مردم کوچه و بازار روحانی را به چالش کشیدند/ هستند کسانی که از ناداشته‌های روحانی بسیار دارا هستند/ احمدی نژاد یک لا قبا هاشمی را شکست داد

مجتبی شاکری عضو ارشد جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی با نشریه مثلث گفتگوی تلفنی مشروحی انجام داد که در شماره جدید هفته نامه منتشر شده است. او مثل همیشه با سعه صدر پاسخ سئوالات ما را به طور تفضیلی داد. البته در انتشار این مصاحبه تصحیحاتی مدنظر ایشان بود که سهواً اعمال نشد که باعذرخواهی از ایشان متن کامل که مورد تأیید است برای بهره برداری رسانه ها در پایگاه اطلاع رسانی مثلث آنلاین منتشر شد.

متن کامل به این شرح زیر است:

8 ماه تا زمان انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است، اصلاح طلبان تکلیف خود را روشن کردند و مشروط و غیرمشروط اعلام کردند از آقای روحانی حمایت می کنند اما در جریان اصولگرا وضعیت طور دیگری است هر کدام از گرایش ها و تشکل ها فهرستی از شخصیت های سیاسی را تهیه کردند و در حال بررسی هستند، چرا اینقدر با طمأنینه و جدا از هم کار بررسی مصادیق را انجام می دهند؟

اولا آن گونه که شما توصیف کردید نیست . آشفتگی در جبهه اصلاح طلبان و اعتدالیون صدایش از محافل خصوصی به بیرون هم کشیده شده ، مجموعه اصلاح طلبان برآیند عملکرد روحانی را قابل دفاع نمی دانند، شرط حمایت شان بازگشت به جایگههای از دست رفته و رفع حصر بود و امروز می گویند این خواسته انجام نشده، همچنین درباره به کار گماردن نیروهای شان در مناصب اجرایی معتقدند تعلل صورت گرفته است. نیروهای اصلاح طلب انتقاد می کنند که آرای آقای روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 وابسته به پشتیبانی و حضور آنها بوده اما امروز به گونه ای عمل می کند که گویا دایره وسیع تری از حمایت ها را دارد و به اصلاح طلبان به دیده فرودستی نگاه می کند. اصلاح طلبان هم اکنون برای رقابت نامزدهای ریاست جمهوری سال 96 گمانه های مختلفی را مطرح می کنند، از جمله اینکه اگر روحانی ردصلاحیت شود یا نتوانند با او به توافق برسند آقای عارف ، جهانگیری یاگزینه دیگری را جایگزین می کنند و برای رقابت به میدان می آورند ، اینها از جمله گمانه هایی است که اصلاح طلبان درباره آن تاکنون پنهان و آشکار سخن گفته اند. طبیعتا در بین اصولگرایان نیز گمانه های مختلف مطرح است. احزاب اصولگرا در حال رصد اوضاع هستند. الان دولت منتظر ایجاد گشایش هایی از آن طرف است تا بتواند به وعده های عمل نشده اش جامه عمل بپوشاند، در واقع الان در شرایط آسیب قرار دارد. از این طرف اصولگرایان دنبال این هستند که خطای دور گذشته تکرار نشود بنابراین به توافق نرسیدن و با چند کاندیدا آمدن خطری است که باید از آن پرهیز کرد و جلوی آن را گرفت لذا بررسی کردن نقاط قوت و ضعف چهره های مطرح امر طبیعی است که همه دنبال آن هستند؛ در واقع هم نامزدهای محتمل در جبهه مقابل را بررسی می کنند و هم در جبهه خودشان تا به یک منطق قوی تری براساس شاخص ها برسند.

