محمدباقر قالیباف کمپین خوبی را تدارک دیده است
می‌توانیم، می‌شود
برای بار‌سوم به انتخابات آمده است؛ یک ریسک سیاسی بزرگ. بهترین توصیفی که می‌توان درباره او داشت این است: «محمد باقر قالیباف آماده‌تر از همیشه به رقابت پا گذاشته است.»
برای بار‌سوم به انتخابات آمده است؛ یک ریسک سیاسی بزرگ. بهترین توصیفی که می‌توان درباره او داشت این است: «محمد باقر قالیباف آماده‌تر از همیشه به رقابت پا گذاشته است.» او اکنون در نظرسنجیها جایگاه خوبی دارد و به رقابت نزدیکی با حسن روحانی می‌پردازد. او کمپین خوبی دست و پا کرده و دیدگاه‌های اقتصادی‌اش برای دولتی‌ها چالش برانگیز شده است. محمد باقر قالیباف راه سختی را تا اینجا طی کرده؛ باید منتظر ماند شاید او این بار به پاستور برسد.
ماجرای نامزدی
او همین چند وقت پیش یک شوک عجیب به همه وارد کرد؛ آن هم درست به فاصله اندکی بعد از آنکه نامش به‌عنوان نامزد جبهه مردمی‌اعلام شد. قالیباف در سخنانی گفت: «بنده هیچ درخواستی برای نامزدی نداشته و ندارم. وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور در شرایط بحرانی قرار دارد و تردیدی وجود ندارد که شرایط فعلی در نتیجه سوءمدیریت و ناکارآمدی دولت فعلی است. بنابراین برای هر فرد دلسوزی تلاش برای جایگزین کردن رئیس‌جمهوری مناسب به‌جای رئیس‌جمهور فعلی در 29 اردیبهشت ضرورتی انکارناپذیر برای مردم است. این هدف راهبردی و مهم به‌دست نخواهد آمد، مگر با بکار گرفتن همه ظرفیت‌های مردمی‌‌و دلسوزان انقلاب و کشور و اجماع بر سر کاندیدایی که صلاحیت، قابلیت و مقبولیت داشته باشد. امروز جامعه ما به همگرایی و نگرشی فراتر از ملاحظات حزبی و گروهی نیاز دارد. خوشبختانه ضرورت همگرایی به یک مطالبه عمومی تبدیل شده است و من هم از همه تلاش‌هایی که توسط نیروهای مردمی‌انقلاب انجام شده است تشکر می‌کنم. در ضمن همانطور که طی نامه‌ای اعلام کردم هیچ درخواستی برای نامزدی نداشته و ندارم ولی تمام تلاشم را در جهت کمک به پیروزی گزینه مطلوب در انتخابات ریاست‌جمهوری بکار
خواهم گرفت. معتقدم همه کسانی که به‌دنبال نجات کشور از بحران‌های اقتصادی و اجتماعی هستند باید با اتحاد و یکپارچگی برای تحقق هدف رفع بحران مدیریت کلان کشور، کارآمدی و تغییر دولت فعلی تلاش کنند.» بعد از انتشار این سخنان، برخی رسانه‌ها برداشت کردند که او انصراف داده است اما سخنگوی جبهه مردمی‌‌گفت: «بیانیه آقای قالیباف بنابر انصراف نیست بلکه تاکید کرده بود که بنده هیچ‌گاه خود را نامزد نکرده‌ام که این هم نکته درستی است. پیشنهاد کاندیداتوری از سوی آقای قالیباف نبود بلکه از سوی کسانی بود که او را به مجمع عمومی معرفی کردند و در آنجا رای آورد.» همچنین در ادامه اظهارنظر‌ها در مورد این سخنان، مهدی محمدی، عضو هیات‌رئیسه این جبهه در پاسخ به پرسشی درباره بیانیه اخیر محمدباقر قالیباف با تاکید بر اینکه متن بیانیه روشن است، گفت: «آقای قالیباف گفته من درخواستی برای کاندیداتوری ندارم و این حرف درستی است. هیچ‌کدام از این آقایان درخواست کاندیدا شدن نداشته‌اند و این بدنه نیروهای انقلابی بودند که نام آنها را مطرح کردند. بگذارید صریح بگویم؛ نه آقای قالیباف و نه هیچ‌کدام دیگر از آقایانی که مردم رنج‌دیده به آنها امید بسته‌اند حق
ندارند چنین تصمیمی را به تنهایی بگیرند و نخواهند گرفت. بدنه نیروهای انقلابی امیدها بسته‌اند که این بار همه ظرفیت‌ها برای عبور از وضع اسف‌بار کنونی تجمیع خواهند شد و آقای قالیباف یکی از مهمترین این ظرفیت‌هاست. من مطمئن هستم که مقصود آقای قالیباف درست فهمیده نشده و وضعیت نهایی فاصله‌ای عمیق با آن چیزی خواهد داشت که در ظاهر به‌نظر می‌رسد.»
