گفتوگوی مثلث با سیدحسین نقوی حسینی
مردم می‌خواهند یک اصولگرا رئیس‌جمهور شود
سیدحسین نقوی‌حسینی می‌گوید بین سبد رای قالیباف و رئیسی افتراقی قائل نیست و معتقد است: «رمز موفقیت اصلاح‌طلبان در ایجاد اختلاف و شکاف در جبهه اصولگرایان است
انتخابات ریاست‌جمهوری وارد فاز اصلی خود شد و شش نامزد از شورای نگهبان کارت ورود به صحنه رقابت 29 اردیبهشت را دریافت کردند، به نظر شما آرایش صحنه اکنون به چه صورت است؟
هنوز فضای انتخاباتی روشن نشده است اما تعداد تایید صلاحیت شده‌ها پاسخگوی همه طیف‌ها است. در میان تایید صلاحیت شده‌ها از راست راست داریم تا چپ چپ. معتدل، عملگرا، تئوری‌پرداز و همه تیپ‌ها را در انتخابات داریم و هر جریانی می‌تواند نامزد مورد نظر خود را در این طیف پیدا کند. منتها در یک تقسیم‌بندی واقعی‌تر سه نفر از کاندیداهای تایید صلاحیت شده در جبهه اصلاحات و سه نفر اصولگرا هستند. رقابت آینده بستگی به اتفاق و افتراق اینها دارد. اگر اصلاح‌طلبان همه با هم از آقای روحانی حمایت کنند و آن دو نفر یعنی آقای جهانگیری و آقای هاشمی‌طبا کنار بروند یا پشتیبانی کنند و همچنین در طیف اصولگرایان نیز همین اتفاق بیفتد، رقابت خیلی جدی خواهد شد اما اگر همه کاندیداها بمانند یعنی در طیف اصولگرایان آقای رئیسی و آقای قالیباف و آقای میرسلیم بمانند و از طیف اصلاح‌طلب آقای جهانگیری و آقای روحانی و آقای هاشمی‌طبا بمانند آن وقت شرایط متفاوت می‌شود. فکر می‌کنم در طیف اصلاح‌طلب‌ها آقای جهانگیری یک فرد عملگراتر، اجرایی‌تر و قوی‌تر نسبت به آقای روحانی است و آقای روحانی نیز محبوبیت خود را در جامعه از دست داده است و شاید در این شرایط روی
جهانگیری سرمایه‌گذاری بیشتری شود. در طیف اصولگرایان نیز هم آقای رئیسی و هم آقای قالیباف فعال هستند و حامیانی دارند و نظرسنجی‌ها هم این موضوع را نشان می‌دهد. در نتیجه همه چیز بستگی به افتراق این افراد دارد.
تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری به ویژه مناظرات تلویزیونی نامزدها سبد رای آنها را شکل می‌دهد و قطعی و نهایی می‌کند، به نظر شما در این مقطع زمانی حضور آقایان رئیسی و قالیباف در صحنه انتخابات چقدر لازم و ضروری است و هر کدام می‌توانند چه پایگاه اجتماعی را به نفع سبد رای اصولگرایان بسیج کنند و پای صندوق‌های رای بیاورند؟
اگر فضای کشور را در دو جریان سیاسی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان تقسیم نکنیم و حوزه عملیاتی فعالیت‌ها را ببینیم، معتقدم آقای روحانی حدود 12-10 میلیون رای دارد، یعنی پایه رای او 12-10 میلیون رای است. این پایگاه اجتماعی در رای به آقای روحانی توجهی به عملکرد دولت یازدهم در حوزه‌های تولید، اشتغال، سیاست خارجی و غیره ندارد، همین اندازه که روحانی اصلاح‌طلب است برای آنها کفایت می‌کند. دغدغه‌شان نیز سیاسی نیست. این روزها آقایان از تریبون‌ها صحبت می‌کنند، آقای عارف در مجلس می‌آید صحبت از حصر و