جبهه پیروان خط امام و رهبری صحبت از تهیه و بررسی یک لیست 30 نفره از شخصیت های اصولگرا می کند، جبهه یکتا نیز از ارزیابی یک لیست دیگر سخن به میان آورده است، همچنین در خبرها آمد که جمعیت ایثارگران و رهپویان هم یک لیست 10 نفره را مشغول بررسی هستند، چرا اینقدر لیست ها زیاد است و چگونه قابل جمع هستند؟

این مسئله فقط محدود به جریان اصولگرا نیست اصلاح طلبان و اعتدالیون هم چنین اوضاعی دارند. به طور طبیعی کسانی که گمانه نامزدی درباره آنها مطرح است که می خواهند دعوت به حضور در انتخابات ریاست جمهوری شوند یا خودشان متقاضی هستند، باید نام آنها بررسی شود یعنی وضعیت پادگانی که نیست، بالاخره ظرفیت ها، توانایی ها، کارآمدی و سابقه شخصیت ها و نام هایی که مطرح هستند باید سنجیده و مورد ارزیابی قرار گیرد. در جریانات سیاسی بالاخره مجموع عقلا، شور و مشورت، نقد و نظر انجام می شود و هیجان نشانه فعال بودن جریاناتی است که با هم همخوانی دارند و می خواهند در امر انتخابات با هم مشارکت کنند.

چرا تاکنون در جریان اصولگرا تعدد فهرست ها به یک فهرست ختم نشده است که حداقل ارزیابی ها و سنجش ویژگی شخصیت ها براساس معیارهای مدنظر به طور متمرکز دنبال شود؟

هنوز بررسی ها در مرحله مقدماتی قرار دارد و به سطح جمع بندی نهایی نرسیده است. ابتدا سلایق مختلف شخصیت های در معرض کاندیداتوری را بررسی می کنند بعد با یکدیگر می نشینند و مشترکات و غیرمشترکات را دسته بندی می کنند نهایتا برای انتخابات ریاست جمهوری باید به یک نامزد برسند.

درون تشکل های اصولگرا یک دو دستگی مشاهده می شود، جبهه پیروان خط امام و رهبری صحبت از تهیه یک فهرست 30 نفره می کند اما موتلفه می گوید نامزد حزبی می دهد، برخی اعضای جبهه پایداری دور آقای احمدی نژاد جمع شدند اما گروه دیگر روشن و صریح اعلام کردند بازگشتی به احمدی نژاد نخواهند داشت. به عبارت دیگر اختلاف فقط بین تشکل های اصولگرا وجود ندارد بلکه درون آنها نیز به چشم می خورد، به نظر شما با این اوصاف آیا اختلاف ها برطرف خواهد شد تا زمینه وحدت رویه را در جریان اصولگرا به وجود آورد؟

به نظرم سازوکاری که در ائتلاف اصولگرایان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی و انتخابات مجلس خبرگان رهبری بود، فاصله چند ساله بین اضلاع مختلف اصولگرایی را برطرف کرد. در ائتلافی که برای انتخابات گذشته شکل گرفت همه اضلاع دور هم جمع شدند و توانستند در یک نقطه تمرکز کنند و به یک فهرست برسند. هر چند برخی افراد هم تمکین نکردند اما به لحاظ جمعی و تشکیلاتی موتلفه، ایثارگران، رهپویان و پایداری همه پای فهرست ایستادند و فقط همان را مطرح کردند. این توفیقی بود که نشان داد با توجه به فاصله سلیقه ها و دیدگاه هایی که در جریان اصولگرا وجود دارد می شود روی یک فهرست متمرکز شد اما در زمان انتخابات سال 92 کوتاهی زمان امکان انسجام بخشی بین ستاد وصف را نداد ، مباحثی که در قرارگاه اصولگرایی مطرح بود خیلی منتقل به بدنه نشد و برخی افراد به عنوان شخص خودشان تمکین نکردند. کار در شهرستان ها خیلی مناسب تر و بهتر پیش رفت اما در تهران وضعیت دیگری رقم خورد. الان در انتخابات 96 هم همان مدل با رفع نقایصش قابل عمل است نشنیدم از طرف جبهه پایداری به طور رسمی گفته شود که به سمت احمدی نژاد می روند. اینکه برخی افراد نظری می دهند نظر جبهه پایداری نیست یا اگر موتلفه گفته کاندیدای حزبی می دهد، امر طبیعی است چون حزب آنها تصمیم می گیرد اما اینکه کاندیدای آنها حتما عضو حزب شان باشد یا جبهه پایداری بگوید حتما باید عضو تشکل ما باشد چنین مواضعی را نشنیدم و خلاف منطق ایتلاف است؛ جمعیت ایثارگران و جمعیت رهپویان نیز چنین اعتقادی ندارند. همه اضلاع اصولگرا هنگام ائتلاف برای انتخابات مجلس شورای اسلامی اعلام کردند که باید از خودمان بگذریم، اگر نگذریم ائتلاف شکل نمی گیرد چون شرط نخست ائتلاف آن است که از خودمان بگذریم و به رای جمع تمکین کنیم. همین وفاق وهمگرایی موجب شد فهرست نهایی اصولگرایان در تهران، مطلق برای پایداری یا ایثارگران و رهپویان یا موتلفه نباشد بلکه فهرستی بود که با عقل جمعی تدوین شد.