داستان آمدن او به انتخابات هم جالب است. از فشارهایی که تحمل کرد تا حرف‌هایی که شنید. اولین بار وقتی زمزمه نامزدی او مطرح شد،مرتضی طلایی درباره گمانه‌هایی که پیرامون نامزدی قالیباف مطرح بود گفت: «نکته‌ای را بگویم که مربوط به آخرین دیدارم با ایشان است. از ایشان سوال کردم که آیا شما واقعا قصدی برای شرکت در انتخابات دارید؟ ایشان در پاسخ گفت که من چنین قصدی ندارم و تصمیمی‌نگرفته‌ام. این عینا سخن کسی است که در مظان این است که می‌خواهد از بهشت به پاستور برود. البته بعضی اوقات برخی رفتارها از جانب دوستان و گروه‌های سیاسی مصداق دوستی خاله خرسه است، اینجاست که برخی چون دوست دارند آقای قالیباف رئیس‌جمهور شود و مشکلات کشور حل شود، نوعی حرف می‌زنند و رفتار می‌کنند که جامعه احساس کند آقای قالیباف می‌خواهد به پاستور برود، از آن سو گروه‌های سیاسی رقیب هم این موضوع را تبدیل به فرصت یا فشار و تخریب می‌کنند برای زیر سوال بردن خدمات شهرداری. این شکل طرح موضوع برای آقای قالیباف آورده‌ای که ندارد هیچ، بلکه ریزش هم دارد.»
اما در مقابل نماینده مجلس هم استانی‌اش گفته بود: «سال دیگر در همین زمان در خبرهایتان می‌نویسید «رئیس‌جمهور قالیباف» و دلیلش هم اجماع اصولگرایان است که به زودی خبرش را می‌شنوید.»اما همه این حرف و حدیث‌ها پیرامون او از سخنانش در روز دانشجو نشات گرفت؛ آنجا که گفت: «نفر می‌فرستند پیش من می‌گویند فلانی تو بیا بگو در انتخابات شرکت نمی‌کنم، در این شرایط از تو حمایت هم می‌کنیم، این بحث‌ها هم جمع می‌شود و اینقدر هم فشار نمی‌آورند. من هم گفتم من یک مجاهد و خدمتگزار هستم و به این افتخار می‌کنم. ما انقلاب کردیم که همین زد و بندها اتفاق نیفتد و فضای باز سیاسی وجود داشته باشد؛ هر چقدر شما تخریب کنید، ما محکم‌تر ایستاده‌ایم. در این مورد اخیر هم جز بحث‌های سیاسی موضوع چیز دیگری نیست.» این سخنان محمدباقر قالیباف نشان از آن داشت که برخی جریان‌ها نسبت به نامزدی او در انتخابات به جهت جایگاه او در نظرسنجیها نگران شده بودند. اگر چه برخی اعلام کرده‌اند این پیام از سوی برخی جریان‌های اصولگرا به قالیباف فرستاده شده اما حقیقت ماجرا این است که از نوع تحرکات تخریبی چند ماه اخیر می‌توان فهمید این اصلاح‌طلبان هستند که پیک خود را
روانه دفتر شهردار تهران کرده‌اند. محمدباقر قالیباف اما در روز داغ دانشگاه‌ها حرف‌های مهم‌تری هم زد. آنجا که گفت: «اگر امروز انتقادها وجود دارد برای این است که ما میز مذاکره را میز مبارزه فرض نکردیم و آمدیم به آنها اطمینان کردیم. در شرایطی که مقام معظم رهبری در چند سال قبل از برجام طی سخنانی در مشهد فرمودند اگر آمریکایی‌ها با دستکش مخملی هم سراغ شما آمدند، زیر این دستکش مخملی دست چدنی دارند. آنها در تاریخ نشان داده‌اند که صداقت نداشته و دنبال کمک به کسی نیستند بلکه دنبال منافع خودشان می‌روند. نتیجه را امروز می‌بینیم که نه چرخ هسته‌ای و نه چرخ زندگی نمی‌چرخد؛ این بابت خوش‌باوری به آمریکا است. این هم ساده‌لوحی است که آب و نان و زندگی مردم و اقتصاد و آلودگی هوا و همه چیز را به برجام گره بزنیم. اگر این کار را انجام دهیم معلوم است که الفبای حکومت‌داری را بلد نیستیم و دنیا و استکبار را نشناخته‌ایم.»