مثلث آنلاین گزارش میدهد؛
نئواحمدینژادیست ها چه کسانی هستند؟
سایت متعلق به غلامحسین الهام در مقالهای توضیح میدهد که نئواحمدینژادیها چه کسانی هستند
سایت میدان 72 که از سایتهای نزدیک به احمدینژاد است در مقالهای اصلی به موضوع برگزاری تجمعات ضد مذاکرات هستهای پرداخته و در این مقاله تلاش کرده تا ضمن رعایت فاصله اعلام کند که این تجمعات را «چه کس» یا به گفته آنها «کسانی» اداره میکنند.
باوجود آنکه حتی در سه سال پایانی دولت احمدینژاد خود او نیز از پرونده هستهای کنار گذاشته شد (بعد از بیانیه تهران و ورود جلیلی به عنوان نفر اصلی به پرونده مذاکرات) اما همچنان طیف نزدیک به احمدینژاد معتقدند که علم مقاومت هستهای در اختیار آنهاست. در این راستای هفته گذشته چند تجمع در چند شهر بزرگ کشور برگزار شد که سروصدای زیادی به پا کرد. مهمترین و اولین این تجمعات در مشهد آغاز شد. سئوال اصلی اما این بود که این تجمعات چگونه برپا میشود؟
سایت میدان 72 متعلق به غلامسحین الهام است که از نزدیکان احمدینژاد به شمار میرود. این سایت در مقاله خود ضمن توصیف گذشته حضور مردم در خیابانها به بحث امروز پرداخته است. این مقاله درباره پیشینه حضور خیابانی مردم اولین حضور خیابانی مردم را در دوره احمدینژاد و با طرح شعار «انرژی هستهای حق مسلم ماست» میداند و در ادامه همچنان معتقد است که راه ایستادگی «کف خیابان است»: «باید دانست که مردم دریافتهاند محل مطالبه انرژی هستهای کف خیابان است - مثل همان زمانی که برای مسلم شدنش فریاد میزنند، امروز برای از دست نرفتنش فریاد میزنند.»
نویسنده در ابتدا به موضوع اتفاقات بعد از خرداد 88 اشاره میکند مینویسد که دو طیف از حضور مردم در خیابان نگرانی دارند.
گروه اول انقلابیونی هستند که دغدغه نظام را دارند و از تضعیف نظام و تقابلیشدن حضور مردم در خیابانها نگرانند.
گروه دوم متنفذین دولت یازدهم هستند که علاقه به حضور حامیانشان در کف خیابانها دارند و حتی بعضا بصورت غیر رسمی تلاشهایی هم میکنند.
نویسنده در ادامه مینویسد: معادلات بخوبی پیش میرفت تا ناگهان خبری هر دو گروه را شوکه کرد؛ آن هم «وعده ما 5 شنبه 7 خرداد ساعت 17 عرصه میدان شهدای مشهد - اعتراض به روند مذاکرات هستهای با شعار ما اجازه نمیدهیم» بود ! تجمعی توسط مجموعههای فرهنگی یک شهر برای ایستادگی مقابل زورگوییهایی سیاسی طرف مقابل مذاکرات هستهای ایران - حال اینها کیستند و اینها را چه باید کرد؟
نکته مهم در این بخش از مقاله اشاره نویسنده به «مجموعههای فرهنگی یک شهر» است. منظور از شهر، مشهد و منظور از مجموعههای فرهنگی یک شهر، سازمان فرهنگی هنری شهرداری مشهد است که توسط وحید جلیلی برادر سعید جلیلی اداره می شود.
در واقع نویسنده تلاش کرده تا به اعتقاد خود به مساله مدیریت شدن این تجمعات توسط احمدینژاد پاسخ دهد و از همین رو نام «مجموعه فرهنگی یک شهر» را به زبان آورده تا نشان دهد که «چه کسانی» برگزار کنندگان این تجمعات هستند.
نویسنده معتقد است که آنهایی که نگران برگزاری این تجمعات هستند (هر دو گروه) «کماکان تصور میکنند این تجمعات سازماندهی شده بوده و افرادی با گرایش احمدینژاد آن را مدیریت کردهاند» زیرا «هیچ پاسخی درست و جواب روشنی برای آن ندارند». به اعتقاد نویسنده این امر از اینجا ناشی میشود که «احمدینژاد یا طرفدارانش هیچ موضع و موضوع مشابهی را مطرح نکردهاند» و میپرسد«واقعا چه کسی پشت این ماجراها بوده است؟ ماجرایی که در چند شهر و مرکز استان دیگر به فاصله کوتاهی هماهنگ و تکرار شد اما با برخود قهری مسئولین شهرها، به دلخوری تبدیل شده وممکن است روزی خودش را به شکل شدیدتری نشان دهد.
به اعتقاد سایت نزدیک غلامحسین الهام آنچه موجب شده است که برخی از مردم در «کفخیابان» حق هستهای را فریاد بزنند، این است که آنها «نئو احمدینژادیها» هستند. یعنی کسانی که توسط احمدینژاد بیدار شدهاند و مقالهای را اینگونه جمعبندی میکند: چون عدهای یا نمیخواهند و یا نمیتوانند مسائل را کنار هم بچینند، فکر میکنند این مسئله توسط احمدینژادها برای کشور ایجاد و مدیریت شده؛ اما غافلند که این نئواحمدینژادیسمها (مردم بیدارشده انقلابی به دست حاکمیت در زمان احمدینژاد) هستند که خودجوش وارد میدان شدند و به طلب حق و حقوق خود پرداختند.»
با این همه هیچ کدام از طرفین نباید فراموش کنند که «اردوکشی خیابانی» یعنی «ضدیت با قانون» و «ضدیت قانون» یعنی مخالفت با اصل نظام.
دیدگاه تان را بنویسید