الگوی تاریخی توافق هستهای / توافق نه صفین است نه صلح امام حسن / پروندههای هفتهنامه مثلث
مثلث در پرونده ویژه با بررسی توافق هستهای معتقد است اصولگرایان نباید آن را به صلح امام حسن و جنگ صفین تشبیه کنند
پرونده ویژه مثلث به این پرسش اختصاص یافته است که چگونه می توان توافق وین را به عنوان یک توافق متوسط برای جامعه و به ویژه نیروهای ارزشی تبیین کرد؟ در این پرونده ضمن مرور الگوهای تاریخی توافق در صدر اسلام و مرور دیدگاه های مختلف پیرامون آن، توافق وین برای اصولگرایان به یک پیچ تاریخی تشبیه شده و قطبی سازی سازش - مقاومت در این زمینه نقد شده است. محمد سعید احدیان، مدیرمسئول روزنامه خراسان در این رابطه در گفتگویی با مثلث درباره ملاحظات تبیین توافق گفته است که بدنه نباید فکر کند که در حال توجیه توافق هستیم. ناصر ایمانی، دیگر فعال اصولگرا هم در این رابطه گفته است که توافق وین را نباید تحمیل به رهبری ارزیابی کرد و عبدالله گنجی هم سند وین را یک پیروزی سیاسی همراه با محدودیت های فنی ارزیابی کرده است.
در این پرونده اینطور نتیجهگیری شده است: میتوان گفت؛ توافق هستهای میان ایران و غرب، نه خواص صلح امام حسن(ع) را دارد و نه شباهت تاریخی با جنگ صفین و ماجرای حکمیت. اگرچه برخی با گوشه و کنایههایی مانند خوراندن «جام زهر دیگر» تلاش میکنند همچنان بر تکرار تاریخی شرایط صفین و تحمیل حکمیت پافشاری کنند، اما نگاهی منصفانه به توافق نشان میدهد بیشترین شباهت با وضعیت صلح حدیبیه وجود دارد. توافق هستهای ضمن آنکه میتواند همچون صلح حدیبیه، آثار و نتایج مطلوبی در جهت رد شدن ایران از پیچ تاریخی و عزیمت به سمت ایرانی باشکوه داشته باشد، این امکان را فراهم میکند تا در صورت نقض آن توسط طرف مقابل، نتایج بزرگتری همچون فتح مکه برای ایران به ارمغان آورد.
مثلث در این شماره ۸۸صفحه ای خود، خبرهای مهم هفته و در صدر آن، بازداشت مهدی هاشمی و نیز شکست سیاست های عربستان در منطقه را مورد بررسی قرار داده و سپس در گزارشی انتخاباتی، نقش کارگزاران سازندگی را در ائتلاف اصلاح طلبان بررسی کرده است. در همین زمینه، این نشریه به موضوع ائتلاف در جبهه اصولگرایی پرداخته و با تاکید بر نزدیکی لاریجانی به جامعه روحانیت مبارز، به بحثها پیرامون عدم رقابت جبهه پایداری با اصولگرایان نظر کرده است. یک عضو موتلفه هم در این زمینه گفته است که مشکل لاریجانی با پایداری لاینحل نیست.
همچنی مصطفی صادقی در گزارشی از پشت پرده مصاحبه جنجالی مثلث با صادق خرازی سخن گفته و آن را بازگو میکند.
صادقی در این باره نوشته است: قرارمان ساعت ۱۲ در دفترش در خیابان نفت بود. دو مصاحبه قبلی را هم همینجا انجام داده بودیم. مانند همان مصاحبههای قبلی من و سعید آجورلو سردبیر هفتهنامه به دفترش رفتیم. او اما هنوز نیامده بود. میهمان دیگری هم آنجا منتظر بود. زمان انتظار طولانی شد و به ناچار سعید آجورلو که وعده دیگری داشت مرا برای مصاحبه تنها میگذارد. در نهایت آقا صادق بعد از یک تاخیر طولانی به دفتر میآید و بعد از دیدن میهمان دیگری پذیرای مصاحبه با من میشود.
او بسیار خوشمصاحبه است. رک و صریح حرفهایش را میزند و ابایی هم ندارد که پاسخ هر سوالی را بدهد. البته گاهی که میخواهد نکته محرمانهای را بگوید صدایش را پایین آورده و البته بعد از آن میخواهد که فلان بخش از سخنش را درج نکنیم. با همین دیدی که از او داشتم سوالاتم را آغاز کردم.
در پرونده تاریخی این شماره مثلث هم موضوع مشروطه خواهی و تناقض در اهداف و شعارهای این جنبش به بحث گذاشته شده و در شبیه سازی وقایع آن دوران با حال حاضر، حجت الاسلام رهدار مدعی شده است که رفتار حزب دموکرات در آن مقطع شبیه به رفتار حزب مشارکت در عصر حاضر بوده است. در این پرونده گونه های مشروطه خواهی از مشروطه در تبریز تا اصفهان را بررسی کرده است.
«بلوای شومر» هم عنوان پرونده دیگر مثلث است که به موضوع چرخش دموکراتها به سوی منتقدان توافق هسته ای اشاره داشته و با این حال صاحبنظران در گفتگو با مثلث گفته اند که کنگره قدرت شکستن رأی وتوی اوباما را نخواهد داشت. در ادامه این پرونده، مثلث پوپولیسم در اردوگاه جمهوری خواهان را نیز به نقد گذاشته است.
پرونده هنری این شماره مثلث هم به فیلم سینمایی دوران عاشقی اختصاص دارد. کارگردان این فیلم به مثلث از درون مایه عاشقانه فیلمش گفته و سپس محدودیت های اکران رستاخیز به بحث گذاشته شده است. پایان بخش مطالب این شماره هم پرونده ای ورزشی درباره دلایل مخالفتها با مربی خارجی در فوتبال ایران است.
دیدگاه تان را بنویسید