آزادی افراد فتنه‌گر می‌کند که شاید دغدغه 20 درصد مردم کشور هم نباشد چون دغدغه 80 درصد مردم اقتصادی است. این نشان می‌دهد که آقایان دغدغه سیاسی دارند، دغدغه آنها اقتصادی، معیشتی، اشتغال و تولید نیست. به هر حال این پایگاه اجتماعی به روحانی رای می‌دهند، دلیل و منطق هم نمی‌خواهند. هر چقدر هم که استدلال شود که این دولت ناکارآمد و ناموفق بوده است و کاری نکرده که ادامه پیدا کند اما این پایگاه اجتماعی می‌روند به آقای روحانی رای می‌دهند. مجموعه مدیران دولتی که در سمت‌ها و مناصب اشتغال دارند، از وزیر، معاون وزیر، مدیرکل و مدیران ارشد ستادی
تا مدیران استانی و شهرستانی همچون استانداران، فرمانداران و بخشداران همه بالاخره در این فضا حرکت می‌کنند. اصلا کاری به دغدغه‌های اصلی مردم ندارند یا برای شان مهم نیست آقای روحانی موفق بوده یا نبوده است. از 12-10 میلیون رای پایه آقای روحانی که بگذریم، می‌بینیم بیش از 30 میلیون رای باقی می‌ماند که رقبای او می‌توانند این آرا را از آن خود کنند. حالا این بستگی به رقبای آقای روحانی دارد که چطور می‌خواهند 30 میلیون رایی که به طرف آقای روحانی نمی‌رود را جذب کنند و چقدر می‌توانند با ارائه برنامه‌های کارآمد و آمار و ارقامی که مردم احساس امنیت نسبت به آن داشته باشند و دادن وعده‌های عملیاتی که می‌تواند مشکلات کشور و مردم را حل کند آن آرا را جمع‌آوری کنند. طبیعی است جمع‌آوری آن 30 میلیون رای برای آقای روحانی خیلی سخت است چون جذب آن سی میلیون رای کارکرد مثبت می‌خواهد، حال آنکه دست آقای روحانی خالی است و چیزی برای عرضه ندارد که بخواهد آنها را جمع کند. یعنی گرفتن رای خاکستری و رایی که به‌طور جریانی مقابل وضع موجود است برای رقبای آقای روحانی در دسترس‌تر است چون توده‌های مردم که سفره، جیب و درآمدشان را می‌بینند و چشم در چشم
جوانان بیکار خانواده خود هستند سخت است دوباره به آقای روحانی اعتماد کنند. چون دستش خالی است و دستاوردی هم ندارد که ارائه دهد و بگوید مردم! من این کارها را کردم و این موفقیت‌ها را به دست آوردم پس به من رای دهید. در مقابل رقبا با ارائه برنامه‌های عملیاتی می‌توانند این سبد رای 30 میلیونی را از آن خود کنند.
پایگاه اجتماعی آقای قالیباف و رئیسی را چطور می‌بینید؟
در مورد آقای رئیسی یک اجماع عام روی نام او وجود دارد و این مقبولیت را از لحاظ تئوریک، اصالت، پایبندی به ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب و تجربه مدیریتی موفق در حوزه‌های گوناگون کسب کرده است. آقای قالیباف به دلیل عملگرایی و با برنامه بودن، مدیریت قاطع، توانمندی، کارآمدی، آشنایی با اقتصاد و اعداد و ارقام بین مردم زبانزد است، بنابراین هر دو قادرند آن سی میلیون رای را به سوی خود جذب کنند، منتها حالا اینکه در پایان چه بشود، کدام یکی بماند یا کدام یکی از صحنه انتخابات کنار رود، یا هر دو کارشان را تا انتها ادامه دهند، بستگی به شرایط آینده دارد.
