آقای جهانگیری از چهره‌های موثر کارگزاران بوده و هست. در مقطعی که دولت آقای روحانی تشکیل شد، خیلی از جلسات را بدون ایشان تشکیل می‌دادیم.

محمد عطریانفر: جهانگیری می‌گفت مرا از ریاست شورای مرکزی‌بردارید / محسن هاشمی را جایگزین او کرده ایم
پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

روزنامه آرمان مصاحبه ای با محمد عطریانفر داشته که بخش هایی از آن را در ادامه می آوریم:

در چند ماه اخیر، شایعاتی در باب اختلاف میان آقایان حسین مرعشی و غلامحسین کرباسچی رسانه‌ای شد. مضاف بر اینکه حادثه غیرمنتظره یکی از کارکنان حزب کارگزاران که اتفاق نادری محسوب می‌شود نیز اسباب ایجاد حواشی حول محور کارگزاران شد. از سوی دیگر، اتفاقی در ارتباط با آقای جهانگیری رخ داد و ایشان گفتند به واسطه مسئولیتشان در دولت از ریاست شورا کنار رفته‌اند و این مسئولیت به آقای محسن‌هاشمی سپرده شد.

در موضوع دعوای بین آقایان مرعشی و کرباسچی، واقعیت امر این است که ما در چتر مشترک فعالیت حزبی، اصولی داریم و در راستای این اصول، افراد در یک مسیر حرکت می‌کنند. همینجا تاکید می‌کنم که قطعا حزب پادگان نیست. چون در پادگان پدیده‌ای به نام عنصر وفاداری حاکم است. وفاداری، عنصر بسیار ارزشمندی است و جایگاه خاصی دارد. به این معنا که فرماندهی امر می‌کند و سطوح پایین، فرمانبرداری می‌کنند. فراموش نکنید که در حزب ما، مناسبات یا فرایندی پارلمانی حاکم نیست. اگرچه به لحاظ انضباط و پیوندها و ربط تشکیلاتی، مشابهاتی با یک منظومه نظامی یا ارتش دارد که آنجا نظم حرف اول را می‌زند و نظم هم در حزب خیلی مهم است. لکن این امکان را به ما می‌دهد تا در یک سقف مشترک، افرادی که حداکثر فصل مشترک در افکار و عمل سیاسی را دارند، جمع شوند و گفت‌وگو کنند. ممکن است هر کسی نظریه‌پردازی کند اما آن جایی که به نظم کشیده می‌شود، مقطعی است که شما در گفتمان‌های درون‌حزبی در تصمیم و تدبیری به توافقی برسید. در آن نقطه همه باید آن تصمیم را بپذیرند اما اینکه در شرایطی غیر از تصمیم‌گیری، همه افراد یک‌پارچه و مانند یکدیگر حرف بزنند، سخن درستی نیست.

پس شما اختلافات میان آقایان مرعشی و کرباسچی را طبیعی و از اقتضائات کار حزبی می‌دانید؟

حتما و مسلما مطلع هستید در تاریخ ۲۵ ساله اخیر، هر کجا نام آقای غلامحسین کرباسچی مطرح بوده است، خواسته یا ناخواسته نام بنده کنار ایشان قرار گرفته است. چون با هم مشترکاتی داشتیم و از ابتدا تا به امروز، دیدگاه‌های مشترکی داشتیم. پس من صمیمانه عرض می‌کنم امروز فصل مشترک و نگاه مشترک بین آقای مرعشی و آقای کرباسچی از آنچه بین من و آقای کرباسچی وجود دارد بیشتر است. اما اینکه گمان کنیم منطبق و کاملا شبیه به هم در مسائل فکر کنند، نه این‌طور نیست. بین آقای کرباسچی و آقای مرعشی، هیچ اختلاف اصولی وجود ندارد. این نکته‌ای است که شما باید بدانید.

اما شنیده‌ها حاکی از آن است که در جلساتی میان آقایان مرعشی و کرباسچی درگیری‌های سخت و تند لفظی در گرفته است که حکایت از عمق اختلافات میان این دو شخصیت حزب کارگزاران دارد.

