اصلاح‌طلبان تمایل دارند با رئیس‌جمهور شدن لاریجانی بازهم قدرت عاری از پاسخگویی را در اختیار بگیرند.

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

گروه سیاست مثلث‌آنلاین: اصلاح‌طلبان در دو راهی جهانگیری-لاریجانی گرفتار شده‌اند؛ آنها از یک‌سو می‌دانند اسحاق جهانگیری نه‌تنها رأی‌آور نیست که به‌دلیل مسئولیتش در دولت روحانی یعنی معاون اولی دولت باعث ریزش آراء اصلاحات هم می‌شود و از سوی دیگر برخی اصلاح‌طلبان تمایل دارند در جبهه اصلاحات فردی نامزد نهایی باشد که از قدرت لابی‌گری بیشتری برخوردار باشد و نیز به میزان جهانگیری زیر فشارهای نقد منتقدان قرار نداشته باشد. مشخصا حزب کارگزاران سازندگی بارها اعلام کرده است که ممکن است در شرایطی خاص اصلاحات به سمت لاریجانی بروند و به نظر می‌رسد آن شرایط خاص در حال به وجود آمدن است زیرا بر اساس همان گزاره پیشین یعنی عدم مقبولیت جهانگیری و حتی احتمال ردصلاحیتش جبهه اصلاحات دو راه در پیش دارد یا از نامزدهای بعد از او یعنی محسن هاشمی و مسعود پزشکیان حمایت کنند که هر دوی اینها پایگاه اجتماعی خاصی ندارند؛ به نحوی که محسن هاشمی بیشترین اعتبارش فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی بودن است و نیز به دلیل عملکرد بسیار ضعیفش در شورای شهر به در معرض انتقاد قرار دارد. پزشکیان هم که جز در مناطق آذری‌زبان آن هم به دلیل آذری بودنش رأیی در میان مردم ندارد و اصلا جز یک نماینده ساده کار ویژه‌ای در عالم سیاست نکرده است. نامزدهای بعد از این دو هم که آن قدر غیرسرشناس هستند که رأیی ندارند یا آنکه آنقدر رادیکال هستند که به احتمال زیاد ردصلاحیت می‌شوند. با این اوصاف به نظر می‌رسد که اصلاح‌طلبان چاره‌ای جز حمایت از لاریجانی ندارند و بنای آنها حمایت دیرهنگام از او است تا از سوی حامیان اصلاحات هم نقد نشوند زیرا اصلاح‌طلبان در چند وقت اخیر به دفعات گفته‌اند که تحت هیچ شرایطی از نامزد غیراصلاح‌طلب حمایت نمی‌کنیم.

همه اینها درحالی است که لاریجانی از یک جهت دیگر هم می‌تواند برای اصلاح‌طلبان مفید باشد؛ آنکه با رئیس‌جمهور شدن فردی غیراصلاح‌طلب، اصلاح‌طلبان بازهم می‌توانند مسئولیت بدون پاسخگویی داشته باشند؛ به این معنا که هم در قدرت باشند، هم بگویند دولت اصلاح‌طلب نیست و ما مسئول پاسخگویی نیستیم. همان شرایطی که در این هشت سال هم تجربه کرده‌اند.