این سخنان نشان می‌داد که قالیباف روی نقطه قوت دولت روحانی یعنی برجام دست گذاشته و دقیقا از همین جا رقابت با او را آغاز کرده است. این پیامی‌به جریان‌های اصولگرا می‌تواند باشد که محمدباقر قالیباف هم مانند بسیاری از
چهره‌های اصولگرا در مورد برجام نقد داشته و در صورت حضور در انتخابات این مساله را بیان خواهد کرد.نکته دیگر در مورد قالیباف این است که چهره‌های مهمی‌از اصولگرایان به او چراغ سبز نشان داده‌اند.از جمله اینکه محمد‌رضا باهنر او را به سعید جلیلی‌ترجیح داده و در موردش گفته: «اصولگرایان هنوز به نظر نهایی نرسیدند امابه‌طور کل اعتقاد من این است کاندیداهایی که قبلا به صحنه آمدند و خود را در معرض آزمایش قرار دادند و وضعشان مشخص شده است دیگر نامزدی‌شان تکرار نشود. البته این موضوع در مورد آقای قالیباف فرق می‌کند. میزان رای آقای قالیباف در انتخابات سال 84 و 92 بعد از فرد منتخب بوده است. به نظر می‌رسد آقای قالیباف یکی از مصادیقی باشند که نامزدی‌شان برای انتخابات ریاست‌جمهوری باز هم قابل بررسی است. اصولگرایان دو‌شاخصه مهم کارآمدی و امکان جلب و جذب آرا را برای معرفی کاندیدای واحد مد‌نظر دارند. اگر کسی هر دوی این پارامترها را داشته باشد کاندیدای نهایی اصولگرایان خواهد بود.»
این وسط اما یک نکته مهم پیش آمد. برخی اطرافیان او سخنانی گفتند که احتمال انصراف او را شا‌یع کرد. قربانزاده از افراد نزدیک به او گفت: «قالیباف برای کاندیداتوری در انتخابات مذاکره‌اى با این جبهه نداشته است و اعضاى جبهه و نیروهاى منتخب براساس لطف، علاقه و اعتقاد خود نام وی را مطرح کردند. به نظر بنده قالیباف قصدى هم براى حضور در انتخابات ریاست‌جمهورى ندارد و منش و روش وی همیشه بر حمایت از هر حرکتى بوده و هست که براى کمک به مردم و حل مشکلات آنها صورت گیرد و بر این اساس نیز در آینده عمل خواهد کرد.» یا در تحولی دیگر سید‌محمود رضوی گفت: «شنیده‌های من از عدم‌کاندیداتوری محمدباقر قالیباف در انتخابات سال 96 حکایت می‌کند.» آیا او به واقع از حضور در انتخابات منصرف شده است؟ حسین سبحانی‌نیا از چهره‌های اصولگرا پیش‌تر یک جمله مهم در مورد شرط قالیباف برای نامزدی در انتخابات مطرح کرده و گفته بود:«من شنیده‌ام که آقای قالیباف مطرح کردند در صورتی وارد عرصه می‌شوم که مجموعه اصولگرایان برای کاندیداتوری‌ام اتفاق نظر داشته باشند و ایشان می‌خواهند وفاق جمعی برای کاندیداتوری‌اش وجود داشته باشد که البته منطقی هم همین است. اگر مثل
دور گذشته کاندیداهای اصولگرایی متعدد باشند فایده‌ای ندارد و آرا پراکنده می‌شود بنابراین باید منتظر باشیم. البته به نظر می‌رسد رای نیاوردن آقای قالیباف در دو دوره نیز به دلیل همین نبود اتفاق‌نظر بوده است.»
