چند نکته از یک مصاحبه ؛
باهنر: با حجاریان موافقم باید پیشنهادش را سیاه مشق کنیم/ حاضرم پیشقدم گفت‌و‌گو با اصلاح‌طلبان شوم
یک فردی به اعتبار یک جریان به مجلس راه پیدا می‌کند و به محض اینکه پیروز می‌شود، می‌گوید که من مستقلم.
محمدرضا باهنر در گفتگو با اعتماد اظهار داشت:
* باید پیشنهاد حجاریان در خصوص قانون انتخابات را سیاه مشق کرد
* حاضرم پیشقدم گفت‌و‌گو با اصلاح‌طلبان شوم
* اگر در لیست اصولگرایان چند چهره نابرجامی نبود، شاید معادلات تغییر می‌کرد
* سیستم مردمسالاری دینی بدون وجود احزاب به بن‌بست خواهد رسید
* ما باید بیشتر به خودمان و رقبای‌مان یادآوری کنیم که باید قوانین و مقررات دموکراسی را بپذیریم. من معتقدم این پذیرش در احزاب راحت‌تر است تا اشخاص.
* در کشورهایی که دارای احزاب قوی هستند از دو سال مانده به انتخابات رقابت‌های درون‌حزبی‌شان آغاز می‌شود و ممکن است ٢٠ نفر برای انتخابات ریاست‌جمهوری کاندیدا باشند اما سیستم و ضوابط حزب طوری عمل می‌کند که در نهایت یک نفر به عنوان کاندیدا معرفی می‌شود. سیستم و مکانیزم به قدری منظم و دقیق است که به قول معروف کسی هم نمی‌تواند دبه کند و همه این سیستم را پذیرفته‌اند. سیستم حزبی خودش نوعی فیلتر و بررسی صلاحیت است. به هر حال یک حزب نمی‌خواهد آبرو و اعتبارش را خرج کسی کند که دارای صلاحیت نیست و در نتیجه همین رقابت‌های درن حزبی با صلاحیت‌ترین فرد بالا می‌آید.
* این احزاب هستند که می‌توانند افراد را برای پست‌های مهم تربیت کنند و به قول آقای حجاریان کادر‌سازی شود. اما من یک مساله دیگری را هم می‌خواهم بیان کنم که آقای حجاریان به آن اشاره نکرده بود و آن نقش احزاب در کنترل فسادهاست.
* در کشورهایی که احزاب قوی وجود دارد فسادهای مالی، سیاسی و غیره نه تنها در مورد دولت که حتی درمورد خود احزاب و جناح‌های سیاسی توسط احزاب کنترل می‌شود. در واقع در کشورهای دموکراتیک به جای اینکه حاکمیت انرژی و نیرو صرف رصد این گونه مسائل کند این احزاب هستند که بدون ایجاد هیچ گونه هزینه‌ای برای دولت این وظیفه را انجام می‌دهند و باری از دوش دولت برمی‌دارند.
* فرض می‌کنیم سیستم انتخاباتی کشور می‌خواهد حزبی شود، چه سدهایی مقابل راه ما قرار دارد؟ من معتقدم اگر شش قدم داشته باشیم تا به نقطه آخر کار برسیم، دو قدمش را با همین قوانین موجود کشور می‌توانیم با موفقیت برداریم و اصلا نیازی هم به قانون جدید نداریم. دو قدم بعدی را باید با اصلاح قوانین موجود برداریم ولی در دو قدم آخر باید با اصلاح قانون اساسی‌برداریم. به عبارت دیگر برای رسیدن به نقطه نهایی در جاهایی قانون اساسی سد راه است.
* وقتی در کشوری انتخابات حزبی برگزار می‌شود، اداره پارلمان هم حزبی است. به این صورت که در پارلمان فراکسیون‌هایی تشکیل می‌شود و موقع رای دادن هر فراکسیون نماینده‌ای را تعیین می‌کند تا رای آنها را اعلام کند. در واقع در این سیستم نمایندگان تک‌تک رای نمی‌دهند. اما در قانون اساسی ما بیان شده که هر نماینده باید شخصا رای دهد و رایش را هم نمی‌تواند به هیچ کس تفویض کند. در قانون اساسی باید مطرح شود که نظام پارلمانی ما حزبی است، مساله‌ای که در قانون اساسی امروز ما اصلا به آن اشاره‌ای نشده است. در واقع برای وجود چنین سیستمی باید در قانون اساسی به احزاب اختیاراتی داده شود و گرنه هیچ ضمانتی برای آنها وجود نخواهد داشت.
* افرادی که به اعتبار یک حزب یا یک جریان سیاسی بالا می‌آیند باید متعهد به آن جریان باشند.
* یک فردی به اعتبار یک جریان به مجلس راه پیدا می‌کند و به محض اینکه پیروز می‌شود، می‌گوید که من مستقلم، این بحث مستقل بودن هم امروز برای خودش یک فیگور شده است.
* وقتی اداره مجلس به صورت حزبی باشد نمایندگان به صورت شخصی نمی‌توانند رای دهند. فراکسیون حزب‌شان رای نهایی را می‌دهد. ممکن است افراد در فراکسیون‌های خودشان رای متفاوتی داشته باشند و مساله را مورد بحث قرار دهند اما در نهایت رای اکثریت فراکسیون هر چه باشد اقلیت باید تبعیت کند. اگر کسی هم بخواهد تخطی کند قدرتی ندارد که تخطی کند. ما چون چنین قوانینی را نداریم افراد به راحتی تخطی میکنند.
* من طرفدار طرحی هستم که آقای حجاریان پیشنهاد داده‌اند و برای شما فکت تاریخی می‌آورم که از سال‌های گذشته به دنبال اینچنین مساله‌ای بودم و آقای کروبی می‌تواند در این مورد شهادت دهد و به این نتیجه رسیدیم خود آقای کروبی یک تشکیلات راه بیندازد و جناح راست هم حول آقای ناطق نوری یک حزب تشکیل دهند و حتی آقای هاشمی هم حزب سومی برای طیف خود تشکیل دهد.
دیدگاه تان را بنویسید