روحانی در میانه لیبرال‌ها و سوسیال‌ها / حسن روحانی، رئیس‌جمهور توسعه است یا دموکراسی؟

به گزارش مثلث آنلاین، پرونده اصلی این هفته مثلث به بررسی روحانی و دولت او در میان دو نیروی لیبرال (کارگزاران) و سوسیال‌ها (اصلاح‌طلبان چپ) می پردازد. یک طرف قائل به تقدم توسعه اقتصادی و طرف دیگر توسعه سیاسی را مقدم بر توسعه اقتصادی می‌داند. مثلث در این شماره دولت روحانی را در میان این شکاف که رفته رفته عمیق‌تر می‌شود بررسی کرده است.

در این گزارش به بررسی دو مناظره و نشست در دو رسانه اصلاح طلب پرداخته شده و آنها مورد بررسی قرار گرفته‌ است. یک طرف نشست علوی‌تبار، محمدرضا خاتمی و ابراهیم یزدی در نشریه اندیشه‌پویا و طرف دیگر جایی که محمود سریع‌القلم و مسعود نیلی در مهرنامه به مناظره پرداخته بودند. داوود حشمتی در این گزارش می‌نویسد: سوسیال‌های اصلاح طلب با گفتمان دموکراسی و لیبرال‌های اصلاح‌طلب با گفتمان توسعه هر یک می‌خواهند حسن روحانی را به سمت خود بکشند. هر دو طیف اصلاح طلبان در تلاشند و دولت روحانی هم خود گرچه کارکرد اقتصادی دارد اما نمی‌خواهد از فرآیند دموکراسی هم باز بماند.

در این پرونده مصاحبه‌ها و یادداشت‌هایی نیز از محمد عطریانفر، داریوش قنبری حسین راغفر، محمد قوچانی، عبدالله گنجی، حمیدرضا ترقی، مصطفی هاشمی طبا، ناصر ایمانی، احمد شیرزاد، حشمت‌الله فلاحت پیشه، علیرضا صدرا، صادق کوشکی و رضا مجیدزاده به این سئوال پاسخ می‌دهد که «حسن روحانی رئیس جمهور توسعه است یا دموکراسی؟»

محمد عطریانفر در این باره به مثلث گفته است: که در هر جا که به توسعه اقتصادی توجه شود زمینه برای توسعه سیاسی و اجتماعی فراهم خواهد شد و هرجا به هر نسبتی که در توسعه اجتماعی و سیاسی پیشرفت داشتید رفتار جامعه در مقام تامین معیشت و فربه شدن وضعیت معیشت و رفاه تاثیرگذار خواهد بود.

داریوش قنبری نیز معتقد است که توسعه سیاسی اصلاح‌طلبان شکست نخورده است و اصلاح طلبان و اعتدالگرایان با هم اختلاف ندارد.

اما دکترحسین راغفر بر این باور است که هر دو اصلاحات اعم از سیاسی و اقتصادی ضرورت دارد. این دو اصلاحات باید با یکدیگر انجام شو د لینکن باید توجه داشت تحقق و موفقیت اصلاحات و توسعه اقتصادی منوط به فراهم آوردن زمینه‌های توسعه سیاسی است.

او البته می‌گوید: باتوجه به اینکه اقتصاد ما اقتصادی است که گرفتار مشکلات و مسائل و معضلات سیاسی است، از این جهت به نظر می‌رسد که مشکلات کنونی کشور راه‌حل‌های سیاسی را می‌طلبد. بنابراین در ابتدای امر باید زمینه‌های حل مشکلات در این حوزه فراهم شود.

محمد قوچانی نیز در مصاحبه با مثلث به بحث پیرامون این موضوع پرداخت هاست. به اعتقاد او نهادگرایان نباید عدالت را مقابل توسعه قرار دهند.

او گفته: توسعه‌گرایانی که رشد سیاسی را قدم بر رشد اقتصادی می‌دانند و معتقدند تا دموکراسی شکل نگیرد امکان توسعه وجود ندارد. این جناح سوسیال دموکرات‌های اصلاح طلب مانند جبهه مشارکت، حزب اتحاد و ملت و نیروهای ملی - مذهبی را شامل می‌شود. او در عین حال معتقد است که در جناح چپ اسلامی افرادی ماند بهزاد نبوی و محسن صفایی فراهانی وجود دارند که در نظریه توسعه مانند کارگزاران و اعتدالگرایان می‌اندیشند و هرگز از تقدم رشد ساسی بر رشد اقتصادی دفاع نکرده‌اند.

مدیر مسئول روزنامه جوان نیز دریادداشتی معتقد است که باید برای دوران پسابرجام آماده باشیم چرا که اولویت را به مسائل سیاسی خواهند داد.

اما احمد شیرزاد از اتحاد میان لیبرال‌ها و سوسیال‌ها گفته است. او معتقد است که این شکاف از آغاز به کار کارگزاران ایجاد شده است.

صادق کوشکی نیز می‌گوید توسعه سیاسی خاتمی به ظهور احمدی‌نژاد منجر شد. او بر این باور است که کسانی خود را متولی توسعه می‌دانند که متاسفانه شناخت علمی دقیقی از مفهوم توسعه، تحول و حتی تاریخ جهان نداشتند.

پرونده سیاست این شماره مثلث به موضوع بررسی برجام در بهارستان می‌پردازد. علی حاجی‌ناصری در این گزارش می‌نویسد: آنگونه که از حواشی امر بر می‌آید به نظر نمی‌رسد مجلس قصد تصویب یا رد برجام را داشته باشد و احتمالا چیزی شبیه فکت شیت یاکاغذی که حاوی اشکالات و نقاط قوت برجحام باشد از سوی مجلس صادر خواهد شد.

همچنین پرونده تاریخی این شماره مثلث به بررسی روابط پهلوی اول و روشنفکران پرداخته است. این پرونده به مناسبت 25 شهریور 1320 که منجر به سقوط رضاخان شد منتشر شده است.

در پرونده بین‌الملل این شماره مثلث رقابت میان دموکرات‌های آمریکا مورد توجه قرار گرفته شده است. رشد چشمگیر برنی سندرز در مقابل هیلاری کلینتون موجب شده تا مثلث در گزارشی او را اوبامای سفیدپوست بخواند.