بازی با احمدینژاد، شطرنج با گوریل است / برنامه کادرسازی احمدینژاد و چرایی فعالیتهای اخیر او
یک سایت احمدینژادی معتقد است بازی با احمدینژاد شطرنج با گوریل است
یک سایت احمدینژادی معتقد است بازی با احمدینژاد شطرنج با گوریل است
پنج شنبه هفته گذشته بود که محمود احمدینژاد فعالیتش را بار دیگر و بعد از دو سال آغاز کرد. اگرچه او تلاش کرد تا نشان دهد دغدغههای او بیشتر فرهنگی و گفتمان است تا سیاسی، اما رفته رفته مشخص میشود که او بعد از دو سال سکوتی که از سرناچاری ادامه پیدا کرده بود، چاره کار را در فعالیت دوباره دیده است.
احمدینژاد فعالیت اخیرش را بعد از دو واقعه مهم کلید زد. اول: دستگیری بقایی و شایعه دستگیری مشایی، دوم: اعلام توافق وین.
به عبارت روشنتر احمدینژادی متوجه شد که در صورتی که در همین وضعیت باقی بماند رفته رفته نه تنها از یادخواهد رفت، بله دایره برخوردهای قضایی ممکن است رفته رفته به او نزدیکتر شود.
در این شرایط سایت میدان ٧٢ که به غلامحسین الهام نزدیک است و توسط احمدینژادیها اداره می شود در مقالهای حرفهای بسیار جالبی درباره فعالیتهای اخیر رئیسدولت نهم و دهم زده است.
به باور نویسنده این مقاله، احمدینژاد میتواند وسط بازی شطرنج یک باره مهرهات را قورت بدهد. نویسنده از سر شیفتهگی به احمدینژاد معتقد است که رفتار احمدینژاد در تکیه بر «اندیشههای امام» در واقع همان شطرنج بازی کردن احمدینژاد به مثابه یک گوریل است و مینویسد: «در این روزها بیشتر به درستی این جمله «بازی با احمدینژاد مانند شطرنج با گوریل است - ممکن است وسط بازی مهرهات را بخورد» پی بردهام زیرا در این شرایط کشور فقط با پررنگکردن «اندیشههای امام» و فریاد «آنچه قرارگذاشتیم در ابتدای انقلاب» میتوان مقابل انحراف انقلاب و بازپسگیری آن ایستاد.»
این مقاله نکات مهم دیگری نیز دارد. ادعاهای عجیبی که البته باید نزدیکان خود احمدینژاد به آن پاسخ دهند.
دیدار با رهبری برای تایید صلاحیت مشایی
در بخشی از این مقاله ادعا میشود که احمدینژاد بعد از رد صلاحیت رحیم مشایی به دیدار رهبر رفته است. او سکوت احمدینژاد را به پس از این دیدار منتصب میکند و معتقد است که از آن تاریخ به بعد سکوت او آغاز شد و تابه حال تنها در چند جا وادار به پاسخگویی شده است: «سکوت احمدینژاد پس از دیدار با رهبری برای تایید مشایی تا امروز با توجه به این همه حجمه علیهش نیز یکی از آن رفتار ابهام برانگیزی است که رسانهها و سیاسیون را در یک منگنه تصمیمگیری قرار داده است. سکوتی ۲۴ ماهه که چپ و راست و کارگزار با همه توان تلاش میکنند شکسته شود اما هنوز ادامه دارد و احمدینژاد خم به ابرو نیاورده است. تقریبا میتوان ادعا کرد از هیچ راهی برای شکستن این سکوت دریغ نشده که میتوان به فحاشی، توهین، افترا، تهمت، تخریب، دروغبستن، شکایتکردن، درشتنمایی و .. اشاره کرد.»
هدف قرار دادن جهانگیری
در بخش دیگری از این مقاله ادعا می شود که تیم احمدینژاد به عمد جهانگیری را هدف قرار دادهاند. البته این نکتهای است که در طرف مقابل خود جهانگیری نیز به آن واقف است. اما علت هر دو طرف متفاوت است. جهانگیری و دولت بر این باورند که به دو دلیل تیم دولت سابق نوک پیکان حملاتشان را به سمت معاون اول دولت یازدهم روانه کردهاند:
اول: پاک کردن لکهای که بازداشت رحیمی به عنوان معاون اول و رئیس ستاد مبارزه با مفاسد اجتماعی به دولت مدعی پاکدستی زد.
