گفتوگوی مثلث با عبد الرضا داوری
حضور احمدینژاد در انتخابات مجلس در حد رای دادن است
آقای دکتر امروز اصلا در دسترس نبودید؟
درگیر جلسهای کاری بودم.
جلسه آمادگی برای کاندیداتوری آقای احمدینژاد است؟!
نه، جلسات کاری است. آقای احمدینژاد نه برنامهای برای مجلس و نه برای ریاستجمهوری دارد.
*آقای دکتر ! این چه ماجرایی است که آقای جوانفکر خبر از آمادگی آقای احمدینژاد میدهد و آقای الهام خبر از نیامدنشان!
آقای جوانفکر گفتهاند که اگر ایشان احساس تکلیف کنند، میآیند! اکنون هیچ برنامهای ندارند.
اما ما شنیدهام که آقای احمدینژاد در جلسهای خبر از آمدن خود برای مجلس داده است!
نه اینطور نیست. من بهطور خصوصی و دونفره با ایشان صحبت کردم و واقعا در ذهن آقای احمدینژاد هیچ پِلَن سیاسی کوتاه مدتی وجود ندارد. البته اگر روزی از من نظرخواهی کنند خودم اعتقاد دارم که ایشان برای ریاستجمهوری بیایند. چراکه نظرسنجیها حکایت از موقعیت بسیار خوب ایشان دارد!
چرا برای مجلس نیایند؟
من تحلیل خودم را بیان میکنم و اعتقاد دارم تحول اصلی در کانون دولت رقم میخورد و نه در مجلس. مجالس معمولا تابع دولتها میشوند. یعنی وقتی روند مجالس طی 37 سال گذشته را میبینید، مجالس معمولا در سیاست کلی شان روند یکسانی با دولتها داشتهاند. این دولت است که مرکز مدیریت کشور است و اعمال سیاست میکند.
ولی این دولت دو سال بیشتر از عمرش نمانده...
من تاکنون در این موضوع طرف مشاوره نبودهام ولی اگر در این موضوع طرف مشاوره احمدینژاد قرار بگیرم، به نظرم تنها شخصیتی که میتواند روند نامناسب مدیریت کشور در دولت یازدهم را تغییر دهد، شخص دکتر احمدینژاد است و هیچ شخصیتی این وضعیت را ندارد که بتواند یک رئیسجمهور بر سر کار را به چالش بکشد. چراکه موقعیت امروز آقای روحانی با سالهای آینده متفاوت است و کل شبکه مدیریتی کشور و منابع مالی، اقتصادی و تاثیرگذاری در حوزههای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی ابزارهایی است که در اختیارش است و کل این شبکه مقاومت میکند که سال 96 تغییر نکند. این ظرفیت بالایی را در اختیار آقای روحانی قرار میدهد. به اعتقاد من شکست دادن یک رئیسجمهور بر سر کار یک پروژه بسیار سختی است که این ظرفیت را فقط در شخص آقای احمدینژاد میبینم.
چرا این به چالش کشیدن رئیسجمهور وقت را از مجلس شروع نکنند. بیایید به این فکر کنیم که آقای احمدینژاد وارد مجلس شوند. طبیعتا ایشان میتوانند یک فراکسیون در آنجا راه اندازی کنند و از قامت یک کارشناس که خودش سر کار بوده است، دولت را به چالش بکشد. اما شاید دلیل نیامدن آقای احمدینژاد هم این باشد که اساسا او مجلس را قبول ندارد!
ببینید! من واقعا نظر ایشان را نمیدانم که درمورد مجلس چگونه فکر میکنند و تاثیرگذاری نهاد پارلمان را چطور میبیند. اما واقعیت این است که ظرفیتهایی که در پارلمان وجود دارد گاهی وقتها در این مسیر به ضدخودش تبدیل میشود. یعنی در موقعیت پارلمان گاهی وقتها به جای اینکه بتوانید دولت را به چالش بکشید ناچارید در مواقعی همراهی بکنید. به نظرم شاید خروج از چنین ساختاری برای به چالش کشیدن روند نامناسب فعلی دولت سادهتر باشد. چون بالاخره در حوزه پارلمان ناچارید به خاطر وظایف اداری پارلمان در مواقع مختلف، مثل موضوعات بودجه و نظارت بر عملکرد وزرا و بحث رای اعتماد یکسری تعاملات با دولت داشته باشید. نظر خودم این است که برای به چالش کشیدن دولت، مسیر انتخابات ریاستجمهوری قابل وصولتر است.
