احمدی‌نژاد بیاید، انتخابات تبدیل به موضوعی طبقاتی می‌شود

جلسه آقای احمدی‌نژاد با استانداران و فرمانداران دولت‌نهم و دهم با چه هدفی برگزار شد؟
این نوع جلساتی که بعضا برایش خبرسازی و حاشیه‌‌سازی می‌شود جلسات جدیدی نیستند، آقای احمدی‌نژاد در سه سال اخیر شاید حداقل سالی دو بار با استانداران و فرمانداران دولت خود جلسه می‌گذارد بنابراین رخداد جدیدی نیست. در واقع جلساتی هستند که او به‌طور ادواری با مدیران دولت نهم و دهم
برگزار می‌کند.
متأسفانه یک سایت خبری حاشیه‌سازی بدی برای این جلسه کرد و بحث سخنرانی مهندس مشایی را در آن نشست منعکس کرد که این مساله از اساس کذب بود. آقای مهندس مشایی در این جلسه‌ای که اعلام شد حتی به‌عنوان یکی از حضار هم حضور نداشت چه برسد به‌عنوان سخنران پشت ‌تریبون برود.
چرا محتوای این جلسات رسانه‌ای نمی‌شود یا اجازه نمی‌دهند خبرنگاران در این نشست‌ها حضور پیدا کنند؟
مگر جلسات آقای خاتمی رسانه‌ای می‌شود یا خبرنگار در نشست‌های او حضور پیدا می‌کند یا آقای هاشمی وقتی با مدیران مختلف دیدار دارد خبرنگار برای پوشش این نشست‌ها دعوت می‌شود؟ طبیعی است بالاخره جلسات پروتکل‌های خاص خود را به لحاظ رسانه‌ای دارند و بر‌اساس همین پروتکل‌ها
عمل می‌شود.
خودتان نمی‌توانید مدیریت شده یکسری اخبار را از نشست‌های آقای احمدی‌نژاد اطلاع‌رسانی کنید؟
این اتفاق می‌افتد و سایت آقای احمدی‌نژاد اخبار این جلسات را بیرون می‌دهد.
منظور آنکه به لحظه باشد نه آنکه بعد از چند روز اطلاع رسانی صورت گیرد؟
حالا هر طوری انجام شود، آن دوستان تکلیف خود می‌دانند که برای این نشست‌ها حاشیه‌سازی کنند.
می‌گویند آقای احمدی‌نژاد در جلسه با استانداران و فرمانداران اعلام کرده «به‌هر استانی می‌روم با دعوت برای کاندیداتوری مواجه می‌شوم و اگر وارد شوم رد صلاحیت نخواهم شد و به نفع هیچ کس نیز کنار نمی‌روم»، آیا این صحبت انجام شده است؟
این صحبت مربوط به بهمن سال 83 است، زمانی که آقای احمدی‌نژاد شهردار تهران بود و سران جریان اصولگرا در جلسه‌ای واقع در شهرک غرب آقای احمدی‌نژاد را تهدید می‌کنند و گفتند اگر وارد نامزدی شود قلم‌های پایش را می‌شکنند ولی آقای احمدی‌نژاد به تهدیدهای آنها توجه نکرد وارد صحنه شد و یکسری صحبت‌ها را مربوط به انتخابات نهم ریاست‌جمهوری انجام داد. متاسفانه رسانه‌ها شیطنت کردند و صحبت‌های سال 83 آقای احمدی‌نژاد را در سال 95 یعنی 12 سال بعد باز نشر دادند، بنابراین این صحبت‌ها برای سال 83 است. آقای احمدی‌نژاد صحبت جدیدی نداشته است اما امروز نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که آقای احمدی‌نژاد در غیر از 10 شهر اول کشور همچون تهران، اصفهان، تبریز، شیراز و مشهد که جمعیت بالای 3 میلیون نفر دارند در قاطبه مناطق کشور رایش حدود 65 تا 70 درصد و در این 10 شهر حدود 55 درصد است.
انتخابات یک امر ‌نسبی است یعنی آرای افراد در آن محدوده‌ای که دارند رقابت می‌کنند نسبت به محدوده دیگر تغییر می‌کند یعنی ممکن است رای آقای روحانی در رقابت با آقای قالیباف یک مقدار باشد و در رقابت با آقای احمدی‌نژاد چیز دیگری باشد. آقای روحانی در رقابت با آقای احمدی‌نژاد حداکثر 30 تا 35 درصد در سراسر کشور می‌تواند رای داشته باشد.