الان به نظر می رسد درباره روند ائتلاف یک مشکلاتی وجود دارد، جبهه پیروان خط امام و رهبری می گوید «باید شکل و قالب ائتلاف اصولگرایان تغییر کند و اصلاح شود و فقط دبیران کل احزاب و تشکل ها دور هم جمع شوند البته به شرطی که محوریت جامعتین را بپذیرند». با آقای مصباحی مقدم نیز صحبت کردیم او گفت «نظر جامعه روحانیت مبارز را اعلام می کند که جامعتین باید تصمیم گیری کنند نه شورای فقها» در حالیکه شما می گویید «همان مکانیزم قبلی با اعمال برخی اصلاحات باید باشد». به نظر می رسد میان اصولگرایان در نحوه ائتلاف برای انتخابات ریاست جمهوری یکسری اختلاف های جدی وجود دارد، آیا این طور است؟

سلسله جلساتی که سال 94 با جامعتین برای انتخابات مجلس شورای اسلامی بود ائتلافی نوینی میان اصولگرایان شکل گرفت و در نهایت آن فهرست برای انتخابات مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی بیرون آمد. امروز هم تشکل های اصولگرا می توانند هر کدام نظر و مدل انتخاباتی خود را مطرح کنند اما این مدل ها نهایتا در هم آمیخته شده و یک مدل به دست می آید. اگر کسی بگوید «من مدل خودم را می پسندم و با کسی هم نمی خواهم ائتلاف کنم» خوب اصلا ائتلافی صورت نمی گیرد و پیروزی حال نمی شود. پیش مقدمه انتخابات مجلس شورای اسلامی جلسات دوجانبه و چندجانبه طولانی انجام شد سپس نتیجه مذاکرات و رایزنی ها به حالت مکتوب درآمد، و همه نمایندگان تشکل ها امضا کردند که به مکانیسم نوشته شده التزام عملی داشته باشند و براساس آن مکانیسم نامزدها معرفی شدند. حالا اگر کسی به مکانیسم سال 94 تکمله ای دارد منعی نیست پیشنهاد خودش را مطرح کند. اصلاح مدل منعی ندارد اما همه می دانند نتیجه اختلاف کردن شکست است. ائتلاف کردن بر یک کاندیدا شرط موفقیت است، اگر این را سرلوحه کار خود قرار دهیم حتما مدل های مختلف به یک نقطه مشترک منتهی می شود وگرنه همان شکست دوره قبل انتخابات ریاست جمهوری سال 92 تکرار خواهد شد.