آیا دلشان با انتخابات ریاستجمهوری هست یا نه؟
نه، اصلا. معتقدم آقای احمدینژاد اگر بخواهد دوباره رئیس دولت شود، یک نصاب رای 25 میلیونی دارد که درواقع رکود آرای روسای جمهور در تاریخ بعد از انقلاب است و ریاستجمهوری مجدد، فضیلتی برای شخص ایشان نیست. یعنی ایشان به لحاظ شخصی و ذهنی، تمایل و رغبتی نسبت به رئیسجمهور شدن مجدد ندارد مگر اینکه شرایط کشور به نقطهای برسد که برای تغییر وضعیت احساس نیاز کند. من تا به امروز این احساس ضرورت تغییر را در ایشان هنوز مشاهده نکردهام یا حداقل جلوی من ایشان این وضعیت را بروز ندادهاند. ولی به نظرم با مشاهده روند فعلی این احتمال را روزبه روز بیشتر میبینم که دوباره بیایند.
جلسات آقای احمدینژاد هنوز برگزار میشود؟
بله.
شما هم حضور دارید؟
بله.
در چه موردی بحث میشود؟
ایشان یک جلسات ثابتی را تحت عنوان کارگروه اندیشه در یکسال و نیم اخیر برنامهریزی کردند. فکر میکنم حدود 70 جلسه برگزار شده باشد. موضوعات مربوط به این جلسات، عمدتا مربوط به مبانی اندیشههای حضرت امام است.
کمی سخت است که بخواهیم فکر کنیم فقط در این جلسات مبانی اندیشههای امام بحث میشود!
در این جلسات افراد دیگری هم هستند و میتوانید سوال کنید و حرفهایمان را کنار همدیگر بگذارید. من اعتقاد دارم تمام مباحث داخل جلسات کارگروه اندیشه آقای احمدینژاد که در ولنجک برگزار میشود بدون کمترین سانسوری قابلیت انتشار دارد.
پس چرا اینقدر سکرت است!
آقای جوانفکر، دبیر جلسات هستند و ایشان در این مورد تصمیم میگیرند.
فقط در سطح وزرای سابق است؟
نه، هم از مدیران سابق حضور دارند و تعدادی هم دوستانی هستند که در حوزههای فکری و اندیشهای در حوزه و دانشگاه حضور دارند. مباحث کاملا فکری است.
داستان کمیتههای استانی چیست؟
کمیتههای استانی هم امتداد همین جلسات فکری در حوزه انقلاب و اندیشههای امام در استانهاست. دوستانمان در آن مراکز هم مشغول تدوین همین موضوعات هستند.
در انتها به کجا میانجامد؟ یک؛ به مرامنامه انتخاباتی آقای احمدینژاد؟
آقای احمدینژاد احساس خطری کردهاند که مبانی انقلاب و اندیشههای حضرت امام در حال تحریف است و این همان نگرانی است که رهبری دارند. آقای احمدینژاد تلاش کردند در این دوره جدید اندیشههای امام را با اتکاء به آن سیره حضرت امام و متونی که از حضرت امام باقی مانده تدوین کرده و در سطح کشور بسط دهند.
آقای داوری یکی از نقدهای اصولگرایان به آقای احمدینژاد همین خروج از برخی اندیشههای امام بود. برخی اصولگرایان معتقد بودند حرفهای آقای مشایی در مسیر انقلاب انحراف ایجاد کرده است. اصلا به همین دلیل به شما میگویند جریان انحرافی! شاید آقای احمدینژاد به همین دلیل روی این قضیه متمرکز شدهاند.
من که انحرافی در آقای مشایی ندیدهام. این بحث بیشتر سیاسی بود که از طرف آقای هاشمی عنوان و در فضای سیاسی پمپاژ میشد.
