مشاور سابق رئیس‌جمهور تاکید کرد: آیا بازگشتِ بدون مذاکره یا بی‌برنامه‌ طرفین، خطایی استراتژیک نیست؟ باید مشخص شود بازگشت آمریکا به برجام وفق کدام محملِ حقوقی - برجامی خواهد بود؟ بازگشت یکباره و غیرحقوقی، هم تاییدکننده‌ ضمنی خروج یک‌جانبه‌ آمریکا است.

پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:

حمید ابوطالبی در رشته توییتی با عنوان «ضرورتِ مذاکره» در حساب کاربری خود در توییتر نوشت:

‌التهاباتِ انتخاباتِ آمریکا درحال کاهش است، امّا انتظار برای تحوّل در تعاملات ایران وآمریکا و بازگشتِ همه به برجام روز به روز افزایش می‌یابد؛ 

‌آیا بازگشتِ بدون مذاکره، و یا بی برنامه‌ی طرفین، خطایی استراتژیک نیست؟ 

۱)ابتداباید مشخص شود بازگشت آمریکا به برجام وفق کدام محملِ حقوقی-برجامی خواهد بود؟ چراکه بازگشت یکباره وغیرحقوقی، هم تایید کننده‌ی ضمنی خروج یک‌جانبه‌ی آمریکااست و هم هرگونه ادّعا وانتظار ایران و ایجاد زمینه برای استحکام تعاملات و... را انفعالی و بی اعتبار خواهد کرد. 

۲)آیا بازگشت طرفین به برجام،باتوجه به اسنپ‌ بک وساختار انتقال تحریم ‌های دوجانبه وبین‌المللی کردن آن، و ناتوانی آمریکا درلغو تمامی تحریم‌ها و صرفا تعلیق برخی از آنها، به نفع ایران است، یابه نفع آمریکا؟ آیا فشاری است بر ایران، یا بر آمریکا؟ آیا ابهام دروضعیت ایران است یاآمریکا؟

۳)بایدن به احتمال قوی نخواهد پذیرفت بدون مذاکره به برجام بازگردد؛ واعلام کرده است که خواهان مذاکره‌ای همه جانبه با ایران برای بازگشت ورفع تحریم هااست. ایران چه استراتژی روشنی در این برهه برای بازگشتِ طرفین دارد؟ و چه اهدافی را برای تامین منافع ملّی دنبال خواهد کرد؟

‌۴)ترامپ منطقه را هم به برجام گره زده است، لذا معضلات ایران و آمریکا دیگر منحصر به مسائل هسته‌ای نبوده و تمام مشکلات فیمابین را دربر می‌گیرد؛ ازاین رو،رفع تمامی تحریم‌ها و بازگشت مطمئنِ طرفین نیازمند اجماعی ملّی ‌برای حضور در میز مذاکره خواهد بود. 

۵)صحنه‌ی سیاست در آمریکا تغییر نموده، و در داخل و خارج ایران نیز این صحنه در حال تغییر است؛ این امر نیز نیازمند رویکردی ملّی برای مواجهه‌ا‌ی قدرتمند با مشکلات و استفاده‌ی درست اززمان می‌باشد. 

‌از دست دادن زمان، خسرانی جبران ناپذیر است. 

۶) مبنای هرمذاکره در سیاست خارجی، نه قابل اطمینان بودنِ طرفین است و نه قابل اعتماد بودن و نه دست برداشتن از خلق و خو؛ چنین امکانی در هیچ کجای دنیای روابط بین‌الملل وجود ندارد. 

‌هدفِ مذاکره در روابط خارجی، صرفا تامین منافع ملی است؛ نه ایجاد تغییر در مسئولین کشورها. 

‌۷)چنانچه مشکلات ایران و آمریکا یکجا حلّ و فصل نگردد، اجتماعیات و سیاست ‌و اقتصاد ایران همواره دستخوش تغییرات سیاسی در آمریکا، تحولات مخرّب منطقه‌ای، و تابعی از تصمیمات دیگران و هزینه های ناشی از آن خواهد بود. 

‌منطقِ علوم اجتماعی، غیر ازاین حکم نمی کند. 

لذا، هرگونه ردّ یا تعلیقِ مذاکرات، حلِّ ناقص و بدون راهبرد، شروط مبهم پیش از مذاکرات،و بازگشتِ آمریکا ‌و ایران بدون مذاکره‌ی واقعی به برجام، خطاهایی اساسی ‌و استراتژیک اند؛ که نتیجه‌ای را جز خدشه‌دار نمودن منافع ملّی ایران رقم نمی‌زنند.