به‌طور طبیعی در هر فعالیت حزبی در کمیته سیاسی، کمیته فرهنگی، کمیته اقتصادی یا کمیته اجتماعی، ممکن است در گفت‌وگویی، حتی ما نسبت به هم تند شویم و صحبت‌هایی هم مطرح کنیم، این دست موارد، اصلا مقولاتی نیست که رسانه‌ای شود. من احتمال می‌دهم در یکی از این گفت‌وگوهایی که من هم حضور نداشتم، چنین بحثی بین این دو شخصیت ایجاد شده که بازتاب اجتماعی پیدا کرده است و به امری تبدیل شده است که نامش را اختلاف گذاشته‌اند. در صورتی که اصلا به این شکل نیست. از این جهت، هم آقای کرباسچی و هم آقای مرعشی از چهره‌های موثر و شاخص حزب ما هستند. ضمن اینکه شخص من، هیچ اثری در حزب ندارم و به عنوان یک عضو ساده عمل می‌کنم. اگرچه در کمیته سیاسی هستم و اگرچه از اعضای شورای مرکزی حزب به شمار می‌روم اما حقیقتا وقت شایسته‌ای برای حزب نمی‌گذارم. این در حالی است که این دو بزرگوار خیلی وقت می‌گذارند و مسئولیتشان نیز سنگین و تنگاتنگ است. یکی از آنها قائم‌مقام است و دیگری دبیرکل حزب است. آقای مرعشی رئیس کمیته سیاسی و آقای کرباسچی عضو کمیته سیاسی است. ایشان سخنگوی حزب نیز هستند. از این جهت، این قضیه خیلی محل کش دادن ندارد.

جدایی آقای اسحاق جهانگیری چه داستانی داشت؟

آقای جهانگیری از چهره‌های موثر کارگزاران بوده و هست. در مقطعی که دولت آقای روحانی تشکیل شد، خیلی از جلسات را بدون ایشان تشکیل می‌دادیم. از مقطعی که آقای جهانگیری وارد دولت شد، ایشان تمام‌وقت درگیر کارهای دولتی بود. حتی ما موفق نشدیم از ایشان خواهش کنیم که یک بار در جلسات شرکت کند. در این رابطه، ما حدود یک سال و نیم تا دو سال، با همین روند طی کردیم و در این میانه، یک بار در آستانه سال جدید، اعضای شورای مرکزی به دفتر آقای جهانگیری رفتند و آقای جهانگیری هم ظاهرا پنجشنبه‌ها در دفتری می‌نشیند که در سعدآباد است. شاید یادتان باشد که چه جنجالی به پا شد و گفتند‌ای داد، ‌ای بیداد، از امکانات دولتی استفاده می‌کنند! مانند بسیاری از مراجعان که می‌روند یک نفر را در دفترش ملاقات می‌کنند، یک جماعتی ۲ساعت به دفتر آقای جهانگیری رفتند تا ملاقاتی داشته باشند. یک چای و یک بیسکویت خوردند و بعد هم آمدند. در این رابطه، بعد از اینکه شورای مرکزی حزب ترمیم شد، بحث این بود که ما سامانه حزب را جدی‌تر کرده و آن را معنادارتر کنیم. شخص آقای جهانگیری بارها و بارها متذکر می‌شد و می‌گفت این عنوان رئیس شورای مرکزی را از بنده ‌بردارید. در حالی که دیگرانی هم هستند. آقای جهانگیری می‌گفت وقتی که من حضور ندارم، یعنی چه رئیس شوم؟! آقای محسن‌هاشمی قائم مقام ایشان بود و کارها را دنبال می‌کرد. این ماموریت، بر اساس خواسته شخص آقای جهانگیری بود و گفت چون ما تماما در دولت هستم، نباید بهانه به دست برخی داد و در این رابطه، هر از چند گاهی به سوژه رسانه‌ها بدل شوم. ما فرمایش ایشان را پذیرفتیم و آقای محسن‌هاشمی جایگزین ایشان شدند اما آقای جهانگیری همچنان عضو حزب هستند و مطمئنا بعد از این دولت همچنان نقش جدی و موثری مانند گذشته ایفا می‌کنند.