جدا از آنچه آقای هاشمی میگفتند؛ اصولگرایان منتقد آقای هاشمی هم چنین انتقادی داشتند. آنها میگفتند جریان انحرافی مشکل ایجاد کرده است. مثلا همان بحث اسلام ایرانی را یادتان هست؟
به اعتقاد من آنها در تله آقای هاشمی افتاده بودند و الان دیگر این را نمیگویند. اتفاقا الان نگرانی از بازخوانی خطامام توسط آقای احمدینژاد عمدتا از طرف آقای هاشمی مطرح میشود. همین بحثهای اخیر آقای انصاری و برخی از اطرافیان آقای هاشمی که با طعنه و کنایه نسبت به بازخوانی خطامام توسط آقای احمدینژاد صحبت کردند را ببینید، این فضای گفتمانی دیگر در حوزه اصولگرایی نیست و خیلی محدود شده است و الان عمدتا در حوزه حامیان دولت و طرفداران آقای هاشمی است.
یعنی الان دیگر حزباللهیها به آقای مشایی حساسیت ندارند؟
ما با بدنه اجتماعی حزباللهیها و نیروی انقلاب که در تماس هستیم، بهطور کامل متوجه شدهاند که در حوزه جریان انحرافی، اتهاماتی که به دولت قبل و آقای احمدینژاد وارد شد، کاملا تلهای بود که میخواستند نیروهای انقلاب را وارد آن کنند. من اعتقاد دارم در حوزه نخبگان سیاسی هم تاحد زیادی این باور اصلاح شده است. ولی هنوز بعضی لایههای نزدیک به آقای صفارهرندی یا بعضی لایههای نزدیک به جمعیت ایثارگران همچنان آن باورها را دارند. بدنه نخبگان سیاسی اصولگرا نسبت به رفتارهای قبلی شان در برخورد با آقای احمدینژاد دچارتردید شدهاند. مثلا نیروهایی که ذیل جبهه پایداری طبقه بندی میشوند یا بخشی از نیروهای موتلفه چون با آنها در ارتباط هستیم.
یعنی موتلفههایی نسبت به آقای احمدینژاد پشیمان شده اند!
به نظرم تعداد زیادی از آنها متوجه شدهاند موضوعاتی که مطرح میشد، منطبق با واقعیت نبوده است.
خود موتلفهایها این موضوع را به شما گفتهاند؟
من با بخشی از موتلفه ایها که ارتباط دارم، این باور در آنها شکسته شده است. یا بخشی از نیروهایی که حول روزنامه کیهان سازماندهی میشوند. با اینها هم که طی ماههای اخیر صحبت کرده ایم، باور قبل را نسبت به آقای احمدینژاد ندارند.
یعنی اگر احمدینژاد و مشایی دوباره دست در دست شوند، اصولگرایان واکنشی نشان نمیدهند؟
احمدینژاد و مشایی دیگر در عرصه سیاسی دست به دست نخواهند شد. آقای مشایی خودشان با انتخاب و تصمیم خودشان، خودشان را در فضای سیاسی کشور بازنشسته کردهاند.
چرا؟
ببینید! این تصمیم شخصی شان است.
سوالم این است که چرا آقای مشایی دیگر نیست؟
آقای مشایی بعد از انتخابات 92، تصمیم گرفتند که از فضای سیاسی کشور کلا فاصله بگیرند. ایشان یک احساس تکلیفی میکرد که در تداوم دولت دهم به آقای احمدینژاد کمک کند که این فرصت از طرف شورای نگهبان به ایشان داده نشد. بعد از آن هم ایشان احساس میکنند که تکلیفی در این حوزه ندارند. اصولا آقای مشایی آدم سیاسی نیست. آقای مشایی خصلتهای فرهنگی و مطالعاتی و عقیدتی دارد. ایشان شاید 35 است که یک جلسه قرآن هفتگی که برنامه قرائت و تفسیر قرآن را برگزار میکند که جنس علاقهمندیهای آقای مشایی عمدتا از این جنس است. یا پیگیری موضوعات فرهنگی و یافتههای پژوهشی جدید و کتابهای جدید در حوزههای پژوهشی.
ولی آقای مشایی در تصمیمگیریهای آقای احمدینژاد موثر بود. خیلی از تصمیمات سیاسی را ایشان و آقای احمدینژاد با هم اتخاذ میکردند.
این در دولت دهم بود. ایشان به لحاظ خصلت خودشان اگر مخیر باشند بین انتخاب در حوزه سیاست و حوزه فرهنگ، حوزه فرهنگ را انتخاب خواهند کرد.
آیا از آقای مشایی خواسته شده که دیگر نباشند!
خود ایشان تصمیم گرفته است.
یعنی هیچکسی به ایشان نگفته است؟
نه.
