عارف:‌صلاح نمی‌دانم مسائل فراکسیون امید را باز کنم/ سکوت کرده‌ام که انسجام به هم‌ نریزد

عارف: با فراکسیون مستقلین تعاملی نداشته‌ایم . امیدواریم ظرف یکی دو هفته آینده این جمع‌بندی حاصل شده و چگونگی حضور خود را در انتخابات 96 اعلام می‌کنیم. قطعاً در انتخابات اردیبهشت‌ماه باید حضور جدی و فعالی داشته باشیم ضمن اینکه مهم‌ترین مسئله تأکید بر حضور مردم است. قاعدتاً وقتی شورای عالی سیاست‌گذاری تشکیل شد بر روی کاندیداها چه شورای شهر و چه ریاست جمهوری ان‌شاءالله تصمیم‌گیری می‌شود. پیامی که از خرداد 92 گرفتیم، تغییر بود.

یکی از دستاوردهای ارزشمند انتخابات اسفند 94 انسجام‌بخشی اصلاحات بود که برای اولین بار کل جریان اصلاحات تحت یک فرماندهی قرار گرفت و تا آخر هم این روند ادامه پیدا کرد. با یک واقعیت روبه‌رو بودیم مبنی بر اینکه خیلی از اعضای ائتلاف امید یا فراکسیون امید، همدیگر را نمی‌شناختند. می‌دانید که در چه شرایطی لیست‌ها بسته شد. نیروهای استانی همدیگر را نمی‌شناختند. خیلی از عزیزانی که در لیست ما هستند چهره‌های سیاسی شناخته‌شده‌ای نبودند اما نخبه‌ هستند. به هرحال هنگام رأی‌گیری شعب پانزده‌گانه این عدم شناخت خود را نشان داد.

یک نگاه راهبردی داشتیم که از تجربه دهه هشتاد استفاده کردیم.

در انتخابات مجلس، جاهایی پیروز شدیم که اصلا پیش‌بینی نمی‌کردیم.

قبل از تشکیل مجلس جلساتی داشتیم و به تفاهماتی رسیدیم اما متأسفانه در عمل به مشکلاتی در درون ائتلاف امید برخورد کردیم که من صلاح نمی‌دانم مسائل را باز کنم. قتی ائتلاف مطرح می‌شود، منافع مشترک مطرح است و تا آخر هم باید همه عوامل درگیر در ائتلاف کنار هم باشند. به هرحال با مشکلاتی روبه‌رو شدیم که تلاش کردیم با احتیاط و بدون اینکه رسانه‌ای شود آن‌ها را حل کنیم. بنابراین موضعی که می‌گیرند و می‌گویند که چرا عارف سکوت کرده است و عارف مرحله دوم انتخابات با عارف هفت خرداد (بازگشایی مجلس دهم) به بعد متفاوت بود؛ باید در جواب گفت بله این تغییر آگاهانه بود. برای ما منافع ملی و انسجام خیلی مهم بود. نباید من حرفی می‌زدم که انسجام را برهم بزند.

هر موضعی که در فضای مجازی و رسانه‌ها گرفته شده انگیزه اصلی آن تقویت فراکسیون بوده است و به انسجام‌بخشی ما کمک کرده است. دیدگاه‌های کدخدایی به دیدگا‌ه‌های دوستان ما خیلی نزدیک بود. بحث فنی بود. در این حال دوستان ما هم که گله‌هایی می‌کنند، حق دارند. توجه کنند ما ائتلافی تشکیل ‌دادیم و اصولگرایانی را در لیست خود قرار ‌دادیم که روشن بود وقتی به مجلس بیایند، رأیشان ما نخواهیم بود. می‌دانستیم که ما در تهران و جاهای دیگر از کسانی حمایت کردیم که خیلی‌هاشان از قبل هم گفته بودند که رأیشان ما نیستیم. آگاهانه این کار را کرده بودیم و این را در همان مسیر عقلانیت و ائتلافی که نوشته بودیم می‌شود تفسیر کرد.

در مورد انتخاب رئیس مجلس، آن‌هایی که با این جریان میثاق داشته‌اند.باید پاسخگو باشند. ما صلاح نمی‌دانیم که خیلی وارد شویم و به وقتش همه متوجه خواهند شد که چه کسی رأی داده و چه کسی رأی نداده است. ما صلاح نمی‌دانیم هنوز خیلی باز شود.

ما موظف هستیم که به میثاق خود با مردم احترام بگذاریم و فراکسیون موظف است در این مسیر حرکت کند. من خوش‌بین هستم که بتوانیم مؤثر باشیم.

مهم‌ترین وظیفه‌ای که برای جریان اصلاحات در نظر گرفتیم تلاش برای حداکثر کردن مشارکت مردم است. یعنی وقتی ما منافع ملی را مطرح کنیم به دنبالش مشارکت حداکثر مردمی می‌آید و من به عنوان یک اصلاح‌طلب و یک فرد از آحاد بزرگ ملت همین وظیفه را دارم. قطعا باید از فرد عبور کنیم. نباید فردمحور بود بلکه باید جریان‌محور باشیم. در این مسیر هر مسئولیتی که برعهده‌ام گذاشته شود باید تمکین کنم.

طبیعتا استمرار این مسیر و تقویت این مسیری که شروع شده مد نظر ماست و شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح طلبان درخصوص انتخابات ریاست جمهوری مطمئنا به جمع‌بندی خواهد رسید و اعلام خواهد کرد.

در کنار انتخابات ریاست جمهوری مسیر مهم شوراها را هم داریم و باید توجه داشته باشیم با تقویت انسجام اصلاحات بدون اینکه به حاشیه بپردازیم در دو انتخابات اردیبهشت 96 شرکت کنیم.

اینکه امکان دارد در مورد ترک مجلس برای انجام کار دیگری فکر کنم باید بگویم که همواره به عنوان یک فرزند کوچک انقلاب وظیفه خود را انجام داده‌ام و هیچ‌گاه برای پستی خودم کاندیدا نبوده‌ام؛ اما اگر تکلیف می‌شده است سعی می‌کردم که در حد توانم آن را انجام دهم. بالاخره ما خودمان را سرباز انقلاب می‌دانیم و نباید این تنها یک شعار باشد. یعنی نباید تنها به دنبال راحتی کار یا مسائل شخصی باشیم. اگر تشخیص داده شود باید در جایی باشم که با حضورم در مجلس مغایرت قانونی داشته باشد باید انتخاب کنم. الان فعالیت‌هایی که انجام می‌دهم با نمایندگی در مجلس تضادی ندارد.

باید جلوی دوگانگی‌ها و سوء استفاده‌ها را بگیریم. من موافق توقیف مطبوعات نیستم. خطر توقیف دست نویسنده را می‌لرزاند. این مشکلی است که در کشور وجود دارد که عده‌ای به خودشان این اجازه را می‌دهند که قانون را اجرا نکنند.

ان‌شاءالله عبور از چراغ قرمز برای همه ممنوع باشد نه برای عده‌ای ممنوع و برای عده‌ای آزاد باشد.