گفت وگوی مثلث با حسین نجابت
نامزدهای اصولگرا باید فداکاری کنند
ثبتنام نامزدهای انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی به پایان رسید، هیأتهای اجرایی نیز کار بررسی صلاحیت نامزدها را انجام دادند. الان اردوگاه اصولگرایان چه وضعیتی دارد و تلاشها برای شکل دادن یک ائتلاف حداکثری در حوزه انتخابیه تهران، ری، اسلامشهر و شمیرانات به کجا رسیده است؟
شورای ائتلاف اصولگرایان تشکیل شد و جلساتش نیز بهطور منظم برگزار میشود، تلاش آن است که بدون نام بردن از اشخاص به یک سازوکاری برسند تا 100 نامزد اصولگرای ثبت نام کرده در حوزه انتخابیه تهران، ری، اسلامشهر و شمیرانات به 30 نفر نهایی تقلیل پیدا کند. هماکنون صحبت میشود که چه نسبتهایی در لیست نهایی رعایت شوند. اصولگرایان مثل اصلاحطلبان یک طیف هستند. افکار و آرای متعددی دارند اما باتوجه به اصول مشترکشان میخواهند به فهرست واحدی برسند اینکه حالا اینکه ترکیب لیست چطور باشد؟ حضور اقشار خاص مثل زنان، روحانیت و جوانان با چه نسبتهایی اتفاق بیفتد مباحثی است که دارند روی آنها بحث میکنند، البته پیشرفتهای خوبی هم داشتند، منتها سخنگو آقای حدادعادل است و تاکید شده که مباحث تا رسیدن به یک نتیجه قابل ارائه پخش نشود، بنابراین خیلی اطلاعات بیرون نمیآید ولی در مجموع روند خوبی است، فکر میکنم اصولگرایان به یک لیست واحد در تهران برسند. البته استانها را به خود استانها کاملا واگذار کردند، احیانا اگر آنجا مسائل حل نشود یا اختلافاتی جزئی وجود داشته باشد به تهران مراجعه کنند و تهران حالت حکمیت دارد اما عمده کار استانها به
خود استانها و شهرستانها به شهرستانها واگذار شده، حتی آنجا سازوکاری برای حل اختلاف و حکمیت هم دارند در کل کار خوب جلو میرود.
روز یکشنبه 13 دی آقای جلیلی به ترکیب ائتلاف اصولگرایان اضافه شد. ارزیابی شما از پیوستن او به ائتلاف چیست؟ چرا آنقدر دیر اضافه شد؟
ابتدا تشکلها با هم جلسات متعددی داشتند، یعنی ایثارگران و رهپویان جلساتی دوجانبه برگزار کردند، موتلفه و بعد پایداری نیز به جلسات اضافه شدند، سپس جبهه پیروان خطامام و رهبری که قسمت عمدهاش موتلفه است به آنها پیوستند. این تشکلها جلسات خوبی داشتند و بنا شد اشخاص نیز دعوت شوند. آقای دکتر جلیلی دکتر ولایتی، دکتر لاریجانی، قالیباف و رضایی و آقای دکتر حداد هم بهعنوان اشخاص دعوت شدند. برخی زودتر پیوستند مثل آقای دکتر رضایی که مشارکت جدی دارد، نماینده او دائم در جلسات شرکت میکند و فعال هم است، بعضیها مثل آقای جلیلی مقداری دیرتر آمدند، آقای لاریجانی نیز مشخص شدن شرکت یا عدم شرکتش مدتی طول کشید، وقتی او با آیتالله موحدی کرمانی دوجلسه داشت و در آن جلسات تقریبا اطمینان داد که همراه ائتلاف است. در مجموع دلیل اینکه آقای جلیلی دیر ورود پیدا کرد این بود که در سه جلسه اخیر از اشخاص حقیقی دعوت شده بود و خب او جلسه آخر را آمد و شرکت کرد.