اما روز آخر نام‌نویسی، محمدباقر قالیباف وارد ستاد انتخابات شد و گفت که خود را برای این رقابت سخت آماده کرده است.
قطب مقابل روحانی
مهمترین مساله این است که محمدباقر قالیباف اکنون برای دومین بار قرار است رقابت با حسن روحانی را تجربه کند. در دور قبل این دو چهره سیاسی یک مواجهه تعیین کننده در مناظره داشتند، آنجا که محمدباقر قالیباف به یکباره خطاب به حسن روحانی گفت: «در سال 82 که فرمانده نیروی انتظامی بودم و شما دبیر شورای عالی امنیت ملی بودید، در سالگرد حمله به کوی‌دانشگاه، هر سال برنامه می‌گرفتند. یک جلسه من گفتم اجازه بدهید دفتر تحکیم وحدت مراسم را بگیرد. شما اشاره به این می‌کردید که «بابا دنبال دردسر هستی، ول کن، چه‌مجوزی»؟! این اصرار من بود که اجازه بدهیم دانشجو حرفش را بزند، ولی در چارچوب قانون. در شورای امنیت کشور هم در سال 82 جلسه‌ای برگزار شد، من معتقد بودم پشت حوادث سال 82 حوادثی که در کوی دانشگاه یا خوابگاه طرشت علامه اتفاق افتاد نیروی انتظامی تمام‌قد جلوی لباس شخصی‌ها افتاد و اجازه ندادیم حوادث 78 رخ دهد. من می‌گفتم پشت حوادث دانشجویان نیستند. در جلسه اصرار کردم اگر دانشگاه اشکال دارد، به نیروی انتظامی اجازه ورود بدهید. من با اصرار این مجوز را گرفتم. به خاطر اینکه معتقد بودم سیاسیون پشت این ماجرا هستند نه دانشجویان.»
حسن روحانی هم در واکنش به این سخنان قالیباف گفت: «از قالیباف خیلی تعجب می‌کنم. درست است باید رقابت کنیم ولی نه اینجوری. آقای قالیباف دلم نمی‌خواست بگویم. آنجا بحث این بود که شما می‌گفتید دانشجویان بیایند، ما برنامه گازانبری داریم. ما می‌گفتیم راه این نیست که مجوز بدهیم و بعد دستگیر کنیم. من به راجع چند کلانتری به شما گزارش دادم. شما چی گفتید؟ نمی‌خواهم بازگو کنم. گفتید کل آدم‌های سالم من این تعداد است. برنگردید به بحث‌های آن زمان، این سینه من پر است از مسائل فراوان. حرف برای گفتن زیاد داریم. بگذارید رقابتمان سالم و درست باشد. هیچ‌وقت پادگانی فکر و عمل نکردم.جزو افرادی هستم که حقوق خواندم. من سرهنگ نیستم، حقوقدان هستم.» این درحالی بود که قالیباف در برخورد با مراسم سالگرد کوی دانشگاه در طول چند سال برخورد مناسب و منطقی داشت که این خلاف اتهام روحانی به او بود.
