روزنامه آفتاب‌یزد: کمک مجریان گفت‌وگوی تلویزیونی هم روحانی را وادار به پاسخهای مطلوب نکرد
روزنامه آفتاب یزد نوشت: مجری برنامه در چندین وهله پیشگام‌تر از رئیس‌جمهوری به تبیین موضوعات بر اساس انتظارات حامیان دولت پرداخت، اما این خط دهی‌ها و اشارات کلیدی آنگونه که باید و شاید از سوی رئیس‌جمهوری با پاسخهای مطلوب همراه نبود.
به خصوص که ضعف مفرط تیم رسانه‌ای دولت همه نگاه‌ها را یکبار دیگر به شیخ دیپلمات دوخته بود تا خود سرنخ این کلاف سردرگم را در دست گرفته و با بهره‌گیری از این فرصت همانند برهه‌های مختلف در این چند سال صدارت دولت، پاسخی در خور به هجمه‌‌ها داده و از کیان دولت در برابر انتقادات به دفاع پردازد.
اما رئیس‌جمهوری ترجیح داد بی‌توجه به همه فراز و فرودهای این چند صباح اخیر به ارائه ارقام و آمار مستند از عملکردهای دولت پرداخته و نسبت به آینده ابراز خوش‌بینی کند و البته در قالب جملاتی فارغ از گزندگی و صراحت، واکنشی متوازن و بدون افراط و تفریط یا بهتر بگوییم خنثی گونه به انتقادها داشته باشد.
این سبک و سیاق سخنگویی البته در خصوص حسن روحانی دور از انتظار نبود. نگارنده سه سال پیش و در هنگامه‌ای که وی در مقام رئیس‌جمهوری منتخب، اولین کنفرانس خبری خود را در ساختمان مرکز تحقیقات استراتژیک به انجام رساند، نوشته و تأکید کردم که بر خلاف رئیس دولت پیشین نمی‌توان از روحانی انتظار داشت که با سخنان غرّا و تکیه کلام‌های آنچنانی خوراک رسانه‌ای پرطمطراق و به اصطلاح تیتر خور برای رسانه‌ها فراهم آورد، او با سال‌ها حضور در مناصب عالی و گلوگاه‌های استراتژیک در مقام یک سیاستمدار با پرنسیب و اصول حرفه‌ای سخن خواهد گفت.
هرچند در برهه‌هایی طی این سه سال روحانی به خروش آمده و آن روند همیشگی را نقض کرده اما این موارد استثناء بر قاعده کلی بوده است. روحانی در سخنوری سه‌شنبه شب خود نیز همان قاعده کلی را بسط و تعمیم داد اما نکته آنجاست که این روش و منش می‌تواند پاسخگوی نیازهای دولت در مواجهه با منتقدان در وجه سلبی و جلب‌نظر همراهان در وجه ایجابی در سال پایانی عمر دولت وی باشد؟
پاسخ از منظر من منفی است. روحانی در مقام رئیس‌جمهوری به قاعده، متین و متعارف سخن گفت و اگر شرایط کشور و سیر تحولات روندی متعارف و به قاعده داشت باید این نحو سخنگویی مورد تمجید و تأیید قرار می‌گرفت اما باید این نکته را با توجه به سیر تحولات ملحوظ کرد که منتقدان روحانی با عقبه نرم‌افزاری و سخت‌افزاری پرتوان و مستحکم خود در آخرین سال دولت بی‌محابا‌تر و عریان‌تر از هر زمان دیگری به دولت حمله و هجمه کرده و می‌کنند و از کاه کوه خواهند ساخت و در این میان با توجه به ضعف ساختاری و غیرقابل کتمان تیم رسانه‌ای دولت، می‌بایست در مقابل سیل این تخریب‌ها از هر فرصتی برای پاتک بهره گرفت و چه کسی بهتر از شخص رئیس‌جمهوری و چه فرصتی بهتر از تریبون فراگیر رسانه ملی.
مضاف بر آنکه بدنه حامی روحانی که در تمامی این سه سال مشفقانه و مجدانه پای کار دولت ایستاده است اکنون انتظار دارد که پاسخی در خور، پیرامون تحقق مطالبات و وعده‌های رئیس‌جمهوری از زبان منتخب خود شنوا باشد، حال آنکه رئیس دولت در گفت‌وگوی سه‌شنبه شب خود حتی کوچک‌ترین اشاره‌ای به حوزه سیاست داخلی و مولفه‌های معطوف به آن نداشت.
این مایه تعجب و حیرت است که مجری برنامه در چندین وهله پیشگام‌تر از رئیس‌جمهوری به تبیین موضوعات بر اساس انتظارات حامیان دولت پرداخت و به عنوان مثال در موضوع فیش‌های حقوقی آن را فرعی بر موضوع فساد کلان خواند و در واقع زمینه را برای واکنش روحانی به سیل تخریب‌ها و مانورهای ایذایی چند صباح اخیر فراهم آورد اما این خط دهی‌ها و اشارات کلیدی آنگونه که باید و شاید از سوی رئیس‌جمهوری با پاسخهای مطلوب همراه نبود و در انتهای مصاحبه نیز این مجری برنامه بود که بر لزوم توجه به حوزه سیاست داخلی و پاسخ‌دهی مشروح رئیس‌جمهوری پیرامون آن سخن گفت!
مخلص کلام آنکه سخنان سه‌شنبه روحانی هیچ نقطه عطفی نداشت که به واسطه آن تلنگری بر ماشین تخریب منتقدان وارد آید و از طرف دیگر روزنه امیدی تازه در برابر حامیان گشوده شود، روحانی به قاعده و معقول سخن گفت اما این متین‌گویی در صحنه و سپهر سیاسی کشور با توجه به سیر تحولات و قبض و بسط های آن به خصوص در برهه حساس فعلی و آینده پیش‌رو بی‌گمان راهگشا و مثمر ثمر نخواهد بود و لزوم تغییر رویکرد در فواصل بعدی، قطعی و ضروری به نظر می‌رسد.
دیدگاه تان را بنویسید