آقای رضایی دورههای انتخابات مجلس هفتم، هشتم و نهم زیاد در جمع ائتلاف اصولگرایان وارد نمیشد و اصولگرایان نیز صندلی برای او یا نمایندهاش در نظر نمیگرفتند چطور این دوره اصولگرایان حاضر شدند یک کرسی به نماینده آقای رضایی بدهند؟
آقای رضایی بعد از آنکه مقداری کارش با سپاه را عالما و عامدا تقلیل داد عمده فعالیت و قصدش در حوزه ریاستجمهوری متمرکز بود، در انتخابات ریاستجمهوری سال 84 بعد که آقای لاریجانی انتخاب شد خود و هم نمایندهاش سردار وحیدی در جلسات میثاق حضور پیدا میکردند. دوره بعد از آن هم یعنی در انتخابات ریاستجمهوری 88 نامزد بود و کمتر روی مجلس تمرکز داشت. علت هم این بود که اگر اشخاص بخواهند در انتخابات مجلس حضور داشته باشند بیشتر باید شبکهای در کشور تاثیرگذار باشند حال آنکه چنین ویژگی ندارند یعنی همین اشخاص حقیقی مثل آقای لاریجانی، آقای رضایی، آقای ولایتی که مطرح میکنیم اینها که در کل کشور یک شبکه پیروانی ندارند بهعنوان اشخاص حقیقی میتوانند حمایت کنند و البته مورد حمایت هم قرار بگیرند اما این دوره جمعیت ایستادگی در قالب یک حزب فعالیت میکند. آقای رضایی نیز وارد میدان شده و دکتر روح الامینی بهعنوان نماینده او در ائتلاف اصولگرایان حضور دارد و البته خودش را نماینده آن تشکل میداند بنابراین یک مقداری با دلگرمیبیشتری حضور پررنگتری در جلسات دارد تا سهم خود را در این فعالیت سیاسی ایفا کند. من علتش را این میدانم اما دکتر
ولایتی تشکلی با او همکار نیست یعنی دنبال تشکل و حزب نبوده است...
اما آقای ولایتی دبیرکل جامعه اسلامی پزشکان و عضو جبهه پیروان خطامام و رهبری است؟
انجمنها و جامعهها و در واقع تشکلهای صنفی بیشتر روی اهداف و منافع صنفی و گروهی خود متمرکزند، اینها در انتخابات ذیل یک لیست یا یک بیانیه بهعنوان همراه و سمپات حضور دارند. خود آنها میدانند و جامعه هم میداند که آنها بیشتر صنفی هستند و در حوزه سیاسی سهم و تاثیر بالایی ندارند یعنی این طور نیست کسانی که با یک صنف پزشکی و مهندسی همکاری دارند یا در جلسات چنین تشکلهایی شرکت میکنند آرای سیاسی مشترکی هم داشته باشند، بلکه حتی عکسش هم دیده شده است یعنی اعضای تشکلهای صنفی گاهی آرای کاملا متضاد سیاسی با هم دارند که خلاصه نمیتوانند بهعنوان یک گروه سیاسی عمل کنند بلکه گاهی در انتخابات نظام پزشکی یا در انتخابات نظام مهندسی تاثیر دارند اما در حوزههای سیاسی بهعنوان سمپات هستند. بنابراین آقای ولایتی و آقای قالیباف حضور خودشان موثرتر است و طبیعتا دوستدارانشان هم به اینها نگاه میکنند.
شما گفتید آقای رضایی دورههای گذشته روی انتخابات مجلس شورای اسلامی تمرکز نداشت اما در دورههای انتخابات مجلس هفتم در کنار لیست آبادگران، لیست خدمتگزاران انقلاب اسلامی را ارائه دادند، در انتخابات مجلس هشتم در کنار لیست جبهه متحد اصولگرایان، لیست جبهه فراگیر اصولگرایان را مطرح و در انتخابات مجلس نهم در کنار لیست جبهه متحد اصولگرایان، لیست جبهه ایستادگی را ساماندهی کردند؟
مجلس هفتم نبود، مجلس هشتم این کار را کردند. آنها هم اشخاصی از شورای شهر مثل آقای بیادی و دیگران بودند که یک زاویه کوچکی بین سلیقهشان با سلیقه اصولگرایی پیدا شد و یک لیستی دادند. البته در همان دورهها برخی از آن آقایان مثل آقای بیادی که به آقای رضایی نزدیک بودند، الان هم ممکن است چنین لیستهایی پیدا شود یعنی کسانی که یک اعتراضی دارند یا یک نکتهای دارند حالا ضرورتا هم حرف شان اعتراض نباشد بلکه یک دیدگاهی دارند، لیستی بدهند اما تجربه نشان داده که چنین لیستهایی بهخصوص در حوزه انتخابیه تهران، ری، اسلامشهر و شمیرانات و شهرهای بزرگ موثر نیست و عمدتا ترکیبی از نامزدهای حاضر در دو لیست اصولگرایان و اصلاحطلبان رای میآوردند بنابراین آن لیستها در سایه دو لیست اصلی اصولگرایان و اصلاحطلبان قرار دارند و کمتر مورد توجه قرار میگیرند.
