رضا عابدینی سرعتی زن تیم ملی والیبال ایران در گفت‌وگو با ورزش سه درباره شرایط تیم ملی صحبت کرد.

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

به گزارش "ورزش سه"، رضا عابدینی بعد از مصدومیت در هفته اول لیگ ملت‌ها مشغول ریکاوری است و همین موضوع فرصت خوبی بود تا با این ستاره تیم ملی والیبال ‌هم کلام شویم؛ در اینجا مصاحبه خبرنگار ورزش سه با او را می‌خوانید.

* روند رو به رشدی داشته‌ایم 

تیم بازی به بازی بهتر و هماهنگ‌تر شد؛ ایراداتی داشتیم اما آن هم به‌خاطر تمرینات کم و بازی‌های کمی است که بچه‌ها در کنار هم داشته‌اند. اگر بازی تدارکاتی صربستان را با بازی‌های لیگ ملت‌ها مقایسه کنیم، روند رشد و پیشرفت تیم مشهود است.

* بد باختیم و مردم دلسرد شدند

ما مقابل سه تیم آسیایی به‌خاطر المپیک محکوم به برد بودیم؛ خدا را شکر مقابل چین و استرالیا خوب بازی کردیم و بردیم. ژاپن هم باید می‌بردیم اما مردم به این دلیل دلسرد شدند چون حس می‌کنند بد باختیم. روز بد تیم بوده؛ یک زمانی یک یا دو بازیکن روز خوبی ندارند و با تعویض جبران می‌شود اما وقتی مجموعه بد کار می‌کند، از دست کسی کاری برنمی‌آید.

* انتقاد تخریبی به تیم ضربه می‌زند

اگر از تیم خرده نگیریم بهتر است؛ انتقاد به شرطی خوب است که سازنده باشد. انتقادات وقتی حالت عصبی داشته باشد به تیم ضربه می‌زند. اگر می‌خواهیم نتیجه بگیریم بهتر است به تیم کمک کنیم. در حال حاضر نسل تغییر کرده است. نمی‌گویم برنامه‌ریزی فعلی بد بوده اما بهتر می‌شد که آرام آرام کنار با تجربه‌ها و بزرگان تیم، بازیکنان جوان اضافه شوند تا یاد بگیرند. کسب تجربه سختی‌هایی دارد اما اگر از قبل کنار بزرگان و با تجربه‌های تیم بودند، مسیر راحت‌تری داشتند. این سختی‌ها روی بازی‌ها تاثیر می‌گذارد؛ خیلی‌ها اولین تجربه‌شان است و استرس روی عملکرد آنها تاثیر منفی می‌گذارد. عقیده شخصی من این است که باید کمک کنیم و اگر انتقادی هست، سازنده باشد نه تخریبی. تخریب تاثیری جز عصبی شدن و فشار بیشتر روی بازیکنان نمی‌گذارد.

* بازی ژاپن روز بد تیم ما بود

بازی با ژاپن یک سورپرایز بود و روز بد بچه‌های ما با بهترین روز ژاپن مصادف شد. ژاپن یقه آمریکا را هم گرفت و به نظر من بهترین تیم در آن هفته، ژاپن بود. شاید خیلی از اهالی والیبال حرف من را تایید کنند‌. واقعا یک تیم منسجم و کامل بود. باز هم تاکید می‌کنم روز بد تیم ما بود؛ زیاد تعویض کردیم و دست به ارنج زدیم اما دیدیم که نتیجه نداد؛ دست‌مان علنا بسته بود و نمی‌شد کاری کرد. 10 نفر هم بیرون نداشتیم که مدام جابه‌جا کنیم. با همان بازیکنان تلاش شد تا اتفاق خوبی رخ بدهد؛ در دقایقی شرایط بهتر شد و مخصوصا در ست چهارم استارت خوبی زده شد ولی در‌ نهایت آن اتفاق رخ داد. ما پارسال هم در ایتالیا به ژاپن باختیم اما بازی بهتری نسبت به امسال داشتیم؛ دلسردی‌ها به این دلیل است. ما در المپیک هم باختیم اما خوب بازی کردیم و باختیم. اگر بارها هم بازی کنیم، شاید نبریم اما قطعا تیم به این شکل بازی نمی‌کند.

* مربیان داخلی دانش کافی دارند

حضور مربی خارجی از لحاظ علمی می‌تواند تاثیر زیادی داشته باشد اما ما می‌بینیم جز ولاسکو کسی تاثیر آنچنانی روی تیم ما نگذاشته است. ولاسکو هم عقیده خودش را داشته؛ البته من در دوره ایشان در تیم ملی نبودم اما ایشان گفتند: «بازیکنان ایرانی از لحاظ فنی فوق‌العاده بودند اما اعتماد به نفس لازم را برای اثبات خودشان در بازی نداشتند و من اعتماد به نفس و واقعیات خودشان را به آنها فهماندم که بدانند چه توانایی‌هایی دارند و خودشان را شکوفا کنند.» من هم می‌گویم ما توانایی‌ لازم را داریم و مربیان داخلی هم از دانش خوبی برخوردار هستند. لیگ پویایی هم داریم؛ بازیکنانی که بزرگ شدند از سطح همین لیگ آمده‌اند و نمی‌توانیم بگوییم از نظر علمی ضعیف هستیم. شاید آپدیت‌هایی لازم باشد اما در سال‌های اخیر با وجود نتایج خوب در آسیا، حقیقتا جز یکی دو مورد، اتفاق خوبی در سطح بین‌المللی رخ نداده؛ بازی با تیم‌های بزرگ با وجود حضور بازیکنان پخته، همیشه سخت بوده و همیشه مشکلات و داستان‌هایی وجود داشته است.

* زانویم سالم اما ملتهب است

زانوی من از لحاظ تاندون سالم است اما به‌خاطر گرفتگی‌هایی که در اردو و باشگاه‌های آسیا وجود داشت، کمی دامنه حرکتی عضلات و تاندون‌ها کم شده است. زمانی که آن اتفاق افتاد زانویم در حرکت نرمال خودش نبود و در واقع چرخشی از طریق عضله و کوتاهی و کشیدگی باعث شد تا زانویم حرکت نرمال خودش را انجام ندهد و آنجا ضربه‌ای بین استخوانی بین عضله ران و ساق پایم رخ داد و باعث التهاب شد. در حال حاضر صرف زمان من به‌خاطر گرفتن التهاب است وگرنه ‌زانو سالم است. باید گرفتگی عضلانی را رفع کنم و التهاب هم کمتر شود. زمان دقیقی مشخص نیست اما حدود ۲۰ روز طول می‌شد. فکر نکنم به هفته سوم برسم و رسیدن به سطح کامل آمادگی، زمان می‌برد.

* صبورانه در کنار تیم باشید

به‌عنوان سخن پایانی می‌خواهم بگویم "صبور باشیم". ما در کشور مردم صبوری داریم که با سختی‌ها کنار آمده‌اند و الان هم می‌توانند صبورانه در کنار تیم باشند تا بهترین نتیجه را بگیریم. مردم ما دنبال شادی هستند و اگر کمی صبور باشند شادی از طریق والیبال به خانه‌شان برمی‌گردد.