آیا تغییر رویه ایشان به دلیل اتفاقات مشابهی است که برای آقایان بقایی و رحیمی افتاده است؟
آقای مشایی هیچ نوع اتهام مالی، اداری و تجاری متوجهشان نیست و این را میتوانید استعلام کنید. اینکه ایشان از فضای سیاسی فاصله گرفتند بهخاطر تصمیم شخصی خودشان است. ایشان بعد از انتخابات سال 92 در خیلی از جلسات هم عنوان کردند که از ابتدا یک آدم فرهنگی بودهاند و براساس مقتضیات و ضروریات دولتهای نهم و دهم در کارهای اجرایی سنگین و بعضا امور سیاسی وارد شدهاند و از این به بعد صرفا وقتشان را مصروف حوزههای فرهنگی و پژوهشی خواهند کرد. شاید باورتان نشود اما در تمام جلساتی که طی دو سال اخیر با ایشان داشتم، مطلقا رغبتی نسبت به بازکردن مسائل سیاسی نداشتند.
در جلسات هفتگی آقای احمدینژاد حضور دارند؟
خیلی کم.
تهران نیستند؟
بعضا در جلسات هستند اما بخشی از اوقاتشان را خارج از تهران هستند.
میتوان اینطور فکر کرد که آقای مشایی باتوجه به سابقه شان حدس میزنند که در انتخابات مجلس تائید صلاحیت نشوند و از این جهت است که نمیآیند؟
نه، اصلا اینطور نیست. آقای مشایی حتی در انتخابات ریاستجمهوری هم با کراهت کاندیدا شد. ایشان رغبتی نداشت. ایشان واقعا یک نیت برای حضور در انتخابات داشت و آنهم ادامه پیداکردن روند خدمات دولتهای نهم و دهم.
پس چه کسی دنبال آقای مشایی بود؟
جمع بندی که در دولت صورت گرفته بود این بود که رای آورترین چهره بعد از احمدینژاد، مشایی است. تیمی در این موضوع تصمیم میگرفتند.
یعنی دولت برای بعد از خودش برنامهریزی میکرد؟
چهرههایی که اعتقاد داشتند خدمات دولتهای نهم و دهم باید در کشور استمرار یابد، در نظرسنجیها اینطور جمعبندی شده بود که آقای مشایی بهترین فرد برای ادامه دولتهای نهم و دهم هستند.
در این تصمیم آقای احمدینژاد چقدر موثر بود؟
وقتی نظرسنجیها و جمعبندیها و مشابهتهای رفتاری و فکری آقای مشایی با آقای احمدینژاد مطرح میشد طبیعی است که آقای احمدینژاد هم موثر است.
اگر آقای احمدینژاد وارد انتخابات مجلس نشود، لیست هم نخواهد داد؟
اصلا. نکتهای که باید بگویم اینکه آقای احمدینژاد شاید مهمترین نحوه فعالیتشان در انتخابات مجلس آینده این باشد که در انتخابات شرکت کرده و پای صندوق رای خواهند رفت و به لیستی در انتخابات رای خواهند داد.
یعنی اصلا لیست احمدینژاد نداریم؟
هیچ لیستی به نام لیست حامیان احمدینژاد در انتخابات مجلس دهم منتشر نخواهد شد و هر لیستی هم منتشر شود، یقین بدانید که از طرف دفتر آقای احمدینژاد تکذیب خواهد شد.
علت تماسهای آقای احمدینژاد با شخصیتهای اصولگرا طی روزهای اخیر چه بوده است؟ خبرهایی در مورد تماس ایشان با آقای صفار هرندی و حسین شریعتمداری منتشر شده است.
من از جزئیات این تماسها بیخبر هستم و در اخبار رسانهای خواندهام اما میدانم که تماسهای ایشان با چهرههای اصولگرا، موضوع جدیدی نیست. خیلی از چهرههای اصولگرا طی دوسال اخیر با ایشان در ارتباط هستند. البته بخشی از این اخبار هم خیلی صحت ندارد. مثلا مطرح شده که ایشان با آقای صفار تماس گرفتهاند. اگر آقای احمدینژاد بخواهند با آقای صفار صحبت کنند نیاز به تماسهایی از این دست ندارند. ایشان هر هفته آقای صفار را در مجمع تشخیص مصلحت نظام میبینند. اگر بخواهند گفتوگویی با آقای صفارهرندی داشته باشند در حاشیه مجمع گفتوگوی خود را انجام میدهند و بخشی از اینها خبرسازی است. من میدانم که چنین تماسهایی نبوده است.