آیتالله موحدی کرمانی مطرح کردند «تلاش افراد تندرو برای حضور در ائتلاف مشکلساز شده است» قضیهاش چیست؟ آیا شورای ائتلاف روی تعیین مصادیق تندروها یا حتی شرایط و مشخصات تعیین یک نامزد تندرو بحثی کرده است؟
من این صحبت را ندیدم اما الان کلمات در نگاه افراد مختلف معانی متفاوتی دارد، همین الان بحث لیستهای اصلی و فرعی را که عرض میکنم میان اصلاحطلبان با اعتدالگراها یا حزب اعتدال و توسعه و کارگزاران وجود دارد. هر کسی کلمهای را در جهت هدف خودش استفاده میکند. هماکنون اصلاحطلبان یا یک گروهی در اصولگراها وقتی کلمه تندرو را به کار میبرند شاید مصادیقش را در جبهه پایداری جستوجو میکنند که خب این در اصولگراها پذیرفته نیست. تندرو در هر دو جناح وجود دارد و یادمان نرود فرمایش رهبری انقلاب را که با کلماتی مثل تندرو و افراطی نباید عدهای را که دلسوزند یاانگیزه شان سالم است اما حالا زبان تند دارند حذف کرد. معتقدم در ائتلاف باید گذشت و شرح صدری وجود داشته باشد که متأسفانه در بعضی نیست. یعنی وقتی وارد یک ائتلاف میشوند فکر میکنند باید در همه آرمانهایشان و همه مبانی اعتقادیشان محکم بایستند اگر این طور باشد هیچ وقت ائتلافی شکل نمیگیرد. در ائتلاف باید اصول اساسی حفظ شود اما از بعضی آرا و سلیقههای موضوعی دست کشید.
یک خبری منتشر و البته بعد تکذیب شد که آقایان کوچکزاده، رسایی و نبویان نباید در لیست ائتلاف اصولگرایان باشند آیا درباره آنها صحبت شده است؟
خیر، اینها به هیچ وجه بحث نشده است و نفیا و اثباتا اطلاع ندارم اما میدانم اساسا روی اشخاص بحث جدی صورت نگرفته است. آن وقت که بحث شود حتما کمیته ارزیابی درباره اشخاص صحبت خواهد کرد و وزن لیست را سبک و سنگین میکند اما هنوز به این مرحله نرسیدهاند.
آیتالله موحدی کرمانی در دیدار با دبیرکل جمیعت حامیان انقلاب اسلامی و دبیرکل جمعیت انسجام اسلامی گفته «برخی دنبال سهمخواهی هستند» آیا قرار است بین گروهها یا بین سلیقهها سهمیهبندی انجام شود. منظور آیتالله موحدیکرمانی از سهمخواهی چیست؟
فکر میکنم تا تشکلهای شناسنامهدار با یک مرامنامه و اساسنامه مشخص نداشته باشیم، این داستان جبههها و ائتلاف وجود خواهد داشت و این داستان ادامهداری هم خواهد بود. کاملا در خاطرم است که زمان انتخابات مجلس هشتم و نهم در قالب مکانیزمهای 5+6 و 7+8 معیارهای اعتقادی، عقیدتی، رفتاری، ساختاری و قشری را برای تدوین لیست نهایی تنظیم میکردیم و مشخص میکردیم چند درصد از این جناح و چند درصد از آن جناح باشد اما چون کار به مراحل آخر میرسید عملا سهمیهبندی میشد یعنی سه ضلع معروف اصولگرایان تحولخواه، رایحهخوشخدمت و دوستان سنتی هر کدام نامزدهای خود را معرفی میکردند. مثلا برای لیست