حسن روحانی البته این بار هم رئیس‌جمهور مستقر است و هم مدافع وضع موجود. به یک معنا اگر پیش از این در سال 92 محمدباقر قالیباف به نوعی با حضور در جناح اصولگرا مسئول وقت موجود از جانب حامیان حسن روحانی به تصویر کشیده شد این بار شرایط عوض شده و او در قامت منتقد وضع موجود در‌آمده است. همین هم هست که در روز حضورش در ستاد انتخابات آنچنان تند به حسن روحانی نقد وارد کرد. او گفت: «وضع موجود، نتیجه حاکم شدن مدیریتی است که برداشت دقیقی از واقعیت‌های اجرایی کشور نداشته و ندارد، بنابراین برای کسب رای، وعده 100 روزه می‌دهد و بعد از چهار سال حرف و بی‌عملی، مجبور به بی‌صداقتی می‌شود و آن وعده را انکار می‌کند. حال آیا می‌توان به دیگر وعده‌های او اعتماد کرد؟ «من نگفتم» نتیجه همین بی‌عملی و بی‌صداقتی است. آقای روحانی از بهتر شدن وضعیت اقتصادی می‌گویند، اما اگر ایشان پای خود را از درون اتاق‌شان بیرون بگذارند و میان مردم بروند، از واقعیت‌های ملموس درون جامعه، تصویر دقیق‌تری پیدا می‌کنند و برایشان روشن می‌شود که تنها چهار درصد جامعه از وضع موجود رضایت دارند. واقعیت این است که اقشار مختلف از اینکه واحدهای تولیدی بزرگ و کوچک
یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند یا کارگران خود را به اجبار کاهش می‌دهند، بسیار ناراضی‌اند. اگر آقای رئیس‌جمهور میان مردم بودند، می‌دیدند خانواده‌ها چگونه از بیکاری فرزندان تحصیلکرده خود رنج می‌برند و پدران برای اینکه از عهده مخارج روزمره زندگی برآیند، هر روز ساعت‌ها کار می‌کنند. اگر آقای روحانی میان مردم بودند، به جای اینکه با «آمارهای کاغذی» از وضعیت خوب اقتصادی سخن بگویند، با گوش‌های خود می‌شنیدند که مردم می‌پرسند: چقدر شعار!؟ چقدر وعده!؟ و چقدر حرف!؟ »
برندینگ آقای قالیباف از 84 تا امروز
سال 84 بود، خیلی‌ها فکر می‌کردند اکبر هاشمی‌رفسنجانی باز قدرت را در دولت تحویل خواهد گرفت. خودش هم گویا آماده شده بود تا به دفتر کار قبلی‌اش در ساختمان ریاست‌جمهوری که تنها چند صد‌متر با ساختمان مرمر فاصله داشت بازگردد. در نظرسنجیها رای اول را داشت و بحث بر سر این بود که حالا که رئیس دولت اصلاحات می‌رود و با حضور هاشمی دولتی ائتلافی شکل خواهد گرفت کفه سیاسی کدام جناح در کابینه سنگین‌تر خواهد بود. آن سوتر یعنی جایی که راستگراها برای بازگشت به قدرت تلاش می‌کردند، علی‌اکبر ناطق‌نوری به فکر این بود که از ساز و کار شورای هماهنگی نیروهای انقلاب کسی را برای رقابت با هاشمی‌رفسنجانی آماده ورود به میدان انتخابات کند تا جانشین رقیب سابقش یعنی رئیس دولت اصلاحات باشد. معادلات انتخابات اما به‌گونه‌ای دیگر رقم خورد و ناگهان همه چیز تغییر کرد. به یکباره محمدباقر قالیباف تصمیم به حضور در انتخابات گرفت. او در همان نشست رسانه‌ای اولش به طیف راست اصولگرایان تاخت تا تحلیل‌هایی که می‌گفتند او از جانب طیف چپ اصولگرا حمایت می‌شود را قوی‌تر کند.
لباسش را تغییر داده و با تیپ خلبانی عکس‌های خود را روانه رسانه‌ها کرده بود. مشاورانش برای او برند قهوه‌ای را انتخاب کرده بودند تا در عکس‌های آتلیه‌ای از او یک چهره جدید و پیشرو نشان داده شود. همه چیز به خوبی پیش می‌رفت. او به یکباره در نظرسنجیها رشد کرد چنانکه حتی برخی نظرسنجیها او را نفر اول نشان می‌داد. همه آرای منفی حاشیه‌نشین اکبر هاشمی رفسنجانی را به سمت خود جذب کرده و طبقه متوسطی که خاطره خوبی از دوران ریاست‌جمهوری هاشمی نداشتند را امیدوار به خود کرده بود.