تحلیل‌های متفاوتی از اینکه رقابت اصلی بین چه کسانی شکل می‌گیرد مطرح می‌شود برخی‌ها از روحانی-قالیباف و برخی از روحانی-رئیسی نام می‌برند. نظر شما چیست؟
در شرایط فعلی نمی‌توان گفت که رقابت بین دو کاندیدا است و ممکن است که بین 4 کاندیدا باشد. یعنی از یک سمت آقایان قالیباف و رئیسی و از سوی دیگر آقایان روحانی و جهانگیری با یکدیگر رقابت کنند. من فکر می‌کند ممکن است رقابت کنند و ادامه بدهند چرا که تحلیلی وجود دارد مبنی بر اینکه اگر ما بتوانیم انتخابات را با 4 نامزد به مرحله دوم برسانیم شرایط فرق می‌کند و متفاوت می‌شود.
اگر انتخابات به مرحله دوم برسد دست برتر با چه کسی خواهد بود؟
به نظر من انتخابات به مرحله دوم کشیده شود قطعا اصولگرایان پیروز می‌شوند.
برخی معتقدند جنس سبد رای آقای رئیسی با آقای قالیباف متفاوت است، نظر شما چیست؟
من این تحلیل را قبول ندارم. من نماینده مردم کف خیابان هستم. اتفاقا بین این دو یک همپوشانی خاصی وجود دارد. وقتی به شهرستان‌ها سر می‌زنم و ستادهای انتخاباتی آنها را می‌بینم یا یک نشست و همایش انتخاباتی می‌گذارند، می‌بینم حامیان هر دو نامزد کنار هم حضور دارند و با یکدیگر هماهنگ هستند. بین ستادهای شهرستان هر دو نامزد جلسات مشترک برگزار می‌شود. در برخی شهرستان‌ها دیدم که خوش‌ذوقی کردند و بنرهای دو عکسی زدند یعنی سردر ستاد انتخابات شهرستان بنری با عکس آقای رئیسی و آقای قالیباف در کنار هم نصب است. معتقدم سبد رای هر دو نامزد با یکدیگر همپوشانی دارد.
بعضا دارد این ایده مطرح می‌شود که الزاما نباید در جریان اصولگرا یک نامزد در صحنه بماند، بلکه حضور دو نامزد در جریان اصولگرا می‌تواند موفقیت بیشتری را برای اصولگرایان به ارمغان بیاورد. آیا این طور است؟
دو تحلیل وجود دارد که رویکردهای آینده نشان می‌دهد که کدام یک از این دو تحلیل می‌تواند مبنای عمل قرار بگیرد. یک تحلیل آن است که اگر رقابت سه ستونی انجام شود قطعا انتخابات به دور دوم می‌کشد یعنی 10-15 میلیون رای را روحانی،
10-15 میلیون رای را رئیسی و 10-15 میلیون رای را قالیباف کسب می‌کند بنابراین با این اتفاق انتخابات به مرحله دوم می‌رود چون هیچ کدام از نامزدها نمی‌توانند 50 درصد آرا را جذب کنند. اگر این تحلیل در آینده درستی خودش را نشان دهد الزامی‌ندارد کسی به نفع دیگری کنار برود چون به‌طور طبیعی در مرحله دوم رقابت دو جبهه‌ای می‌شود. حالا اگر آقای رئیسی به دور دوم رفت طبیعی است که حامیان آقای قالیباف پشت سر آقای رئیسی قرار می‌گیرند و اگر آقای قالیباف به دور دوم راه یافت، حامیان آقای رئیسی از آقای قالیباف حمایت می‌کنند. تحلیل دوم آن است که حالا اگر نظرسنجی‌ها نشان داد در همین مرحله اول کاندیدای اصولگرایان می‌تواند موفقیت به دست بیاورد اینجا طبیعی است که یکی از آقایان باید به نفع دیگری کنار برود. اینکه مصداق نامزد انصرافی و نامزد ماندگار در صحنه چه کسی باشد نظرسنجی روشن می‌کند. نکته مهم این است که همه این کارها با برنامه در حال انجام است و بی‌برنامه نیست. سال 92 اصولگرایان بی‌برنامه وارد صحنه شدند و بین خودشان رقابت کردند، بر اثر این اتفاق کسی رای‌آورد که اصلا خودش را در معرض رای آوری نمی‌دید. مهم این است که این کارها با
برنامه پیش می‌رود و ستاد مرکزی آقایان رئیسی و قالیباف با هم هماهنگ هستند و مداوم با هم نشست و جلسه دارند. جبهه مردمی این وسط سعی می‌کند وحدت بین هر دو را حفظ کند تا جلو برویم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.