30 نفره تهران هر کدام 10 نفر را پیشنهاد میدادند، هرچند در نهایت هر ضلع برای معرفی 10 نامزد خود معیارها را رعایت میکرد اما سهمیهای میشد و واقعا آن کاری را که انجام شده بود برای تعیین معیارها و شاخصهها زیر سوال میرفت. این خطر همیشه وجود دارد. این دغدغه و دلمشغولی است که ما بحثهای جدی را در موضوعات و بخشهای مختلف صورت دهیم اما اگر در نهایت مجبور به سهمیهبندی شویم کار خیلی مشکل میشود چون تشکلها هستند و بعد اشخاص حقیقی هم دعوت شدند، حالا هر کدام بخواهند یک یا دو نامزد معرفی کنند، این بدترین شکل ممکن خواهد بود. در واقع همه آن بحثهای ارزشی، بحثهایشایسته سالاری و اینکه نیاز کشور به چه نوع نمایندهای هست، زیر پا گذاشته خواهد شد. این دغدغه در کلام آیتالله موحدی بوده و در صحبتهای حضرت آیتالله یزدی هم اخیرا وجود داشته که اینجا نیاز به این داریم که افراد شرح صدر نشان دهند و فداکاری کنند. به هر حال از این صد و چند نفر در تهران که در گردونه ماندند و اسمشان آنجاست باید بیش از 70 نفر در لیست قرار نگیرند، اینها باید برای خودشان یک تعریفی داشته باشند، آیا میخواهند همچنان در صحنه باشند یا بروند و
انصراف دهند یا احتمالا جابهجا شوند چون ممکن است از این 70 نفری که خارج از لیست میمانند، بعضی در شهرستانهای دیگری امکانی برای رایآوری داشته باشند این را باید زودتر تصمیم بگیرند.
یعنی شما میگویید سهمیهبندی به کل در این دوره منتفی است؟
من میگویم اصلا بنا بر این است که این اتفاق نیفتد ولی من نمیدانم ما دورههای قبل هم همین نیت را داشتیم اما در نهایت چون وقت تنگ شد سهمیهبندی انجام گرفت و یک شکل خیلی بدتر از این اتفاق افتاد یعنی وقتی ما لیست سی نفره مجلس هفتم یا مجلس هشتم یا یکی از شوراها را ارائه دادیم بعضی از تشکلهایی که در خود ائتلاف حضور داشتند رفتند یک لیست دیگری دادند که مثلا بیست و چندنفرش مشترک بود. چند نفر را به سلیقه خودشان جابهجا کردند، این واقعا بدترین و مبتدیانهترین شکل یک ائتلاف است. این تجارب را داشتیم، انشاءالله این دفعه این اتفاق نیفتد.
الان و همین امروز که بحث سهمیهبندی در ائتلاف اصولگرایان وجود ندارد؟
تا الان هیچ بحثی در اینباره مطرح نبوده است.
پس اینکه آیتالله موحدیکرمانی فرمودند برخیها دنبال سهمخواهی هستند، شما این مساله را رد میکنید یا حداقل نشنیدید؟
منظور از اینکه برخی دنبال سهمخواهی هستند معنایش سهمیهبندی نیست یعنی روحیه اینکه بیایند بگویند هرچه شورای ائتلاف تصمیم گرفت ما میپذیریم در برخی وجود ندارد و تصمیمات را به بهانههای مختلف زیر سوال میبرند. وقتی یک ائتلافی صورت میگیرد سخنگو دارد، در واقع یک کسی آن ائتلاف را نزد افکار عمومی نمایندگی میکند اما متاسفانه به این مساله بها داده نمیشود و هر کسی، هر وقت، هر جا و هر موقع مثل من صحبت میکند دربارهاش نظر میدهد، آن وقت بین این صحبتها تعارض پیدا میشود.
درباره یکتا هم بفرمایید چه شد که آقای حاجیبابایی وارد ائتلاف اصولگرایان شد؟ شما یک زمانی میگفتید که چون یکتا مجوز فعالیت ندارد هنوز تشکل رسمی نیست و در جریان ائتلاف کرسی نخواهد داشت.