یک اتفاق دیگر افتاد، حالا نوبت شنیدن خبرهای بد بود. یک نامزد دیگر با یک برند دیگر آمده بود. محمود احمدی‌نژاد با یک کاپشن ساده و دیالوگ‌های پوپولیستی معادلات را به هم زد. دوگانه تازه‌ای ایجاد شد که یک سمتش اشرافی گری بود و سمت دیگرش عدالتخواهی. احمدی‌نژاد حاشیه‌نشین‌ها را نشانه گرفت. آرا به سمت او شیفت کرد. حالا این کتوشلوار قهوه‌ای و تیپ خلبانی قالیباف دیگر جذابیتی نداشت. محمدباقر قالیباف در عین ناباوری انتخابات را باخت.
خودش بعدها ماجرای آن دوران را اینگونه روایت کرد؛ «ما در سال 84 در تبلیغات اشتباه کردیم، خطا کردیم و این را صادقانه می‌گویم، خودم این کار را نکردم ولی مسئولیتش متوجه من است و باید جواب دهم؛ ان‌شاءالله این کار را تکرار نکنیم.» این جملات البته متعلق به ماه‌ها قبل از انتخابات سال 92 است. البته فقط خودش نبود که دلیل این باخت را اشتباه در نوع تبلیغاتش می‌دانست.
آن انتخابات تمام شد و محمدباقر قالیباف بعد از سفر به مشهد و یک دوره کوتاه استراحت باز به پایتخت بازگشت. شهری که چندی بعد اداره‌اش را برعهده گرفت. بهار 92؛ دوباره حال و هوای روزهای نخستین رقابت‌های سال 84 حاکم شده بود. همه می‌گفتند هاشمی و قالیباف دوباره به هم رسیده‌اند. شانه به شانه در نظرسنجیها رقابت می‌کردند. او در صحنه باقی ماند و هاشمی با تصمیم شورای نگهبان کنار رفت. او باز یک نامزد پیش رو در برند تبلیغاتی بود. کتوشلوار شیک پوشیده و در مناظره‌ها با تبلت حاضر می‌شد. این بار نوبت سعید جلیلی بود که محاسبات تیم رسانه‌ای و مشاوره‌ای او را به‌هم بزند. این بار هم انتخابات برای او نبود. جدال کمپین‌ها جای دیگر تشکیل شد و او تنها ناظر بازی بود. در این میان او یک پاس گل هم به نامزدی داد که چند روز بعد رئیس‌جمهور شد. یک پایان تلخ دیگر برای کسی که باید باز به «بهشت» باز‌می‌گشت. برندینگ آقای قالیباف در انتخابات سال 96 یک نوع ترکیبی دارد. خیلی‌ها دقت نکرده‌اند اما تیپ او در برخی روزها تغییر کرده است. لباس دو جیب کرم‌رنگ پوشیده، با محاسن و البته موهای سر کوتاه شده. لباسش را روی شلوارش می‌اندازد و انگشتر عقیقش به
چشم می‌آید. یک برند جدید برای آقای شهردار که نامزد انتخابات است. او البته با کت و شلوار هم ظاهر می‌شود اما همچنان محاسن خود را بلند‌تر نگه می‌دارد و موهای سرش را اندکی کوتاه کرده است. این چهره آقای قالیباف که حاصل یک برندینگ تبلیغ است در چند ماه اخیر مورد توجه بوده است.