اگر کاندیداهای اصولگرا اضافه شوند این معادله به نفع آقای روحانی تغییر می‌کند؟
خیر، به‌شرط آمدن آقای احمدی‌نژاد انتخابات بعدی سیاسی نیست بلکه انتخابات اجتماعی و توده‌ای است.
تجربه نشان می‌دهد که 80 درصد رای‌دهندگان در ایران دو هفته آخر تصمیم می‌گیرند که به چه کسی رای دهند، بنابراین آماری که شما می‌گویید خیلی شکننده است، این را قبول ندارید؟
بله، این نکته درست است به شرط اینکه انتخابات سیاسی باشد. معتقدم حضور آقای احمدی‌نژاد باعث می‌شود فضای گفتمانی رقابت‌های انتخاباتی از درگیری‌های سیاسی-جناحی تبدیل به درگیری‌های اقتصادی-طبقاتی - اجتماعی می‌شود. آقای احمدی‌نژاد ظرفیت چنین کاری را دارد اما به شرطی که بیاید وگرنه چنین اتفاقی نمی‌افتد و همان چهره‌های متعارفی که همه آنها را می‌شناسند نامزد انتخابات می‌شوند و با هم رقابت‌های صوری می‌کنند و هیچ تضاد جدی نیز بین آنها مشاهده نخواهد شد. نهایتا 30 تا 40 میلیون نفر هم پای صندوق‌های رای می‌آیند اما رقابت واقعی شکل نمی‌گیرد.
خیلی‌ها شخصیت سیاسی آقای احمدی‌نژاد و آقای جلیلی را مشابه هم می‌دانند، اگر آقای جلیلی بیاید آرای آقای احمدی‌نژاد شکسته نمی‌شود؟
خیر، آقای جلیلی به لحاظ گفتمانی خیلی نمی‌تواند فضای انتخاباتی را اجتماعی کند. او یک بوروکرات حزب‌اللهی است. در صحنه انتخابات تنها جریانی که می‌تواند آقای روحانی را تهدید کند جریانی است که گفتارهای انتخابات را از دل پدیده‌های اجتماعی استخراج و فضا را اجتماعی کند. معتقدم آقای روحانی در فضای دوقطبی اصلاح‌طلب - اصولگرا حتما پیروز می‌شود چون تمام اصلاح‌طلبان و بیش از 50 درصد اصولگراها حتما از او حمایت می‌کنند بنابراین پیروز انتخابات لقب می‌گیرد.
شخص آقای احمدی‌نژاد نیازی به حمایت گرفتن از تشکل‌های اصولگرا نمی‌بیند؟
خیر، او سال 84 یا 88 چه زمانی از تشکل‌های اصولگرا حمایت گرفت؟ آقای احمدی‌نژاد نیاز به حمایت توده‌ها دارد که این حمایت را نیز همراه خود خواهد داشت. در واقع اصولگراها هستند که باید برای جایابی درست انتخابات سال 96 به سمت آقای احمدی‌نژاد بیایند.
اما اصولگراها به احتمال حضور آقای احمدی‌نژاد در صحنه انتخابات روی خوش نشان ندادند؟
روی خوش نشان دادن اصولگراها به پدیده‌های سیاسی با چه وزن اجتماعی رو‌به‌رو می‌شود. همین انتخابات هفتم اسفند واقعیت صحنه را نشان داد که اصولگرایان به لحاظ سازمان تولید رای وزنی ندارند. ممکن است با ابزارهایی که نهادهای امنیتی و نظارتی دارند اصولگرایان بتوانند کار تخریبی علیه یک فرد کنند اما آن کار هم کار تخریبی سیستمی ‌است نه کار تخریبی اجتماعی. مثلا اینها 2 سال علیه مهندس مشایی فضاسازی کردند تا میوه کار خود را در انتخابات سال 92 بچینند و آقای مشایی ردصلاحیت شود. به عبارت دیگر اصولگراها حتی نمی‌توانند کسی را در فضای اجتماعی تخریب کنند.
الان چه تشکل‌هایی از جریان اصولگرا سمت آقای احمدی‌نژاد آمدند؟
الا قاطبه کسانی که در دولت قبل مسئولیت داشتند و همچنین چهره‌های سیاسی که شاید به نوعی در چارچوب جبهه پایداری طبقه‌بندی می‌شوند مثل آقای حسینیان، رسایی، کوچک زاده و نبویان از حضور و فعالیت آقای احمدی‌نژاد استقبال کردند.