اعضای یکتا به هر حال کسانی بودند که با دکتر احمدینژاد همکاری داشتند و در یک برههای مورد غضب قرار گرفتند یا خودشان کنار رفتند، در واقع یکتا همکاران یا وزرای سابق دولت نهم و دهمند. آنها از اول هم گفتند که یک لیست جدای از لیست اصولگرایان نخواهند داد و لیست خود را پیشنهاد میدهند، از این رو وقتی مطرح شد آنها هم کاملا پذیرفتند که در قالب ائتلاف اصولگراها فعالیت کنند. اکثرشان هم اصولگرا بودند، آنجا بحث شد آنها نیز بتوانند حضور داشته باشند. بنابراین آقای حاجیبابایی انتخاب شد. شاید عدهای بگویند چرا آقای حاجیبابایی آمد؟ چرا انتخاب نماینده به خود آن تشکل واگذار نشد؟ حالا چون فرصت نبود همانجا رایگیری و آقای حاجیبابایی رای آورد.
اینکه یکتا پذیرفته شده به خاطر این نبود که 512 مدیر دولت آقای احمدینژاد ثبتنام کردند یعنی وزن عددی سنگینی داشتند و احتمال داشت همه تلاشهای اصولگرایان برای ایجاد ائتلاف تحت تاثیر قرار گیرد؟
خیر، اصلا و ابدا، قبل از ثبتنام نامزدها حضور نماینده یکتا در شورای ائتلاف مطرح شد. ما تشکلهایمان باید وزن و اندازه خودشان را بهخصوص در انتخابات مجلس بشناسند، در حوزههایی که تک نماینده است، آنجا با کمال تأسف بیشتر رایآوری براساس معادلات قومی و محلی اتفاق میافتد و نفوذ تشکلهای بسیار کمرنگ است، حتی باسابقهترین حزب ما یعنی موتلفه نیز این مساله را قبول دارد، در مناطقی که تبعیت سازمانی نیست حتی اگر هم باشد آرای مردم حول محورهای دیگر شکل میگیرد.
با توجه به اینکه دائم میگویید روی کلیات و شاخصها بحث میشود و هنوز شورای ائتلاف وارد بررسی مصادیق نشده است، ضمن آنکه به دورههای گذشته نیز اشاره کردید که کمبود وقت باعث شد اصولگرایان به سمت سهمیهبندی بروند، الان وضعیت ائتلاف را به چه صورت میبینید، روند مباحث نشاند هنده انسجام یا در برزخ قرار داشتن است؟
تشکلهایی که در ائتلاف شرکت میکنند، سابقه نزدیک انتخابات ریاستجمهوری 92 را مدنظر دارند، در انتخابات ریاستجمهوری 92 خیلی کار شد تا آقایان جلیلی، قالیباف، ولایتی و دکتر حدادعادل که همه از یک جناح بودند یک نفر از میان آنها در صحنه رقابت باقی بماند اما بهطور طبیعی آرا شکسته و آقای روحانی با 50.7 درصد در دور اول رئیسجمهور شد، خیلی روشن است اگر افراد شم سیاسی داشته باشند آن مدل نباید تکرار شود. این موضوع تقریبا بین تشکلها مورد قبول واقع شد. اشخاص هم جسته و گریخته متوجه شدند اگر ائتلافی نداشته باشد این صحنه را هم از دست خواهند داد، بنابراین عکسالعمل سابقه نزدیک باعث شد الحمدلله همگرایی اتفاق بیفتد، در واقع فعلا تشکلهای اصولگرا اختلافات میان خود را نادیده گرفتند و روی مشترکات کار میکنند که همین خیلی خوب است.
زمان را چطور ارزیابی میکنید؟ فرصت هست یا دیر شده است؟
الان که ارزیابی احراز صلاحیتها تمام شود به سرعت بحث اشخاص صورت میگیرد، خیلی مشکل نخواهد بود. در بستن یک لیست سی نفره همیشه هم این طور بوده که روی نام بیست نفر به راحتی تفاهم میشود اما 10 نفر آخر مورد اختلاف هستند که روی فرمتهای مختلفی بحث شده که انشاءالله در این حالت توافق حاصل شود.
یعنی وقتی نتیجه بررسی صلاحیت نامزدها اعلام شد ظرف مدت کوتاهی جمعبندی انجام میشود؟
بله، علت این است که جلسات به شکل فشردهتری ادامه دارد و کمیتهها هم نشست دارند.
دیدگاه تان را بنویسید