شعار اقتصادی
این روزها محمدباقر قالیباف یک استراتژی قابل توجه دارد در کمپین انتخاباتی‌اش. او حسن روحانی را با چالش عجیبی مواجه کرده است. قالیباف گفته است: «شما می‌توانید به قالیباف اعتماد کنید، چون او هیچ‌گاه از پشت میزها مدیریت نکرده است، بلکه با لباس کار میان شما، وسط میدان عمل بوده است. شما می‌توانید به او اعتماد کنید، چون مثل تمام مسئولیت‌های قبلی‌اش، برنامه‌ای عملیاتی و متکی به ظرفیت‌های بزرگ داخلی دارد. شما می‌توانید به او اعتماد کنید، چون تیمی توانمند و پرانرژی، با ترکیبی از جوانی و تجربه و روحیه‌ای جهادی را مسئول امور اجرایی کشور خواهد کرد. قالیباف هم، کم‌خطای فردی و کاری ندارد، اما همیشه بر این باور تکیه داشته است: «حرفی بزن که بتوانی عمل کنی» و سابقه‌اش نشان داده که همیشه متعهد به وعده‌هایش بوده است و امروز یعنی 26 فروردین ماه 1396 من، محمدباقر قالیباف، به شما تعهد می‌دهم، با توکل به خداوند منان و به پشتوانه شما، «دولت مردم» را تشکیل دهم و در یک دوره چهارساله با انقلابی اقتصادی: درآمد کشور را دو‌و‌نیم برابر افزایش دهم. پنج میلیون شغل ایجاد کنم، نظام مالیاتی را به نفع 96 درصد مردم تغییر دهم و از همه مهم‌تر،
برنامه‌ای مدون و دقیق برای حل مشکلات فوری اقشار کم درآمد، اجرا کنم.»
این سخنان قالیباف بلوایی را در میان حامیان دولت و هر دو نامزد انتخاباتی حاضر در دولت ایجاد کرده است. از همه جلوتر این اسحاق جهانگیری بود که به اظهارات قالیباف واکنش نشان داد. او گفت: «ظرفیت اقتصاد مشخص است که چه مقدار شغل می‌توان ایجاد کرد بنابراین کسی که بگوید چند‌میلیون شغل ایجاد می‌کنم، معلوم است که می‌خواهد مردم را فریب دهد. این برادر عزیز یا شغل ایجاد نکرده یا عدد و رقم متوجه نمی‌شود»
قالیباف اما جواب این اظهارات او را داد و گفت: «برخی از افراد یکی از موضوعاتی که می‌گویند این است که پنج میلیون شغل نمی‌شود در صورتی که این موضوع قابل‌‌حل است و انجام می‌شود.
این موضوع با سرمایه داخلی بدون سرمایه‌گذار خارجی و بدون نیاز به هیچ کسی قابل انجام است.
حداقل مردم سابقه کاری بنده را می‌دانند و اگر توان کاری نداشته باشم قول نمی‌دهم. امروز مهمترین مشکل کشور بحث بیکاری و ایجاد اشتغال است و من در صحبت‌هایی که با مردم داشتم قول دادم که در این دوره اگر توفیق خدمت داشتم پنج میلیون شغل با کمک مردم ایجاد کنم و بتوانم بخشی از مشکلات را حل کنم. البته برخی گفتند که این کار امکانپذیر نیست. فکر می‌کنم کسانی که این سخن را می‌گویند به توان داخلی و سرمایه‌های ملی باور ندارند و بیشتر نگاهشان بیرون از مرزهاست.اخیرا در برنامه ششم که ابلاغ شد باز متاسفانه دولت هم این قانون را ابلاغ نکرد و بعد از مهلت قانونی رئیس مجلس قانون را ابلاغ کرد که در همان قانون در طول برنامه بیش از ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار شغل در این قانون آمده است.طبیعی است متولدان ۱۳۶۴ که امروز به سن ۳۳ سال رسیده‌اند یک میلیون و ۶۸۰ هزار نفر هستند که اگر ما ۱۰ سال بعد را تا سال ۱۳۷۴ محاسبه کنیم متوسط تعداد جوانان از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا یک میلیون و ۳۰۰ هزار متولد هستند که شرایط سنی آنها از ۲۳ تا ۳۳ سال است.هر سال این تعداد به بازار کار اضافه می‌شوند و این‌ها جوان‌هایی هستند که نیاز به شغل، مسکن و ازدواج دارند و اگر ما
نتوانیم این کار را انجام دهیم پس تکلیف چیست.پس این یک ضرورت است و ظرفیت لازم در کشور برای ایجاد شغل نیز فراهم است.در مشاغل کوچک و روستایی و برای تحصیل کرده در بخش فناوری و آی تی و همچنین در حوزه صنایع پایین دستی صنعت نفت از جمله پتروشیمی که به ازای هر یک میلیون تن قادریم ۲۰۰ هزار شغل مستقیم و ۴۰۰ هزار شغل غیرمستقیم تولید کنیم و ما می‌توانیم در طول برنامه ششم حداقل ۶ تا ۸ میلیون تن ظرفیت را بالا ببریم و این موجب افزایش اشتغال خواهد شد.