بعضی مطرح می‌کنند آقای قالیباف دارد آرای خاکستری را جمع می‌کند و آقای رئیسی آرای تشکیلاتی جریان اصولگرا را سامان می‌دهد، این نگاه را قبول دارید؟
من واقعا ارزیابی دقیقی از این موضوع ندارم چون هر دو سعی می‌کنند از این سبد سی و چند میلیون رایی که موجود است آرایی را کسب کنند، حالا اینکه هر کدام از چه نوع آرایی بهره خواهند برد هنوز تحلیل و آنالیز دقیقی ندارم.
تجربه سال 84 نشان می‌دهد که وقتی سبد رای کاندیداها شکل بگیرد، دیگر قابل واریز به سبد کاندیدای همسو از لحاظ سیاسی نیست. کما‌اینکه دیدیم وقتی آقای هاشمی و آقای احمدی‌نژاد به دور دوم راه یافتند، آرای آقای معین و کروبی که جنسی اصلاح‌طلبانه داشت به سبد رای مرحوم آقای هاشمی نرفت و بخشی از این آرا به سمت آقای احمدی‌نژاد رفت و او پیروز رقابت لقب گرفت. این تحلیل و تجربه نیز وجود دارد، دیدگاه شما چیست؟
من به عکس این تحلیل اعتقاد دارم اگر برگردیم به سال 84 می‌بینیم، در حالیکه بعضی از نامزدهای اصولگرا و پایگاه رای آنها به‌رغم اینکه هیچ سنخیتی با احمدی‌نژاد نداشتند اما آرای شان را به نفع او هم کاسه کردند. در مقابل نامزدهای اصلاح‌طلب میزان رایی نداشتند که بخواهند به سبد مرحوم هاشمی بریزند. اگر مرحوم آقای هاشمی رای آورد آرایی بود که در سبد خودش بود مگر آقای مهرعلیزاده و دیگران چقدر رای داشتند؟ معتقدم سبد رای اصلاح‌طلبان سال 84 خالی بود در حالیکه اصولگرایان سبد پری به لحاظ رای داشتند.
اگر آرای آقای مهرعلیزاده را درنظر نگیریم و بگوییم یک و نیم میلیون رای او جنس سیاسی نداشت بلکه منطقه‌ای و محلی بود اما آقای معین چهار میلیون و آقای کروبی نزدیک به شش میلیون رای آوردند که اگر آرای آنها به شش میلیون رای آقای هاشمی اضافه می‌شد، آقای هاشمی در دور دوم با 16 میلیون رای رئیس‌جمهور دوره نهم لقب می‌گرفت.
تقریبا آرای اصلاح‌طلبان به سبد رای آقای هاشمی رفت اما در هر انتخاباتی بخشی از سبد رای نامزدها را آرای خاکستری تشکیل می‌دهد و آرای خاکستری را هر جریانی می‌تواند جذب کند. این بستگی به توانمندی‌ها، نوع تبلیغات و برنامه‌های عملیاتی است که نامزدها از خود ارائه می‌کنند اما در مجموع معتقدم آرای جریانی و سیاسی یک کاسه خواهد شد.
