود برای ریاست مجلس دهم را نماد عقلانیت می‌دانم اما به هر حال باید به روح پیام مردم که در شیوه رای دادن به‌خصوص کلانشهرها نشان دادند، توجه کرد. مردم در کلانشهری چون تهران به لیست کامل امید رای دادند و در سایر شهرها‌ چون شیراز و اهواز این امر تکرار شد.
اصلاح‌طلبان توانسته‌اند 60 درصد کرسی‌ها را کسب کنند، این پدیده حامل یک پیام است و اگر به این پیام ‌بی‌توجهی شود، کم‌لطفی بزرگی صورت گرفته است.
از نظر من منطق حکم می‌کند عارف و لاریجانی وارد فضای رقابتی نشوند. باید شرایطی فراهم شود که باتوجه به رای اکثریتی اصلاح‌طلبان و میزان نفوذ جریان‌ها در فضای سیاسی و مدیریتی کشور، این جریان نیز نمادی از قدرت را در اختیار گیرد.این پیام ملت است و نباید از این پیام، حضور و خواسته ‌بی‌توجه عبور کرد.
آقای حق‌شناس پس چرا این پیام را افرادی مانند زیباکلام یا عباس عبدی قبول ندارند؟ آنها می‌گویند‌ شرایط برای بازی اصلاح‌طلبان در این سطح فراهم نیست.
قطعا افرادی همچون زیبا‌کلام، نظر خود را ارائه کردند اما نگاه من به‌عنوان حزب اعتماد ملی و شورای مرکزی اصلاح‌طلبان مبتنی بر مصلحت است. در اینجا مصلحت ایجاب می‌کند به نفر اول لیست تهران رای داد.
نمی‌توان به خواسته 60 درصد مردم ‌بی‌توجه بود. باید به سمتی حرکت کرد که از تمام ظرفیت‌ها بهره برد که در صورت ‌بی‌توجهی به این ظرفیت و کم‌توجهی به رای مردم، پیام آنها نادیده گرفته می‌شود.
گذشته از پیام مردم، در حال حاضر با وجود فضای رقابتی میان عارف و لاریجانی، به نظر شما دولت به کدامیک از این دو گزینه تمایل خواهد داشت؟
در دولت نیز نظرات مختلفی وجود دارد اما من توصیه می‌کنم دولت وارد این بحث نشود. حزبی که پرچمدار حمایت از دولت نیز هست، ‌دونظر را در خود شکل داده که برخی تمایل به ریاست عارف و عده‌ای دیگر علاقه‌مند ریاست لاریجانی هستند. به دولت توصیه می‌کنم خود را وارد ماجرا نکند چراکه اصولا دولت نیاز به همکاری مجلس ‌ دارد.
در میان اصلاح‌طلبان دسته سومی ‌هم هستند که می‌گویند تفاوتی میان عارف و لاریجانی وجود ندارد. نظر شما در این مورد چیست؟
ما اکنون بین دو خیر قرار داریم، انتخاب ریاست میان عارف و لاریجانی بین‌الخیرین یا انتخاب میان خوب و خوب‌تر است. باتوجه به چنین فضایی بهتر است دولت اکیدا سکوت کند و اجازه دهد نمایندگان منتخب ملت خود تصمیم گیرنده در این‌باره باشند، چرا که عدم‌مداخله به نفع دولت خواهد بود.
به‌هر‌حال هم از داخل مجلس و هم از خارج آن لابی‌هایی برای انتخابات هیات‌رئیسه صورت خواهد گرفت و این لابی‌ها همیشه تعیین‌کننده بوده است؟
همین طور است. قطعا لابی‌ها موثر خواهد بود. مجلس یکی از نهادهایی است که لابی در آن حرفی جدی می‌زند گرچه متاسفانه در کشور ما لابی‌ها به رسمیت شناخته نمی‌شوند. در کنگره آمریکا، قوانین صریح، روشن و مشخصی وجود دارد که جایگاهی مشخص برای لابی‌ها در نظر می‌گیرد و شغل و وظیفه آنها نیز مشخص است اما در کشور ما به نوعی غیررسمی فعال است. به‌طور حتم در این مساله عناصری وارد فضا خواهند شد تا منافع گروهی، صنفی، جناحی و لابی‌های خود را فعال کنند.
محمد‌رضا عارف در ماجرای انتخابات ریاست‌جمهوری به نفع حسن روحانی کناره‌گیری کرد. دلیلش هم این بود که برخی می‌گفتند منافع جناح اصلاح‌طلبان حکم می‌کند او در عرصه رقابت باقی نماند، آیا ممکن است مصلحت‌اندیشی در اردوگاه اصلاحات باز هم ایجاب کند محمد‌رضا عارف کناره‌گیری کند؟
قطعا تمایل اصلاح‌طلبان به سمت عارف است مگر افرادی‌ همچون زیبا‌کلام. تمامی ‌حرف اصلاح‌طلبان حول ریاست محمدرضا عارف است. با ‌کمال احترام برای اقدامات علی لاریجانی در سه سال اخیر به‌خصوص در قضیه همکاری وی با دولت در برجام، بعید می‌دانم در این دور عارف از رقابت ریاست خارج شود. توصیه مشخص من این است که فضا را به سمت توافق سوق دهند تا رقابتی میان عارف و لاریجانی شکل نگیرد. در صورت میسر شدن این امر، ایده‌آل‌ترین حالت ممکن رخ داده است.