در بخش خدمات و گردشگری نیز می‌توانیم به این صورت عمل کنیم. من معتقدم با تکیه بر توان و سرمایه داخلی، توان این کار وجود دارد و البته در حوزه سیاست خارجی باید توان خودمان را در بخش تجارت بین‌المللی افزایش دهیم و در حقیقت کمک کنیم به صادرات کالای ایرانی نه محلی شود برای فروش کالای خارجی.به هر صورت می‌توانیم پنج میلیون شغل فراهم کنیم و ما زمانی می‌توانیم موفق باشیم که به توان داخلی تکیه کنیم البته این به معنی عدم‌ارتباط با حوزه خارجی نیست، ولی تکیه باید روی سرمایه داخلی باشد.» محمد دهقان، رئیس ستاد انتخابات قالیباف هم در واکنش به جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهور گفت: «من پیشنهاد می‌کنم جهانگیری اظهارنظرش را اصلاح کند و نگوید نمی‌توان پنج میلیون شغل ایجاد کرد بلکه بگوید، ما به‌عنوان دولت تدبیر و امید نمی‌توانیم.» وی ادامه داد: «کسانی که با تعطیلی کارخانجات میلیون‌ها جوان را بیکار کردند، نمی‌توانند در مورد اشتغال حرف بزنند.»
قالیباف و نامزدهای انتخابات
واقعیت این است که محمدباقر قالیباف پر‌رای‌ترین چهره اصولگرا تا امروز است. در همه نظرسنجیها بالاتر از سایر چهره‌های اصولگرا قرار دارد. این البته پدیده منحصر به فردی نیست. هم در سال ۹۲ وضعیت اینگونه بود و هم تا روزهای آخر انتخابات سال ۸۴ قالیباف چنین وضعیتی داشت. محمدباقر قالیباف در کنار خود اصولگرایانی را دارد که اگر چه منتقد کارکرد و برنامه‌های حسن روحانی در سیاست خارجی هستند اما مخالف توسعه نیستند. آنها اصولگرایانی هستند که در دهه هشتاد و هفتاد منتقد آیت‌الله هاشمی رفسنجانی بودند و حالا در دهه 90، حسن روحانی، شبیه‌ترین فرد به هاشمی رفسنجانی است.
اما سرمایه اجتماعی محمدباقر قالیباف را در کدام بخش از جامعه می‌توان دید؟ وجه تمایز او با سید‌ابراهیم رئیسی دقیقا در همین مساله نهفته است. به این معنا که هر چه قدر که ابراهیم رئیسی روی گرفتن رای طبقه متوسط حساب باز نکرده، محمدباقر قالیباف امیدوار است که از همین زاویه شانس خود را برای پیروزی بالا ببرد. این اما اصلا به این معنا نیست که قالیباف برای گرفتن رای طبقه محروم تلاشی نکرده است. دخترک گل‌فروش، همان جلد معروف ارگان رسانه‌ای منسوب به محمدباقر قالیباف نمادی بود از تلاش‌ها در این زمینه. او سرکشی‌هایی هم داشت از مناطق محروم. او این بار برای طبقه محروم هم برنامه‌هایی دارد. او به یک رای ترکیبی در انتخابات می‌اندیشد. او حتما تلاش خواهد کرد که قطب مقابل حسن روحانی در این انتخابات شود. فعلا که بسیار سفت و سخت مقابل حسن روحانی ظاهر شده و انتقادات تندش از رئیس‌جمهور مستقر را کلید زده است. به نظر می‌رسد که او رقابت چندانی با ابراهیم رئیسی نداشته باشد. قالیباف با روحانی، جهانگیری، میرسلیم و اندکی هم هاشمی‌طبا مواجهه خواهد داشت. او روزهای سخت و مهمی در پیش دارد.
دیدگاه تان را بنویسید