به‌عنوان کسی که حدس قوی نسبت به آرای آقای احمدی‌نژاد زدید و سال 88 گفتید 25 میلیون رای می‌آورد و همین اتفاق افتاد، بفرمایید به نظر شما الان سبد رای آقای رئیسی و آقای قالیباف چه وضعیتی دارد و اگر هر دو در صحنه انتخابات بمانند چه اتفاقی برای سبد رای آنها می‌افتد؟
همان‌طور که گفتم آرا تحت تاثیر مناظره‌ها، سخنرانی‌ها و نوع تبلیغات قرار می‌گیرد. یک زمان رقابت دوقطبی است، در این وضعیت باتوجه به شناختی که از هر دو قطب و مشی آنها داریم می‌توانیم پیش‌بینی‌های خوبی را مطرح کنیم اما یک زمانی انتخابات دوقطبی نیست بنابراین تحلیل آرا سخت می‌شود. یعنی من همچون سال 88 نمی‌توانم بگویم که دقیقا هر کدام از این جریانات چقدر رای می‌آورند. کلان کار را عرض کردم، آقای روحانی 12-10 میلیون رای پایه دارد ولی در مقابل 30 تا 34 میلیون رای می‌بینم که تحصیل آنها برای رقبا سهل‌تر است. باتوجه به وضعیتی که در جامعه و کوچه و بازار می‌بینم و از اوضاع و احوال آگاهم و به صحبت‌های آنها گوش می‌کنم، می‌بینم یک تعداد‌شان می‌گویند ما به آقای رئیسی یا آقای قالیباف یا آقای روحانی گوش می‌دهیم، این نشان می‌دهد که نامزدها پا به پای هم جلو می‌روند و نمی‌توان حدس قوی زد که یکی از اینها با فاصله زیادی می‌برد.
بعضی معتقدند اقبال طبقه متوسط به آقای قالیباف در مقایسه با آقای رئیسی بیشتر است، در مقابل آقای رئیسی بیشتر از طبقه محروم جامعه سبد رای خود را شکل خواهد داد، شما با ارتباطاتی که در جامعه دارید، چقدر این تحلیل را قرین به واقع می‌دانید؟
مجموع آرای طبقه متوسط، طبقه محروم و طبقه مذهبی همین تحلیلی که عرض کردم را نشان می‌دهد. یعنی در حال حاضر می‌توانم بگویم اگر فردا انتخابات باشد، حدود 14-13 میلیون آقای روحانی، حدود 16-15 میلیون آقای رئیسی و حدود 15-14 میلیون آقای قالیباف رای خواهد آورد.
آیا این تحلیل را قبول دارید که آقای رئیسی میان اقشار محروم جامعه و آقای قالیباف در میان طبقه متوسط و تکنوکراتی جامعه با اقبال مواجه هستند؟
واقعا چنین تحلیلی ندارم یا حداقل آنالیز نکردم.
در جهت‌گیری‌های سیاسی چطور؟ اینکه تحلیل می‌شود جمعیت رهپویان و جمعیت ایثارگران به سمت حمایت از آقای قالیباف رفتند، در مقابل طیف سنتی اصولگرا همچون جبهه پیروان خط‌امام و رهبری و جامعه روحانیت به سمت آقای رئیسی گرایش پیدا کرده است، حتی موتلفه اعلام کرد اگر نامزد اختصاصی‌اش از انتخابات کنار بکشد این کار را به نفع آقای رئیسی انجام خواهد داد، آیا شما نیز چنین آرایشی را مشاهده می‌کنید؟
من این تحلیل را قبول ندارم چون ما با اعضای رهپویان و ایثارگران ارتباط داریم یعنی این طور نیست که آنها همه به سمت آقای قالیباف رفته باشند. آنها نیز معتقدند باید همپوشانی باشد و از هر دو نامزد باید حمایت و پشتیبانی صورت گیرد. ما باید با‌برنامه جلو برویم و اگر لازم بود توافق کنیم که چه کسی در صحنه باشد. مثلا وقتی ما آقای رئیسی را به فراکسیون ولایی مجلس دعوت کردیم همه نمایندگان همسو با رهپویان و ایثارگران در جلسه حضور داشتند و وقتی هم آقای قالیباف را دعوت کردیم همه نمایندگان اصولگرا با گرایش‌های مختلف آمدند و در جلسه حاضر شدند. من هنوز تفکیک میان دو نامزد قائل نیستم.