دوم: پیگیریهای جهانگیری درباره فسادهای نزدیکان دولت گذشته که سبب عصبانیت آنها از وی شده است.
اما این موضوع در طرف مقابل به گونهای دیگر است. آنها معتقدند که نفر اول و گرداننده دولت یازدهم در واقع جهانگیری است و از همین روست که احمدینژاد او را هدف گرفته و از او شکایت کرده است.
نویسنده مقاله میدان ٧٢ همچنین این احتمال را مطرح میکند که رهبری در جریان شکایت احمدینژاد از جهانگیری قرار دارد. ادعایی که به نظر میرسد تنها به هدف جلب نظر هواداران دولت بیان شده و مبنایی نداشته باشد. نویسنده معتقد است بعد از دعوت احمدینژاد برای مناظره با روحانی و سپس نامه به رئیس قوه قضائیه درباره داراییهایش، سومین موضوع، مساله «شکایت از اسحاق جهانگیری (معاول اول دولت یازدهم) برای اتهامزنی و افترا و ادعاهای آماری نسبت به دولتش است. به نظرم اولین بار در نظام جمهوری اسلامی است که یک رئیسجمهور [سابق] از اعضای ارشد کابینه [دولت جاری] شکایت میکند و با توجه به تاکید رهبری بر قضاوت منصفانه از عملکرد دولت دهم و نهم خطاب به دولت یازدهم (و احتمالا قوه قضائیه ) در مورخ ۲۳ تیر ۹۴ این احتمال وجود دارد رهبری در جریان این شکایت بوده باشند. موضوع زمانی برجستهتر میشود که بدانیم دولت یازدهم را اسحاق جهانگیری میچرخاند و نه دیگران و احمدی نژاد مرکز هدف را نشانه گرفته است.»
کادرسازی برای آینده
از سوی دیگر این مقاله نشان میدهد که تیم احمدینژاد به این اعتقاد رسیدهاند که نمیتوانند با فعالین و کادرهای سیاسی موجود فعالیتشان را ادامه دهند. جدا شدن تیم بزرگی از دولتمردان سابق و اعلام برائت از او در قالب جبهه یکتا، این موضوع را تشدید کرده است. از همین روست که آنها به فکر کادرسازی جدید افتادهاند.
در این مقاله گفته می شود: «احمدینژاد هم بالاخره به این نتیجه رسیده است که دیگر روی این سیاسیونی که بعضا افکارشان بر پایههای دوستی با شیطان استوار شده است نمیتوان حساب کرد و باید از نو کادرسازی کرد و برای مقابله با انحراف برنامهریزی مدون و عقبه قوی جوان داشت که در نوع خود قابل توجه است.»
نویسنده در آخر علت کادرسازی احمدینژاد را اینگونه جمع بندی میکند: «سخنان وی در نشست مذکور مبین این واقعیت است که احمدینژاد عرصه مدیریت کشور را که همانا سرمایهای گرانقیمتی است که با خون هزاران شهید بدست آمده را رها نخواهد کرد اما ابتدا نیاز به کادرسازی وجود دارد، امروز در کشور دیگر نمیتوان بدون کادرسازی کار کرد و این مقدمه حرکتهای بزرگ بعدی است. پس زیاد عجله نداشته باشید؛ ممکن است این کادرسازی تا قبل از انتخابات مجلس ثمر دهد، ممکن است تا ریاستجمهوری ۱۳۹۶ طول بکشد.»
از خلال این مقاله میتوان نکات مهمی را دریافت. نکاتی که به نظر میرسد، نور مهمی بر فعالیتهای آتی تیم احمدینژاد تابانده است. شاید مهمترین بخش مقاله همان باشد که نویسنده گفت: «بازی با احمدینژاد» مانند «شطرنج بازی کردن» با «گوریل» است. او ممکن است در میانه بازی «مهرههای شما را بخورد».
دیدگاه تان را بنویسید