آقای احمدینژاد به عدالتورزی و مبارزه با فساد شهره بودند. مردم عادی او را دزدگیر خطاب میکردند ! خیلیها هم به همین دلایل دوستدار ایشان بودند و در سالهای 84 و 88 به ایشان رای دادند اما حالا اتفاقاتی افتاده است و آقای رحیمیرا به اتهامات مالی دستگیر کردهاند و آقای بقایی را هم دستگیر کردهاند. هرچند که آقای احمدینژاد میگوید که اتهامات ایشان ربطی به دولتشان ندارد. این به چهره دزدگیر و ضد فساد آقای احمدینژاد لطمه نمیزند.
نکته این است که بخشی از موضوعاتی که بیان میکنید، بیشتر از اینکه جنبه قضایی داشته باشد، جنبه رسانهای دارد. مثال میزنم؛ واقعیت محکومیت آقای رحیمی چه ارتباطی با حوزه فعالیتها و مسئولیت ایشان در دولتهای نهم ودهم داشته است؟ محکومیت آقای رحیمی مربوط به برخی اقداماتشان در حوزه دیوان محاسبات است. آقای رحیمی در دولتهای نهم و دهم تخلفی نداشتهاند. در مورد آقای بقایی هم آنچه اعلام شده این است که ایشان در مورد وام برخی از وزرا در صندوق شهید رجایی از محل پاداش پایان دوره وزرا که در همه دولتها مرسوم بوده است، تامین کردهاند. دولت قبلی به جای اینکه پاداش را نقدا به وزرا بدهد، در صندوق شهید رجایی برده و بهعنوان مابقی اقساط تسویه کردهاند و این آن چیزی است که گفته شده است. من اطلاع بیشتری از اتهامات آقای بقایی ندارم و باید صبر کنیم تا اتهامات ایشان به کجا منجر میشود و آیا مربوط به خدماتشان در دولت قبل بوده است یا موضوعات دیگری است. از آنجا که اطلاع رسانی نشده من هم اطلاع درستی ندارم. مثلا همین موضوع بابک زنجانی را باید صبر کنیم تا دادگاه به سرانجام برسد. تا امروز هیچ اتهام و فساد وآلودگی مشخصی که به صورت
سازماندهی شده در دولت قبل اتفاق شده باشد، ثابت نشده است. هرچند ممکن است در سطوحی تخلفاتی صورت گرفته باشد که در همه دولتها هست. وقتی آقای احمدینژاد ادعا دارند که دولتشان پاکدستترین دولت است، حتما قابل اثبات است و هنوز هم میتوانیم این را قابل اثبات بدانیم و اثبات کنیم اما در فضای رسانه خیلی موضوعات مطرح میشود و این در حالی است که امروز آقای احمدینژاد حتی یک روزنامه یا هفتهنامه در اختیار ندارد بجز چند سایت محدود که عمدتا حوزه هواداران ایشان است و خیلی برد اجتماعی وسیع ندارد و نمیتواند با این هجمه رسانهای عظیم که از راس دولت تا بدنه رسانههایشان را برای این کار بسیج کردهاند، برخورد کند و البته این حباب حتما خواهد شکست و یکی از دلایلی که اعتقاد دارم آقای احمدینژاد باید سال 96 در صحنه حضور پیدا کنند به این دلیل است که انتخابات را فرصتی میدانم که از عملکرد دولتهای نهم و دهم دفاع کارشناسی انجام بگیرد فارغ از غوغاسالاری و فقط بحث انتخابات به آن معنا نیست. بالاخره دولتی هشتسال سر کار بوده و بهترین خدمات را به مردم ارائه داده و بهترین کارکردها را داشته و سیاستهای جدی را در این کشور دنبال کرده که بسیاری
از دولتهای قبلی توان اجرای آن سیاستها را نداشتهاند و این دولت را طی دو سال اخیر لجن مال کردهاند و اعتقاد دارم آقای احمدینژاد برای دفاع از مدیران و کسانی که در دولتشان زحمت کشیدهاند باید به صحنه بیایند این رفتارها را پاسخ دهند.
دیدگاه تان را بنویسید