اگر جبهه پیروان خط امام و رهبری و جامعه روحانیت مبارز تهران به عقیده خود باقی بمانند و بگویند «شورای فقها نباشد و جامعتین محور قرار بگیرند یا شخصیت های حقوقی در شورای ائتلاف حضور نداشته باشند و فقط دبیران کل احزاب به عضویت شورای ائتلاف در آیند» در این صورت جمعیت رهپویان و ایثارگران مسیر خود را از آنها جدا می کند؟

این شبهات در دوره قبلی ائتلاف سال 94 حل شد. یعنی در زمان انتخابات مجلس شورای اسلامی، در جلسه بودم، آقای محمد نبی حبیبی گفت هر چه از جلسه نمایندگان تشکل ها بیرون بیاید و به امضای آقایان یزدی ، مصباح و موحدی کرمانی برسد ما قبول داریم. امروز هم همان تشکل های پایداری، موتلفه، ایثارگران و رهپویان و یکتا حضور دارند. وقتی از جامعتین اسم برده می شود منظور چیست؟ آیا معنی آن این است که همه اعضای جامعه روحانیت مبارز تهران و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم دور هم جمع شوند و نظر می دهند؟ خیر بی تردید دبیران هر جامعه تشکل خود را نمایندگی می کند. آیت الله موحدی کرمانی دبیر جامعه روحانیت مبارز است.

در این صورت جامعه مدرسین حوزه علمیه قم دو نماینده خواهد داشت؟

خیر، آیت الله یزدی دبیر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است و آیت الله مصباح یزدی هم از طرف جبهه پایداری می آید. اتفاقا این مسئله پذیرفته شده ای است. یعنی خواست موتلفه عملیاتی می شود و دوره قبل هم این اتفاق افتاد.

جبهه پیروان خط امام و رهبری و جامعه روحانیت مبارز می گویند «ما آیت الله مصباح یزدی را در قالب جامعه مدرسین حوزه علمیه قم تعریف می کنیم نه رئیس موسسه امام خمینی یا پدر معنوی جبهه پایداری» چون علمای دیگری هم ممکن است یک تشکلی داشته باشند. نظر شما چیست؟

چه کسی این حرف را می زند؟

آقای مصباحی مقدم سخنگوی جامعه روحانیت مبارز تهران و آقای سجادی سخنگوی جبهه پیروان خط امام و رهبری از طرف مجموعه های متبوع خود این نظر را اعلام کردند. دیدگاه شما چیست؟

آقای موحدی کرمانی در دوره قبل نماینده جامعه روحانیت مبارز بود و این تمکین صورت گرفت. حالا افراد هر نظری بدهند اشکالی ندارد، از بین تشکل ها هر کس می تواند مصاحبه کند و مدل ارائه دهد؛ منعی ندارد ولی نهایتا آنچه عملیاتی می شود این است که آقای موحدی کرمانی از جامعه روحانیت مبارز به نمایندگی سخن می گوید، آقای یزدی از جامعه مدرسین خواهد بود و از جبهه پایداری هم آقای مصباح می آید. یعنی راه دیگری نیست. مگر می شود همه اعضای جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با هم بنشینند، مجلسی تشکیل شود و رأی گیری کنند؟

اگر اصرار شود که فقط بین جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و جامعه روحانیت مبارز برای انتخابات ریاست جمهوری ارتباط باشد چه خواهد شد؟

ایتلاف اصولگرایان از این نقطه عبور کرده و انتخابات سال 94 رابا مدل فقهای ثلاث پشت سر گذاشته است و اضلاع اصولگرا سطر سطر توافقاتشان را برای مدل ایتلاف امضا کردند . در آن دوره راجع به این مسائل بحث شد. نباید فقط یک مصاحبه را مبنای تحلیل قرار داد. اگر می خواهیم موفقیت به دست آوریم با تشتت آرا و نامزدهای متعدد نتیجه ای حاصل نمی شود. الان اصولگرایان در مجلس اکثریت هستند البته با فاصله کمی نسبت به اعتدالیون و اصلاح طلبان. چرا اکثریت شدند؟ چون بالاخره این مدل ، اضلاع اصولگرایی را به همدیگر وصل کرد. یعنی کسانی که در شهرستان ها علاقمند به جبهه پایداری بودند حرف آقای مصباح را گوش می کردند وقتی می گفتیم این تصمیم مجموعه ای است که آقایان یزدی ، مصباح و موحدی کرمانی تایید کردند ، آنهایی که وزن آقای مصباح برای شان مهم بود تمکین می کردند، کسانی هم که وزن آقای یزدی و موحدی برای شان مهم بود تمکین می کردند. بنابراین کار از این مرحله گذشته است.