یک صحبتی آقای عبدی مطرح کرده بود که آقای احمدی‌نژاد بدون پول نفت هیچ کاری نمی‌تواند بکند، نظر شما چیست؟
آقای عبدی یک تحلیل اقتصاد - سیاسی دارد من در مناظره‌ای سال 92 در هفته‌نامه آسمان پاسخ او را دادم. معتقدم مبانی تحلیل او اشتباه است. آقای عبدی معتقد است که آقای احمدی‌نژاد محصول قیمت نفت است، یعنی نفت‌ گران می‌شود آقای احمدی‌نژاد با توزیع پول نفت تولید قدرت می‌کند. در حالی‌که این طور نیست چون در دو سال آخر دولت دهم با وجود محدودیت‌ها زمینه اجتماعی آقای احمدی‌نژاد از بین نرفت.
چرا آقای احمدی‌نژاد روشن نمی‌کند بالاخره تصمیم برای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 96 دارد یا خیر؟
آقای احمدی‌نژاد اگر تصمیم بگیرد که بیاید آن‌قدر صداقت و صراحت و شجاعت دارد که این را بگوید اما هنوز جمع‌بندی درباره این موضوع ندارد. اصلا راجع به آن صحبت نمی‌کند، حتی در جلسات خصوصی درباره بحث انتخابات صحبت نمی‌کند. رغبتی هم ندارد. اصلا مخالف آن است که فضای کشور خیلی سریع انتخاباتی شود. اصلا یکی از نقدهای آقای احمدی‌نژاد به مشکلات توسعه‌ای ایران آن است که دائم فضای کشور هر دو سال یک بار انتخاباتی می‌شود.
او می‌گوید ما باید سعی کنیم انتخابات در زمان خودش بررسی شود، نه کل یک دوره، یک سال و نیم پایانی هر دولتی درگیر مباحث انتخاباتی شود.
اگر آقای احمدی‌نژاد هنوز تصمیمی ‌برای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری نگرفته است، پس این همه دیدار، سفر و سخنرانی که دارد، با چه هدفی انجام می‌شود هیچ‌کدام از موارد در قبل از انتخابات مجلس دهم نبود یا اصلا رسانه‌ای نمی‌شد اما چه اتفاقی افتاد که بلافاصله بعد از انتخابات مجلس به‌شدت تحرکات آقای احمدی‌نژاد به‌طور برجسته و پررنگ و مداوم انجام می‌شود، از تحرکات او بر‌می‌آید که به زبان ‌بی‌زبانی می‌گوید از بازیگران اصلی صحنه رقابت سال 96 است؟
آقای احمدی‌نژاد برای اینکه بگوید در صحنه هستم نیازی نیست این کار‌ها را انجام دهد. آقای احمدی‌نژاد در نظرسنجی‌های ادواری که نهادهای خاص کشور روی چهره‌ها و گروه‌های مرجع انجام می‌دهند در حوزه سیاسی - اجتماعی جزو دو نفری است که می‌تواند کنشگری موثر در سطح جامعه داشتند باشند، یعنی این دو نفر پیام‌هایشان برای جامعه موثر است، این دو نفر یکی آقای خاتمی در حوزه اصلاح‌طلبان و یکی آقای احمدی‌نژاد در سطح توده‌های مردمی‌ است. بنابراین آقای احمدی‌نژاد اصلا نیازی ندارد که خود را مطرح کند چون مطرح است.
پس علت واقعی شدت‌یافتن تحرکاتی همچون دیدار با استانداران و فرمانداران دولت‌های نهم و دهم چیست؟
من هفته دوم فروردین بود که یک جلسه‌ای خدمت آقای احمدی‌نژاد بودم آنجا شنیدم در سال 95 بیش از 500 درخواست برای حضور در مناطق مختلف، شهرها، حسینه‌ها، مساجد و روستاها به او رسیده بود و در واقع اصلا برای زمان‌بندی این برنامه‌ها دچار مشکل بودند.
یعنی اگر می‌خواستند به همه این درخواست‌ها جواب مثبت دهند باید هر دو روز سه برنامه می‌گذاشتند. من قبول دارم نسبت به سال ماقبل 95 دوره تناوب برنامه‌ها افزایش پیدا کرده است اما این خیلی برنامه‌ریزی‌شده نیست. فشار افکارعمومی و تقاضا برای حضور آقای احمدی‌نژاد خیلی بالاست. خود من هفته‌ای چهار تا پنج‌نامه دعوت را به دفتر آقای احمدی‌نژاد منتقل می‌کنم، بنابراین از طرف مردم فشار است و نباید این مساله را خیلی سیاسی دید.