اما برخی تحلیلگران معتقدند بین آقای جلیلی و جریان حامی او، وزرای دولت نهم و دهم و جبهه پایداری با اصولگرایان سنتی برای حمایت از آقای رئیسی پیوندی در حال شکل‌گیری است، قبول دارید؟
بله پیوندی میان اینها در حال شکل‌گیری است و وحدتی به‌طور طبیعی دارد شکل می‌گیرد اما در مجموع به اعتقاد من آرای آقای قالیباف و رئیسی مشترک هستند، هر قدر هم تلاش برای مرزبندی میان پایگاه اجتماعی و سیاسی این دو انجام شود، به نظر من واقعی نیست چون چنین مرزبندی‌هایی وجود ندارد.
این تقابلی که اصلاح‌طلبان سعی می‌کنند نشان دهند بین آقای قالیباف و آقای رئیسی رقابت جدی وجود دارد و می‌خواهند به این فرضیه دامن بزنند، چقدر بر افکارعمومی تاثیر خواهد داشت؟
رمز موفقیت اصلاح‌طلبان در ایجاد اختلاف و شکاف در جبهه اصولگرایان است. اصلاح‌طلبان طعم شیرین موفقیت را از این ناحیه چشیدند. خودشان می‌دانند اگر اختلاف بین اصولگرایان در سال 92 نبود آقای روحانی رئیس‌جمهور نمی‌شد. ما همان موقع با طیف حامی آقای روحانی ارتباط داشتیم، آنها اصلا آقای روحانی را در معرض رای‌آوری هم نمی‌دیدند، حتی خیلی‌ها او را اصلاح‌طلب نمی‌دانستند اما وقتی نامزدهای اصولگرا به اختلاف خوردند، در مناظرات به نقد یکدیگر پرداختند و در مقابل اصلاح‌طلبان با تیم آقای روحانی توافق کردند و عارف به نفع او کنار رفت، حال آنکه عارف و روحانی با هم اختلافی 180 درجه‌ای داشتند، روحانی موفق شد. اصلاح‌طلبان آن تجربه را دارند و می‌دانند بروز اختلاف میان نامزدهای اصولگرا چقدر برای آنها شیرین خواهد بود، بنابراین همه توان خود را برای ایجاد تفرقه در میان اصولگرایان گذاشتند. در واقع اصلاح‌طلبان می‌دانند اگر 30 تا 34 میلیون رایی که آقای روحانی ندارد اگر یک جایی متمرکز شود اصلا آقای روحانی خارج می‌شود بنابراین تلاش می‌کنند آن سی و چند میلیون رایی که روحانی ندارد میان نامزدهای حاضر در صحنه انتخابات خرد و توزیع کنند.
اگر آقای رئیسی در همین مرحله اول به نفع آقای قالیباف کنار برود یا آنکه انتخابات دو مرحله‌ای شود و قالیباف کسی باشد که به مرحله دوم راه پیدا کند، تکلیف آرای منتسب به آقای جلیلی چه می‌شود؟
معتقدم اصولگرایان از اتفاق سال 92 درس خوبی گرفتند و معتقدند قطعا باید در جبهه اصولگرایان یک نفر باشد و همه از او حمایت کنند و هر نوع دولت اصولگرایی را به دولت فعلی ترجیح می‌دهند چون عملکرد و جهت‌گیری‌هایش را دیدند. حتی اگر میرسلیم هم رای اول را بیاورد و به مرحله دوم برود همه اصولگرایان از او حمایت خواهند کرد.
یعنی شما معتقدید بدنه اجتماعی اصولگرایان از حرکت و تصمیم سیاسیون و لیدرهای جریان اصولگرا الگوبرداری خواهند کرد؟
بله، به اعتقاد من تبعیت می‌کنند چون وقتی در میان مردم هستیم آنها به ما می‌گویند یک اصولگرا سر کار بیاید، هر کس می‌خواهد باشد، همه از او حمایت می‌کنیم.
دیدگاه تان را بنویسید