یعنی اصلا این تصمیم برگشت ناپذیر و غیرقابل اصلاح است؟

اینها عمل شده است، کسی اگر می خواهد مدل و روش جدیدی تری ارائه دهد مانعی ندارد مدلش را ارائه می کند، سپس درباره آن بحث می شود نهایتا باید به مدلی برسیم که از آن نامزد واحد بیرون آید وگرنه نتیجه اش شکست خواهد بود. آقای سیدرضا تقوی در شهرستانهای مختلف جلسات وفاق و روشنگری داشت همیشه می گفت «کسی که می گوید من یعنی نمی خواهد ائتلاف کند». با من گفتن کار جلو نمی رود باید ما شویم. ما شدن هم این طور اتفاق می افتد که حتما باید بخشی از خواسته هایمان را کنار بگذاریم و در دوره قبل همین شد تا نتیجه به دست آمد. این دوره هم هیچ چاره ای نیست. معتقدم کسانی که قصد نوآوری دارند و بحث مدل های مختلفی را مطرح می کنند، منعی ندارد ولی اینکه یک تشکل بگوید همه باید تابع من باشند شدنی نیست. به همین دلیل دوره قبل همه تمکین کردند. مدل باید بتواند مجموعه اصولگرایان را در بر بگیرد. مدل باید به یک کاندیدا در ریاست جمهوری منتهی شود مدل باید به گونه ای باشد که همه از نامزد واحد دفاع کنند و پای کار او بیایستند. اینکه در جلسه بگویند به لحاظ حقوقی پذیرفتیم اما به لحاظ اظهار و دفاع خیر، این مسئله شدنی نیست.

به نظر شما اصولگرایان باید با یک چهره ناشناخته بیایند یا با یک چهره آزمایش شده به عرصه رقابت پیش رو قدم بگذارند؟

الان تمردهای آقای روحانی بحث کمی نیست. آقای روحانی با تمردهایش گوی سبقت را از مجموع تمردهای روسای جمهوری گذشته ربوده است و وضع شان معلوم نیست. آقای احمدی نژاد هم نگفته به جریان اصولگرا وابسته است و جلسه ای هم نگذاشته که اجازه بگیرد یا هماهنگ کند. در واقع خود را کاندیدای مستقل می داند چون می گوید «من» وقتی کسی می گوید «من» دیگر ائتلافی صورت نمی گیرد. در حال حاضر گمانه های متعددی مطرح است . آقای هاشمی با خوش بینی می گوید دور آینده هم حتما آقای روحانی رئیس جمهور خواهد بود وگمانه دیگری می گوید آقایان روحانی و احمدی نژاد معلوم نیست در صحنه انتخابات ریاست جمهوری بمانند یا خیر؟ برخی هم گمانه پوست اندازی وضعیت موجود ، زایش و به صحنه آمدن چهره های جدید را مطرح می کنند تشکل های اصولگرا در حال بررسی نام شخصیت های مطرح هستند.

آقای سروری قائم مقام جمعیت رهپویان اخیرا گفت «با قالیباف چندبار در خصوص انتخابات ریاست‌جمهوری 96 صحبت کردم که آقای قالیباف به بنده گفتند میخواهم در شهر کار کنم و کاندید انتخابات نخواهم شد.» آیا آقای قالیباف اعلام انصراف دادند؟

من هم این را شنیدم، آقای قالیباف رسما اعلام انصراف نکردند، نه زمان ثبت نام آغاز شده ونه زمان انصراف ! این صحبت را در یک جمعی گفت. من هم از خود آقای قالیباف شنیدم که بیشتر در حوزه شهری تمایل به کار دارد ولی شرایط بالاخره طوری نیست که بگوییم افراد تمایل به حضور در انتخابات ریاست جمهوری ندارند. شاید شرایطی پیش آید که احساس تکلیف کنند.

یعنی در وضعیت عادی آقای قالیباف بر امور شهری متمرکز است مگر اینکه شرایط خاصی پیش آید و برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری احساس تکلیف کند؟

بله، این طور می شود تعبیر کرد ولی در آن جلسه گفت شرایط برای نامزدی انتخابات ریاست جمهوری خودش مساعد نیست.

اخیراً هم به تازگی نام آقای نادران مطرح شده است و آقای نجابت گفته آقای نادران ظرفیت بالقوه خوبی برای ریاست جمهوری دارد، چقدر نامزدی آقای نادران در انتخابات ریاست جمهوری جدی است؟

نام آقای نادران هم جزء همان فهرست در حال بررسی است.

یعنی همان فهرست 10 نفره جمعیت ایثارگران و جمعیت رهپویان؟

عدد 10 نفر را شما گفتید من نگفتم اما فهرستی از نامزدهای احتمالی جریان اصولگرا وجود دارد که نام آقای نادران هم در آن است.

خوب اینجا این سئوال پیش می آید که آقای نادران برای انتخابات مجلس شورای اسلامی رأی نیاورد چه طور می خواهد در انتخابات ریاست جمهوری رأی بیاورد، پاسخ شما چیست؟

خیلی اتفاق های از این دست در کشور رخ می دهد. آقای هاشمی با اینکه دو دوره رییس جمهور بود ولی درسال 78 برای انتخابات مجلس ششم نفر سی ام شد وخودش را کنار کشید. بار دیگر در سال 84 در رقابت با احمدی نژاد باوجود اینکه شخصیت ملی و بین اللمی بود نتوانست بیش از 10 میلیون رأی بیاورد و با اختلاف 7 میلیون احمدی نژاد ناشناخته و یک لا قبا رییس جمهور شد. بالاخره روزهایی شاهد این اتفاقات در انتخابات ریاست جمهوری بوده ایم.

نادران قدرت و توان ریاست جمهوری را دارد؟ یعنی اگر نامزد انتخابات ریاست جمهوری شود مردم او را در قامت یک رئیس جمهور قبول می کنند؟

نام آقای نادران در فهرست مجموعه کسانی که برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری مطرح هستند قرار دارد. شما بگویید آقای روحانی قبل از اینکه رئیس جمهور شود چقدر مطرح بود. نه کار اجرایی ویژه ، نه چهره برجسته تشکیلات سیاسی و نه حاضر در صحنه نقد و نظر دانشگاهی در هیچ کدام مطرح نبود. ایشان بیش از اینکه صاحب تیوری مشخص باشد سخنرانی های خطابه گونه اش زبانزد بود. آقای دکتر نادران از ناداشته های روحانی بسیاری را داراست . به لحاظ استحکام و جامعیت گفتمانی ، قدرت نقد و نظر ، حضور در بحث و مناظرات دانشجویی ، شجاعت و صراحت در بیان مسایل و تحصیلات دانشگاهی از چهره های مطرح کشور است . بنابراین نمی توان گفت آقای نادران در مناظره، صحبت و قدرت استدلال فاصله زیادی از دیگران دارد.

به نظر شما آقای نادران می تواند آقای روحانی را در انتخابات به چالش بکشد؟

الان مردم کوچه و بازار آقای روحانی را به چالش کشیدند. همین الان روحانی پاسخ پرسش هایی را که نادران درباره اجرای اقتصاد مقاومتی ، مبارزه با مفاسد ، قراردادهای نفتی و مباحث برجام و پسابرجام مطرح می کند را نمی دهد و حتی پاسخ نامه او را در خصوص ویژه خواریهای حسین فریدون نداده است. انتظار مردم این بود که روحانی به این پرسشها پاسخ می داد .

اینکه گفته می شود آقای نادران گزینه نهایی جمعیت ایثارگران برای انتخابات ریاست جمهوری است صحت دارد؟

این نظر شماست . ما جمع بندیمان را اعلام نکرده ایم ، قرار بر این است که جمعیت ایثارگران مانند سایر تشکل های اصولگرا درباره فهرست نامزدهای مطرح فکر کند و در زمانی که به جمع بندی با دیگر اصولگرایان رسید اعلام کنند.